Novel & Cerita เศร้าใจ

ความรู้สึกโศกเศร้าเสียใจขององค์หญิงหลีน่าช่างหนักหนาสาหัส กระทั่งผู้หญิงกร้าวแกร่งกร้านโลกอย่างลีน่ายังสำเหนียกว่ามันทำให้เธอเจ็บปวดจนเกินจะแบกรับเอาไว้ได้ ดาราสาวถูกความรู้สึกหดหูครอบงำจนมีอาการจิตตก กระทั่งตอนที่ลืมตาตื่นขึ้นมาจากห้วงฝัน น้ำตาของเธอก็ยังไหลไม่ยอ มหยุด

เธอทนไม่ไหวแล้ว แบกรับความรู้สึกนั้นไม่ได้อีกแล้ว หัวใจดวงนี้ได้รับความบอบช้ำแสนสาหัส ยากนักที่จะเยียวยา ความสุขทั้งหลายในโลกพังครืนมาตรงหน้า ความทรงจำที่แสนวิเศษที่หล่อเลี้ยงในหัวใจ สูญสลายไปในพริบตา “กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดด ไม่จริง ไม่ใช่ ไม่จริง กรี๊ดดดดดดดด ดดดดดดดดดดด ฮือ ฮือ”

เกดสุดาสงสัย “ยังครับ… ผมมีความสุขแต่ยังไม่สุดๆ ถ้าได้ทำกันจริงๆ ได้สอดใส่จริง… ตอนนั้นผมจะมีความสุขครับ คุณหนูก็ด้วย… ผมรู้ว่าคุณหนูก็รู้สึกค้าง… มันจะอึดอัดอยู่ข้างใน” เขารู้ทัน “ใช่… ทำไมนายรู้ล่ะ” “เค้าเรียกว่าอารมณ์ค้างครับ” “ก็ฉันไม่กล้า”

... ฮือ... เสียงสะอื้นแผ่วเบาบ่งบอกถึงความเสียใจที่ถาโถมเข้ามา หยดน้ำตาไหลรินไม่หยุดขณะที่มะยมจมดิ่งอยู่กับความเศร้า จิตใจของเขาวุ่นวายด้วยความรู้สึกหลายอย่างที่ตีกัน ไม่ว่าจะเป็นความสับสนในความสัมพันธ์ ความเสียใจต่อคำพูดที่รุนแรง และความรู้สึกผิดที่ทำให้อีกฝ่ายโกรธ แ ต่เหนือสิ่งอื่นใด... ความเสียใจที่เวไนยหายไปนั้นคือความรู้สึกที่ชัดเจนและหนักแน่นที่สุด

ความรู้สึกเศร้าเสียใจจนสุดพรรณนากำลังท่วมท้นไปทั่วสรรพางค์กาย ความรู้สึกคล้ายกับมีคมมีดนับพันนับหมื่นกำลังกรีดเฉือนหัวใจตนออกจนเป็นแผลกว้าง มีเลือดแดงฉานไหลซึมไปทั่ว คนเป็นพ่อไม่อาจเอ่ยคำใดให้ลูกที่ยังมิทันได้เกิดมาแม้ถ้อยวาจาเดียว

ความเศร้าโศกนี้มันคืออะไร ทำไมภายในใจของตัวเขาถึงได้มีความเศร้าเสียใจและเจ็บปวดมากขนาดนี้ เขารู้สึกเจ็บปวดเหมือนตัวเขาศูนย์เสียบางอย่างที่เขารักมาก ๆ ไป "ก็ใช่น่ะสิ นายร้องไห้หนักเหมือนคนจะขาดใจตายเลย ทำเอาพี่แทบหัวใจจะวายนึกว่านายโดนผีเข้า" "เพ้อเจ้อจริง"

ชายชราส่ายหัวอย่างเศร้าใจ ใบหน้าของเขาแสดงถึงความเสียดายเล็กน้อย

“ขอร้องล่ะ เจย์บี้ ได้โปรดกลับมาหาฉัน ฉันขอโทษ ขอร้องล่ะ” แองเจลีนคร่ำครวญ ความโศกเศร้าในน้ำเสียงของเธอบีบคั้นหัวใจของทุกคนที่ได้ยินมัน เกรย์สันเช็ดน้ำตาของตัวเองอย่างเงียบ ๆ

่างอ่อนแรง หยาดน้ำตาหยดแล้วหยดเล่าร่วงเงียบ ๆ อย่างไม่อาจอดกลั้นได้นานกว่านี้อีก ความเสียใจที่เก็บสะสมมาตลอดทั้งวันปะทุขึ้นในทันทีเมื่อได้อยู่เพียงลำพัง เสียงสะอึกสะอื้นเล็ดลอดจากลำคอ แม้พยายามกลั้นไว้อย่างสุดความสามารถ ทว่ามันก็ยังคงสั่นไหวและสั่นสะท้อนความอ่อนแอออกม าอย่างน่าสงสาร

วาโยหัวใจ​ของผม ♡ [THE END] ♡ มีตอนพิเศษอีกนะคะ ^_^