เมื่อฉันตาย Novels & Stories

] [แอดมินไม่ตายบวกหนึ่ง] … [แอดมินไม่ตายบวกร้อย] “ทุกคนคะ อย่างที่ทุกคนเห็น ฉันยังไม่ตายค่ะ” จุนเหยาเอ่ย “แต่ คาดว่าอีกไม่นานฉันก็คงจะตายแล้วล่ะค่ะ”

ฉันตายแล้ว พูดกันว่าก่อนตายทุกสิ่งที่เกิดขึ้นในช่วงชีวิตจะถูกฉายเหมือนโคมหมุน แต่ก่อนตายฉันกลับไม่เห็นเรื่องราวในอดีตกับซ่งชู

และพากันสาปแช่งคนที่คบชู้ไร้ยางอายแบบฉันให้ไม่ได้ตายดี ฉันไม่รู้ว่ายังไงถึงจะเรียกว่าไม่ได้ตายดี ความจริงตอนนี้ฉันเจ็บปวดมากแล้ว การตายสำหรับฉันถือเป็นการปลดปล่อยอย่างแท้จริง เพื่อสนิทเป็นห่วงฉัน ถามฉันว่าจะจัดการอะไรไหม

ฉันนั่งลงข้างหน้าป้ายสุสานของตัวเองอย่างเบื่อหน่าย ทำทีเข้มแข็ง “คิดไม่ถึงว่ารูปที่พี่เลือกรูปนี้ใช้ได้เลย ไม่เสียดายเวลาที่ฉันอุตส่าห์นั่งแต่ง ได้ใช้งานจริงๆแล้วสินะ” พูดน่ะง่าย แต่จู่ๆอารมณ์ของฉันก็เหมือนกับระเบิดออกมา เมื่อคิดได้ว่าตัวเองตายแล้ว ไม่สามารถนั่งกับทุกคนได้อีกแ ล้ว ฉันก็ปล่อยร้องโฮ “จืออี้”

“ไม่ไหวก็ต้องไหวฉันไม่ปล่อยให้เธอตายหรอก” TT-TT OoO//

ไม่มีวัน ตอนนี้เธอรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นคนโง่เง่าที่สุดในโลกที่ปล่อยให้หัวใจมีความหวัง

ทหารยามที่คุมนั้นกล่าวขึ้นเมื่อหมดความอดทน “พวกขี้ข้า ขั้นต่ำ เจ้ากล้าพูดเช่นนี้กับข้าหรือ” หวงกุ้ยเฟยที่ยังไม่ยอมรับในชะตากรรมของตน "พระสนม ท่านเก็บเสียงไว้กรีดร้องตอนแล่เนื้อท่านเถิด หึหึ"

' ฉันไม่อยากได้ยินชื่อนี้ 'คุยกับคุณเพลงอยู่ด้านบน แจ้งขึ้นไปแล้ว' มันจบแล้ว... บางครั้งความจริงก็เยียวยาความรู้สึกที่เสียไปไม่ได้ ถ้าฉันไม่ตาย ก็ขออย่าให้ฉันตื่นมาเจ็บปวดแบบนี้อีกเลยนะ ...เพราะมันไม่ต่างกับตายทั้งเป็น

"แค่นี้ไม่ตายหรอก" "ตายสิ แค่ผมไม่ได้เอาพี่วันเดียวผมต้องตายแน่ๆ ผมต้องลงแดงตายแน่ๆ"

ฉันไม่อยากให้ความตายมาพรากเราจากกันด้วยซ้ำ ต่อให้เป็นอายุขัยก็ไม่สน ฉันแค่อยากจะอยู่กับทุกคนตลอดไป แต่ฉันกลับคิดแบบนั้นไม่ได้... ในตอนที่พยายามจะมีความสุข ภาพที่ทุกคนตายอย่างทรมานก็ปรากฏเข้ามาในหัวเสียทุกครั้ง ราวกับมันพยายามย้ำเตือนให้ฉันตระหนักว่าเราไม่มีทางอยู่ด ้วยกันได้