เพื่อนบ้าน Novels & Stories

เสียงทุ้มต่ำของชายวัยเกษียณเอ่ยถามคนสนิท เขาได้ยินเสียงหัวเราะของเด็กน้อย และเสียงหมาเห่าเป็นระยะ ดูท่าข้างบ้านคงจะกำลังเล่นอะไรสนุก ๆ กันอยู่ “เพื่อนบ้านใหม่ครับคุณท่าน เห็นว่าย้ายเข้ามาอยู่ได้สักพักแล้ว” “อืม ฉันก็ไม่ค่อยได้ออกมาข้างนอกเลยไม่รู้ว่ามีคนมาอยู่แล้ว ว่าแต่...เอา ไวน์ที่ตาใหญ่ส่งมาเมื่อวานมาให้หน่อยสิ”

เพื่อนบ้านสาวบอกกล่าวไปตามความจริง ด้วยความดีใจที่มีคนมาอยู่ข้างบ้าน “อ้อ แบบนี้นี่เอง มีอะไรก็เรียกได้นะคะฉันยินดีช่วยเหลือ”ผู้มาใหม่รู้สึกเห็นใจคนตรงหน้าเลยกล่าวย้ำไปอีกครั้ง

"ไม่เอา ไม่อยากกลับบ้าน แจ๋นไม่มีเพื่อน " "งั้นก็อยู่เฉยๆ " "ก็ได้ พี่แพมเราไปดูเสื้อผ้าร้านนั้นกันมั้ยคะ"

เพื่อนของดวงดาวเอ่ยออกมาตามตรง แต่บังเอิญมันไปขัดกับความรู้สึกของดวงดาวเข้า "อ้าวแก...ก็ฉันไม่ชอบอะ แกก็รู้ว่าฉันไม่ชอบยังจะมาชมให้ได้ยินอีก ไอ้เพื่อนบ้านี่" โต๊ะของแพม....

มันพูดด้วยน้ำเสียงกระดี๊กระด๊าก่อนจะหันมองหน้าฉันแล้วทำหน้างงๆ อีนังเพื่อนบ้านี่มันไม่ได้เสียงยินตะโกนขอความช่วยเหลือเลยหรือไงวะเนี่ย =_= "เล่นบ้านแกสิวะ พวกมันจะบุกเข้าห้องเราแล้ว มันจะมาจับฉันไปไหนไม่รู้"

แฟนเหรอ? “ร้ายอะไร แค่อยากรู้จักไว้เพื่อนบ้านกันชั้นนึงอยู่กันแค่ไม่กี่ห้อง ป่ะ ๆ อาบน้ำนอน เรามีอะไรทำเยอะแยะ อิอิ”

เธอค้อนเขา “หึหึ...ผมฝากเพื่อนบ้านให้ช่วยมาอยู่ดูแลช่าแล้วหละ คุณไม่ต้องห่วง”

"คะคิงส์อย่าทำแบบนี้ได้ไหมเราไม่ได้เป็นอะไรกันนายกับฉันเป็นแค่เพื่อนกันไม่ใช่เหรอนายเองก็ไม่ได้ชอบฉัน" "เอาจนคxยจะหักเขาเรียกว่าเพื่อนเหรอ?"

ความสัมพันธ์อันดีนี้มีชื่อเรียกว่าเพื่อนสนิทดังเดิม เพราะต่างฝ่ายต่างบอกคนอื่นว่าเป็นเพื่อนกันอยู่ ไม่ได้พูดถึงเรื่องลึกซึ้งนั้นให้ใครฟัง ถึงอาจจะมีคนรู้บ้างก็ตามที ตอนนี้คุณานนต์ก็เลิกคิดเล็กคิดน้อยต่อคำว่า ‘เพื่อน’ นั่นแล้ว เพราะแค่มีเธออยู่ในชีวิตทุกวันเขาก็มีค วามสุขมาก ถึงจะคอยยัดเยียดสถานะ ‘ผัว’ ให้เธอบ่อยก็เถอะ

สิตาพูด “เรื่องอะไร” “ร่ม” “อือ” “แล้วก็…รอ” คีตะมองเธอก่อนพูดเรียบ ๆ “ก็ทำกับเพื่อน” คำว่า “เพื่อน” อีกแล้ว สิตาหัวเราะเบา ๆ “นายชอบย้ำจังเลยนะ”