เมียร้ายคว้าใจ สามีอสูรทั้งห้าหลงรัก นิยาย & เรื่องราว

“เงินห้าล้านไม่ใช่น้อย แต่ผมให้พี่ได้ ถ้าพี่จะไม่กลับไปเหยียบที่นั่นอีก รับปากผมได้ไหม” อรชรทำท่าเงียบน้ำตานองหน้า เธอกำลังรู้สึกเสียศักดิ์ศรีที่ตอนนี้น้องสามีที่เธอไม่เคยชอบหน้ากับน้องสะใภ้ใหม่ที่ดูจะแย่งความรักจากทุกคนไป กำลังจะมาช่วยเธอใช้หนี้

น้ำหวานแตกกระเซ็นจนเลอะใบหน้าคมเข้ม เว่ยเซียวหยางมิรังเกียจเขากลับไล้ลิ้นปาดเลียจนสะอาดเกลี้ยงเกลา เมื่อดื่มน้ำหวานจนหนำใจก็เลื่อนตัวมาหาเมียรัก ประคองแก่นกายใหญ่โตที่ให้กำเนิดบุตรมาแล้วเจ็ดคนเข้าไปยังภายในดอกเหมยแสนนุ่ม จางจื่อเหยียนลูบไล้แผ่นหลังของเขา อย่างรั กใคร่ในตัวสามี บั้นเอวหนากระแทกเข้าออกเรื่อยๆจนเมียรักครางแต่ชื่อเขา ปากหนาก้มดูดเลียสองเต้าอิ่มอย่างเมามัน เมื่อถูกสามีตัวดีโรมรันทั้งส่วนบนส่วนล่าง จางจื่อเหยียนก็หลั่งน้ำหวานติดๆกันหลายครั้ง

“ค่ะ วาสัญญาว่าจะเป็นภรรยาที่ดี เป็นแม่ที่ดีของลูกๆ และจะรักเพียงพี่ธีมคนเดียวตลอดไป ที่รักของวา” หญิงสาวยิ้มหวานแล้วเผยอปากรอรับจุมพิตแสนหวานของสามีสุดที่รักอย่างเต็มอกเต็มใจ แล้วเพลิงเสน่หาที่เปี่ยมด้วยความรักอันแสนหวานซึ้งตรึงใจก็เริ่มต้นขึ้น ทั้งสองช่ว

ร็วจนแทบหลุดออกมาจากอกมิใช่ใครอื่นแต่เป็นสามีของนางอย่างเมิ่งลู่หลิง รองเจ้ากรมนิติบัญญัติที่สตรีหลายนางต่างอยากได้เขามาครอบครองรวมทั้งตัวของนางเองด้วย แม้จะได้ครอบครองก็เพียงตำแหน่งฮูหยิน ส่วนหัวใจและร่างกายของเขาล้วนเป็นของสตรีอื่น ไม่เคยมีสักครั้งที่ชายหนุ ่มจะให้นางแตะต้องผิวกายของเขาแม้สักคราเดียว ยิ่งความรักอย่าได้หวัง...เพราะตัวนางรู้ดีอยู่เต็มอกว่าใจของเขามีเพียงแม่นางเซียวที่บัดนี้กลายเป็นฮูหยินของญาติผู้พี่นางไปเสียแล้ว หากจะโทษว่าเป็นความผิดของผู้ใดคงมิพ้นนางที่ริอาจเอื้อมคุณชายเมิ่งมาเป็นสามี

ลับหลังเธอนับครั้งไม่ถ้วน สามีที่แต่งงานกันมาห้าปีของเธอโอบเอวของเซี่ยหร่านพลางเรียกที่รักอย่างสนิทสนม

'แต่เอาน่า ต่อให้ตอนนี้เธอจะกลายเป็นคนไร้ค่าไปแล้ว แต่เธอก็ยังมีหน้าตาสะสวย คงพอจะหาอสูรบุรุษชั้นต่ำแต่งเป็นสามีได้' 'อุ๊ยตาย... ฉันลืมไปเสียสนิทเลย! ตอนนี้คงไม่มีใครกล้าอ้าแขนรับหญิงที่มีลูกแฝดห้าคน จากอสูรถึงห้าสายพันธุ์มาเป็นภรรยาหรอกนะ'

ตอบพลางรั้งร่างบางมากอดไว้แนบอกแล้วซบหน้ากับเรือนผมนุ่ม “ผมรักคุณนะรดา ผมยอมทิ้งทุกอย่างเพื่อคุณ” อมลรดาแทบกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ สุมาลีไม่ได้โกหก อคิณรักเธอมากจริงๆ หญิงสาวสูดหายใจเข้าลึก กะพริบตาถี่ๆ เพื่อไล่หยาดน้ำตา แล้วปรับสีหน้าให้เป็นเฉยชาดังเดิมก่อนจะผ ลักอกเขาออกอย่างแรง “ฉันไม่ต้องการสามีที่มีแต่ตัว นี่ชีวิตจริง ไม่ใช่ละครน้ำเน่า ฉันไม่ไปกัดก้อนเกลือกินกับคุณหรอกนะ”

เธอเร่งเร้าเขาที่มัวแต่โอ้เอ้จนความปรารถของเธอเริ่มกัดกินร่างกาย “ครับที่รัก” เสียงเร่งเร้าของเมียรักกระเส่าเช่นนี้มีหรือคนเป็นสามีอย่างตฤณจะยอมให้เมียรักรอนาน

“ไม่นะ จะชอบได้ยังไงในเมื่อหนูมีสามีเป็นตัวเป็นตนอยู่แล้ว” คำตอบของเจ้าหล่อนทำให้รู้สึกชื่นหัวใจจนบอกไม่ถูก “รู้ก็ดี” “ถึงสามีหนูจะตึงแค่หู แต่เมียคนนี้ไม่คิดมีชู้แน่นอน” มือเรียวหยิกแก้มสามีอย่างมันเขี้ยวในความขี้เก๊กของเขา

เธอว่าอย่างยิ้มๆ และยักไหล่น้อยๆ ดูก๋ากั่นจนน่ามันเขี้ยว ทำเอาสามีถึงกับทำเสียงจิ๊จ๊ะในลำคอ และหายใจฟืดฟาด เพราะชักจะอดไม่ไหว วินาทีนี้บุปผชาติโคตรฮึกเหิมและลำพองใจที่เอาสามีอยู่หมัด จากเพลย์บอยตัวเอ้กลายร่างเป็นแมวหง่าวออดอ้อนออเซาะให้เธอเกาคาง ความ สุขสุดยอดของคนเป็นเมียก็คือการที่สามีรักสามีหลงจนโงหัวไม่ขึ้นนี่แหละ “หูยยย…รู้สึกเหมือนตัวเองไม่มีค่ายังไงก็ไม่รู้” ตัวร้ายทำเป็นโอดครวญ แถมยังปั้นหน้าละห้อยให้ดูน่าสงสาร แต่เธอออกอาการหมั่นไส้เสียมากกว่า