เพื่อนบ้าน นิยาย & เรื่องราว

แฟนเหรอ? “ร้ายอะไร แค่อยากรู้จักไว้เพื่อนบ้านกันชั้นนึงอยู่กันแค่ไม่กี่ห้อง ป่ะ ๆ อาบน้ำนอน เรามีอะไรทำเยอะแยะ อิอิ”

ขณะที่เดินผ่านถนนเส้นนี้ จิตใจของฉันรู้สึกแตกต่างจากก่อนหน้านี้ และในขณะที่ใกล้จะถึงบ้าน เพื่อนบ้านใหม่ก็ย้ายเข้ามา "สวัสดีครับ พี่สาว ผมเป็นเพื่อนบ้านใหม่ที่เพิ่งย้ายเข้ามา ไม่ทราบว่าจะมีโอกาสขอเบอร์โทรหรือข้อมูลติดต่อของพี่สาวได้ไหมครับ?"

ชายหนุ่มถามเสียงเว้าวอน “ใครทิ้งใครกันแน่ โอ๊ย! ช่างเถอะ เอาเป็นว่าต่างคนต่างอยู่แล้วกัน เรายังเป็นเพื่อนบ้านกันได้” “แต่พี่ไม่อยากเป็นเพื่อนบ้านกับรจแล้วนี่” รจนาถอนหายใจพรืด อะไรวะ ขนาดสถานะเพื่อนบ้านเขาก็ไม่อยากให้ งกอะไรขนาดนั้น

นัตตี้ “แต่ที่ฉันสังเกต เหมือนเพิ่งจะสร้างเสร็จใหม่ๆ เพื่อนบ้านแกเลยยังน้อยอยู่มั้ง” “ถ้าเพื่อนบ้านหล่อ บอกต่อด้วยน๊า”

มันโรเสนอด้วยน้ำเสียงสั่นเทา "เฮ้ มันสายไปแล้ว!" เฟนด์หัวเราะ "แกกล้าที่จะพูดว่าเราเป็นเพื่อนบ้านกันอีกเหรอ? เมื่อก่อนมารังแกคนของฉัน ทำไมไม่บอกว่าเป็นเพื่อนบ้านที่ควรอยู่กันอย่างสงบสุขและช่วยเหลือซึ่งกันและกันบ้างล่ะ?"

ผมบอกเพื่อน "จัดให้ไอ้คุณไฟฟ้าสักหน่อยดิ" "อารมณ์ไหนวะไอ้ไฟฟ้า มึงดูไม่ปกติเท่าไหร่เลยนะ" เพื่อนอีกคนก็ทักผม ไอ้นี่ชื่อไม้บ้านอยู่ใกล้กับไอ้กิต และมันสองคนก็ตัวแทบติดกันเป็นปาท่องโก๋ มีกิตที่ไหนก็มีไม้ที่นั่น จนบางทีผมก็คิดว่ามันเป็นผัวเมียกัน แต่ไม่ใช่หรอกพวกมันแค่เพ ื่อนรักเพื่อนสนิทเท่านั้น

"สวัสดีค่ะฉันชื่อผึ้งนะคะ ส่วนนี่สามีฉันชื่ออาร์มค่ะ เป็นเพื่อนบ้านใหม่ค่ะ" "สวัสดีค่ะ ฉันชื่ออัญญาค่ะ เรียกว่าญาเฉยๆ ก็ได้ ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ" อัญญาทักทายเพื่อนบ้านใหม่ด้วยรอยยิ้มที่เป็นมิตร

วันนี้ประตูของเพื่อนบ้านเปิดอ้าอยู่ เจ้าของบ้านกำลังรับอาหารดิลิเวอรี อย่างไรก็เพื่อนบ้านกัน ในเวลาปกติไม่รบกวน ทว่าในเมื่อบังเอิญเจอแล้ว เซ่าเยว่จึงเตรียมผงกศีรษะเพื่อทักทายสักหน่อย

จัสใส่อารมณ์เต็มที่ขณะที่พูด ไม่รู้ว่าไอ้เพื่อนบ้านี่เป็นอะไร มันจะเอาเมียแก่เขาก็ไม่ว่าหรอกนะ ถึงจริงๆ จะว่าไม่ได้ก็เถอะ แต่นี่มันจะเอาเขาไปถวายเป็นเครื่องบูชายัญให้เพื่อนเมียมันเนี่ยนะ ไม่ว่ายังไงจัสก็ไม่ยอมไปเด็ดขาด