Novelas y relatos de เมียที่รอวันเลิก

ู^ ^ ^ *** แกจะบอกเลิกมี่ยังไงห๊ะจิน บอกฉันที ส่วนลูกสาวนั้นรอผัวกลับบ้านจ้ะ อ่านแล้วอย่าลืมคอมมเนต์ กดหัวใจให้มนสิด้วยนะคะ จะมาต่ออีกตอน อิอิ

’ เธอเอ่ยออกไปโดยไม่คิดแคร์ความรู้สึกเขา แต่ก็อดทนเอาไว้เพื่อสักวัน จะเป็นวันของตัวเองบ้าง ‘แค่พูดคุยและเห็นรอยยิ้มของคุณเมย์ผมก็ดีใจ แม้จะเป็นการรอที่ไร้จุดหมายผมก็ยินดีที่จะรอวันนั้น...วันที่คุณเมย์ไม่มีใคร’

เมื่อใกล้ถึงเวลาเลิกงานอมีนาก็รีบเคลียร์บัญชีของวันให้เรียบร้อย เพื่อเตรียมตัวกลับบ้านพักผ่อนวันนี้เธอเหนื่อยมาทั้งวันแล้ว และคงจะไม่ได้ไปหาคุณชายอีกเพราะเขามีคู่หมั้นคอยอยู่ข้างๆ เพียงแค่คิดว่าจะไม่ได้เจอหัวใจดวงน้อยก็เริ่มสั่นไหว ความคิดถึงก็เริ่มทำงาน แต่ก็ต้องร ีบห้ามความคิดตัวเองเอาไว้จะได้ไม่ต้องรู้สึกเจ็บมากเกินไปกว่านี้

คำพูดนั้นทำให้โลกันต์ยิ้มออกมาเล็กน้อย เขาไม่คาดหวังคำตอบที่ชัดเจนในทันที แต่เพียงคำว่า ‘เวลา’ ก็เพียงพอที่จะทำให้เขามีหวัง “ฉันจะรอ...ไม่ว่าเธอจะใช้เวลานานแค่ไหน ฮันรอได้ รอเธอได้เสมอนะปานตะวัน” @ค่ำคืนหนึ่งที่หมู่บ้าน

ไม่น่าเชื่อว่าผู้ชายที่เคยควบคุมทุกอย่างได้เช่นเขา กลับจะต้องมาวุ่นวายใจกับแม่เมียเด็กที่ตั้งใจว่าจะหย่าขาดในวันสองวันนี้ มือใหญ่ยกขึ้นลูบหน้าแรงๆ ก่อนจะเดินไปนั่งรอที่โต๊ะอาหารริมระเบียง สายลมเย็นฉ่ำยามแดดร่มลมตกพัดเข้ามาปะทะผิวกาย ยิ่งทำให้สดใสและผ่อนคลายยิ่งนัก

ผลักหน้าหล่อที่ส่งสายตาออดอ้อนให้ออกห่าง ขืนจ้องกันอยู่แบบนี้คงได้เสียตัวจริงๆแน่ ข่มกลั้นความอายแล้วสะบัดตัวลุกจากตักกว้างที่อุทิศให้เธอนั่งพลางมองหาบราที่ถูกถอดทิ้งไปก่อนหน้าโดยมีสายตาหื่นกระหายคอยมองอยู่ตลอด “เรียนยังไม่จบก็มีเมียได้ ไม่มีกฎหมายข้อไหนห้ามเอาไว้ส ักหน่อย มีแต่พิ้งค์นั่นแหละไม่ยอมใจอ่อนเป็นเมียผมสักที ไม่รู้จะให้รอไปถึงเมื่อไหร่ ทนไม่ไหวขึ้นมาจับปล้ำแล้วเช้ามาก็ให้แม่ไปขอเลยดีไหมนะจะได้จบๆไป” พูดอย่างยียวนไม่สะทกสะท้านกับสายตาแวววาวที่จ้องอย่างกับจะกินเลือดกินเนื้อเลยแม้แต่น้อย

“ขอบใจเธอมากนะ จบงานแล้วฉันจะให้เธอหยุดพักผ่อนสักสามวันพอไหม” “เรื่องนั้นเอาไว้ค่อยคุยกันทีหลังดีกว่า บางทีฉันอาจจะลาออกหรืออาจจะขอหยุดมากกว่านั้น” ถึงตอนนั้นเธอก็เรียนจบหลักสูตรพอดี ก็เลยวางโปรแกรมเอาไว้ว่าจะไปเที่ยวให้ทั่วฮ่องกง เพราะนวพลบอกว่าจะแวะมาหาพร ้อมกับแฟนสาวของเขา

เมื่อคิดถึงเมียรักข้อความจากเมียรักก็ส่งมาถึง น้องใบบัว : เลิกงานยังคะ ภีมเองครับ : เลิกแล้วครับ น้องใบบัว : รออยู่นะคะ คำว่า ‘รออยู่นะคะ’ ทำคนอ่านคิดดีไม่ได้เลย ที่ที่เธอจะรอเขาเวลานี้ก็คงมีที่เดียวเท่านั้นคือคอนโดของเขา วันหยุดสุดสัปดาห์เช่นนี้ ถ้าไม่ได้กลับบ้านใบบัวมั กมานอนค้างห้องเขา

ภาพที่เจ้าชายน้ำแข็งและนางฟ้าแสนสวยของโรงเรียนยืนอยู่ด้วยกัน มันทำให้ทุกสายตาจับจ้องด้วยความสนใจ แน่นอน เพราะทั้งคู่ดูเหมาะสมกันมาก แถมยังเคยเป็นแฟนเก่ากันซะด้วย “เราบอกเลิกท๊อปแล้วนะ” ยามาวดีกระซิบบอกด้วยสีหน้าและสายตาตื่นเต้น คาดหวังจะได้เห็นความดีใจในแววต าของอคิระ แต่มันกลับว่างเปล่า “เลิกกันแล้วเหรอ?” เขาถามย้ำ

เช้าวันหยุดวันนั้น ฟ้ากำลังนั่งเหม่อลอยอยู่หน้าบ้าน ความคิดวกวนอยู่กับเอกแฟนเก่าที่เพิ่งเลิกกันไป ในใจก็บ่นพึมพำกับตัวเอง "ไม่น่าเลย จะเลิกก็ไม่เลิกไปตั้งนาน มาเลิกอะไรตอนฉันอายุป่านนี้ แล้วคนโสดที่ไหนเค้าจะอยู่รอล่ะเนี่ย"