เพื่อนบ้าน Novels & Stories

“เจ้ากำลังโกหก หากเจ้าอยากมีเพื่อนบ้านจริง บ้านที่อยู่รอบจวนของเจ้าคงมีคนอาศัยอยู่ไปนานแล้ว” “ข้าหมายถึงเพื่อนบ้านอย่างเจ้า” “แต่แม่ข้าไม่ชอบเจ้า” “วันนี้ไม่ชอบ วันหน้าอาจจะเปลี่ยนใจก็ได้ หรือว่าเจ้าก็ไม่ชอบข้าด้วย”

มายน์เกิดไอเดียขึ้นมากะทันหัน… จู่ๆ ก็นึกอยากทำหน้าที่เพื่อนที่ดีให้กับยุทธ ไหนๆ ก็อุตส่าห์เดินทางมาจนถึงบ้านลุงครามแล้ว เห็นแกอยู่คนเดียวคงเหงา มาอยู่เป็นเพื่อนคุยสักพักก็ยังดี

เพื่อนกลัว. ..........

"เออ แค่เพื่อน" "ถ้างั้น... วันนี้ขิมจะไปนั่งดูใหญ่ซ้อมบอลนะ เพื่อนกันไปดูเพื่อนซ้อม คงไม่เป็นไรมั้ง" "ไม่อยากให้ไป" ใหญ่ปฏิเสธ

คนเป็นพี่พูดออกไปตามตรง “เขาเป็นพี่ชายซิกก้า แล้วก็เป็นญาติห่าง ๆ ของนิดด้วยค่ะ ถ้าให้พูดถึงความไว้ใจก็ถือว่าเป็นคนที่ไว้ใจได้คนหนึ่งเลยค่ะ” ขนิษฐาพูดขึ้นบ้างเมื่อพบว่าพ่อของเพื่อนยังไม่รู้จักกับเซนนิก้ามากกว่าที่รู้

คมน์ตะโกนเสียงดังออกมาจากรถ ทำท่าตะเบ๊ะให้อดีตนายพลผู้เป็นเพื่อนรัก “ไอ้คมน์... จะมาทำไมไม่บอกกูก่อนวะ” เจ้าของบ้านตะโกนถามด้วยน้ำเสียงบ่งบอกถึงความสนิทสนม สีหน้าดีใจที่ได้เจอเพื่อนรัก “ถ้าบอกล่วงหน้าแล้วมันจะเซอร์ไพร์หรือวะไอ้เกลอ”

"ฉันน่ะไม่ แต่คนใกล้ตัวน่ะใช่" เพื่อนสาวตอบแบบกำกวมในขณะที่สายตายังคงจับจ้องหน้าจอตาไม่กะพริบ รอยยิ้มร้ายกาจผุดขึ้นบนใบหน้าสวยเก๋

พอกลับมาที่ห้อง สองสามวันที่ผ่านมาลู่ลู่จะนอนรอผมอยู่บนเตียงเสมอ พอเตียงมันว่างเปล่ากะทันหันแบบนี้ ใจผมมันก็เลยพลอยวูบวาบไปด้วย พอนอนอยู่บนเตียง ใจคอรู้สึกกระวนกระวายบอกไม่ถูก และในตอนนั้นเอง เสียงกริ่งหน้าบ้านของผมก็ดังขึ้น ผมลุกไปเปิดประตู เห็นคุณน้าเพื่อนบ้านยืนอยู่ข้างนอก

พลางก้มหน้าสลดเมื่อถูกคนข้างๆรู้ทัน " ไม่ใช่สักหน่อย " " กับเพื่อนสินะ " แล้วเงยหน้าขึ้นมาใหม่ อ้าปากเหวอ นึกไม่ถึงสปอร์ตจะรู้ " อีกแล้ว!" " มีอะไรบ้างเกี่ยวกับขิม แล้วพี่ไม่รู้ "

สาวคนนั้นจ้องฉันตาเขม็งคือจ้องแบบกดดันว่ายังไงฉันก็จะต้องตอบคำถามของเจ้าตัวให้ได้น่ะ “อะเอ่อ..” ฉันได้แต่อึกอักถ้าบอกว่าเป็นเพื่อนแต่อายุของเราสองคนก็ต่างกันและถ้าบอกไปก็เดี๋ยวก็ต้องโดนจี้ถามอีกว่าเป็นเพื่อนกันตั้งแต่ตอนไหนอะไรยังไงอีกแล้วแบบนี้ควรจะตอบไปว่าอะไรดีเน ี่ย เพื่อนบ้าน ตอบเพื่อนบ้านไปก่อนแล้วกัน