เมื่อฉันตาย Novels & Stories

กลัวตายเลย กลัวนะกลัว กลัวจะตายแล้ว 5555 HaSaDee Hope IPAD อย่าทำผมเลย ผมมันสมควรตาย 55555 Hardcore Auamphat ไอ้พวกเชี่ย!!!!!!! SAN-YOTH หลานปู่น่าเกลียดน่าชังจริงๆ เหมือนเอื้อมตอนเกิดเลย

ฉันพึมพำ “พี่ริน คนเราอายุสั้นจะตาย ไม่เห็นเหรอวัน ๆ หนึ่งมีกี่คนที่ตาย เราอย่าทำให้ชีวิตยากเลย คนที่ใช่ยังไงก็ใช่” ดูน้องจะเข้าใจโลกดีกว่าฉันเสียอีก

เมฆาบ่นอย่างระอา “พะ…พอแค่นี้เถอะ” “มันจะเป็นยังไงก็ช่างแม่งมันเถอะ มันไม่ตายวันนี้วันหน้ามันก็ได้ตาย กูเกลียดอีมีนไม่ได้เกลียดมัน มาตายแทนกัน อีกคนเจ็บปวดมันคงมีแค่ในละครน้ำเน่า”

ฉันอยากตาย ฉันอยากให้ทุกอย่างมันจบสิ้น ฉันไม่อยากจะมาแบกรับความรู้สึกผิดในหัวใจอีกแล้ว ถ้าคุณลุงไม่ปกป้องฉันคุณลุงก็ไม่ต้องตาย หรือถ้าเกิดว่าคนที่ตายแล้วนอนอยู่ในโลงเป็นฉัน แต่คุณลุงรอดก็คงดี ฉันจะได้ไม่ต้องรู้สึกผิดและรู้สึกแย่ขนาดนี้ ให้งานศพคุณลุงผ่านพ้นไป ฉ ันก็คงจะไปเจอคุณลุง ฉันจะไปหาคุณลุง ไปจากโลกใบนี้ ฉันสู้ไม่ไหวกับสิ่งที่สูญเสีย มันเร็วเกินไปฉันตั้งรับไม่ทัน

ตาย ตายแล้ว ตาย ตาย ฉันนอนหายใจรวยริน เหมือนใจจะขาด ก่อนที่เอวหนาจะผ่อนแรงลงช้า ๆ และดึงแก่นกายแข็ง ๆ นั้นออกมา…

ฉันจะตายให้ได้เลย "ไม่ครับ เดี๋ยวก็ชิน"

จู่ ๆ ก็มีความคิดหนึ่งผุดขึ้นมา ตอนตาย ฉันอยากตายแบบสวย ๆ ฉันนับเงินในมือ เงินที่มียังไม่พอซื้อชุดสำหรับคนตาย ยังขาดอีกไม่กี่สิบบาท ไม่กี่บาทสิบนี้ เก็บขวดไปขายก็น่าจะพอได้ กล้ามเนื้อบนร่างกายฝ่อลงแทบหมดแล้ว ฉันเดินแทบไม่ไหว

คำตอบของฉันคือความเงียบ ฉันที่อยู่ในอารมณ์หมดอาลัยตายอยาก ไม่คิดเอาเรื่องที่เขาพูดพล่ามหลอกเด็กมาใส่ใจ และไม่คิดจะพูดคุยกับเขาด้วย คำสุดท้ายที่ฉันพูดกับเขาคือ ‘ถ้าฉันมีโอกาสเมื่อไหร่ ฉันจะตายอย่างไม่ลังเล’

มันคือวันสุดท้ายของชีวิตฉัน บังเอิญจริงๆ เลยนะ หวังว่าฉันจะทนอยู่ได้จนถึงตอนนั้น ได้เป็นพยานให้ทุกอย่างเสร็จสิ้นก่อนที่จะหลับตาลงชั่วนิรันดร์ ฉันไม่เปิดโปงการแสดงของกู้เจียวเจียวเหมือนแต่ก่อนอีกแล้ว

เพราะอย่างเดียวที่อยู่ในหัวของผมคือทำอะไรก็ได้ให้มันตาย “พี่ให้มันตายตอนนี้ง่ายไปมันไม่สมกับที่ไอ้ข้าวมันเจอ” จริงตามไอ้น็อตว่าตายตอนนี้ง่ายไป