เมื่อฉันตาย Novels & Stories

ความตาย บางทีมันอาจจะเป็นสิ่งที่สวยงามที่สุดในชีวิตของมนุษย์ก็เป็นได้ เพราะฉันจะได้ไม่ต้องรับรู้อะไรอีกแล้ว ............................ "เม เม เมครับ เอ ทำไมวันนี้ตื่นสายจัง เราจะต้องเดินทางแล้วนะคนดี เดี๋ยวตกเครื่องนะครับ"

เสียงทุ้มต่ำย้ำชัด น้ำเสียงราบเรียบแต่หนักแน่นดั่งคำสัตย์ปฏิญาณ “ชีวิตฉันมันผ่านความตายมาแล้ว ถ้าต้องตายอีกรอบเพื่อรักษาชีวิตเธอไว้...มันก็คุ้ม”

"มาทำให้ฉันขึ้นสวรรค์ดีกว่า" ฉันดิ้นรนพร้อมกับน้ำตาที่ไหลอาบหน้า จางเหมิ่งฉีกเสื้อชั้นในของฉันออกและบีบยอดอก ฉันรู้สึกเหมือนถูกไฟฟ้าช็อต ก่อนที่ร่างกายของฉันจะตอบสนองอย่างรุนแรง

)ฉันจ้องมองข้อความแล้วอมยิ้ม ("ระบบนิเวศจะเสียเอาได้ ถ้าอยากตายมาตายบนเตียงดีกว่า..ฉันจะสนองให้เอง")

หัวใจของฉันตายด้านไปตั้งแต่วินาทีที่พวกเขาเข็นฉันเข้าห้องแล็บแล้ว ฉันจะไม่โกรธ และไม่เศร้าเสียใจเพื่อพวกเขาอีกต่อไป ส่วนเสิ่นหยวนหยวนที่อยู่ในคุก พอได้ยินคำพูดที่ฝากมา วันรุ่งขึ้นเธอก็ฆ่าตัวตายในคุกทันที

ก็ดี บางทีความตายอาจจะเป็นทางเลือกสุดท้ายที่ฉันมีก็ได้ [End]

ซ้ำเล่า ...ฉันมันไร้ค่า ฉันมันตายๆไปซะยังดีกว่า อยู่ไปก็รกโลก อยู่ไปก็เปลืองอากาศ!

“แค่กๆๆ” “อยากตายหนักใช่ไหม ฉันจะให้เธอลิ้มรสว่าการตายมันเป็นยังไง อย่าเพิ่งถอดใจล่ะ”

หลังจากฉันติดอยู่ในเหตุระเบิดที่ท่าเรือ ฉันก็ถูกผูกมัดเข้ากับโปรแกรมเอาชีวิตรอด มันมอบเวลาให้ฉันยี่สิบห้าปีกับเป้าหมายที่ถูกกำหนดไว้สี่คน หากคะแนนความรักหรือคะแนนความผูกพันของเป้าหมายแม้เพียงคนเดียวไปถึง 100% ฉันจะสามารถตื่นขึ้นมาในโลกความจริงของฉันได้ แต่ฉันล้มเหลวกับทั้งสี่คน เพราะเป้าหมายทุกคนที่ฉันพยายามเข้าหา ท้ายที่สุดแล้วต่างก็หันไปหาโซเฟีย เลน นางเอกของโลกใบนี้ พวกเขาพูดว่าความเจ็บปวดของฉันคือการแสดงตบตา พวกเขาพูดว่าน้ำตาของฉันคือการปั่นหัว พวกบอกว่าฉันก็แค่แกล้งทำเป็นแตกสลายเพื่อให้เลือกฉันมากกว่าโซเฟีย แต่ถ้าพวกเขาไม่เคยรักฉันเลย แล้วทำไมถึงได้สติหลุดคลั่งขนาดนั้นล่ะ ในตอนที่ภารกิจของฉันล้มเหลว และฉันเลือกที่จะจากโลกใบนี้ไปตลอดกาล

มินตราเสริม " ตาย!!!?? ถึงตายเลยฤาเจ้คะ!!! ข้า...ข้ายีงมิยากตาย!!! " แม่นวลถึงดับหน้าซีดเซียวความหยิ่งผยองเมื่อครู่หายไปเสียหมดสิ้น