Novel & Cerita เศร้าใจ

น้ำตาแห่งความเศร้าเสียใจไหลทะลักออกมาอย่างไม่รู้ตัว ร่างบางสั่นสะท้านเล็กน้อยเมื่อต้องกลั้นเสียงสะอื้นไห้ เหมือนโลกทั้งใบถล่มลงมาใส่ศีรษะจนแตกละเอียด เหมือนถูกคนกระชากหัวใจออกมาจากในอกและเหยียบซ้ำ จากนั้นก็จับเธอกดน้ำดิ้นทุรนทุรายเหมือนกำลังจะขาดใจตายหายใจไม่ออก

ลู่เฉินส่ายหัว สิ่งที่เศร้าโศกที่สุดจะเป็นการตายใจ เขาผิดหวังอย่างสิ้นเชิงแล้ว "งั้นอย่างน้อยคุณต้องทำให้ฉันเข้าใจใช่มั้ง? คุณไม่พูดอะไร ฉันจะเชื่อคุณได้อย่างไร?" หลี่ชิงเหยาโกรธมาก

ยาหยีรีบปรับอารมณ์และหัวเราะกลบเกลื่อนความเศร้าใจที่เผลอแสดงออกมาให้คนอื่นเห็น “พูดเล่นซะพี่ใจไม่ดีเลย” “หนูขอโทษนะคะที่ทำให้พี่สิบทิศรู้สึกไม่ดี” “เปล่าเลย พี่ไม่ได้รู้สึกไม่ดีกับหนู แต่พี่เศร้าไปกับหนูต่างหาก”

ไหล่ของโจวเฟิ่งจิ่วสั่นไหว หยดน้ำตาร่วงเผลาะอย่างไม่สามารถอดกลั้นได้อีกต่อไปแล้ว ความเสียใจประดังประเดเข้ามาอย่างไม่มีที่สิ้นสุด เจ็บร้าวไปทั้งใจ น้ำตาแห่งความเจ็บปวดไหลทะลักออกมาราวกับเขื่อนแตก ทรุดตัวสะอื้นไห้จนตัวโยนอย่างน่าสงสาร คำพูดของสาวใช้กรีดลึกลงไปในจิตใจ สร้างบาดแผลใหญ่ให้กับนาง และยากที่จะสามารถรักษาให้หายได้

ฟ้างามคิดทบทวนพลางก้มมองสภาพเนื้อตัวแสนมอมแมมแล้วถึงกับสะอื้นแรง หากเขาสงสารกันสักนิดคงไม่ทำแบบนี้ ต่อไปคงพอกันที. จะไม่เสนอหน้าไปให้เขารำคาญตารำคาญใจ แต่ยิ่งคิดก็ยิ่งเศร้า มือเรียวเสลาจึงขึ้นมากุมหัวใจก่อนจะปล่อยเสียงร้องไห้ระบายความเสียใจอย่างสุดกลั้น แป๊น ๆ !

ฉันเสียใจเหลือเกินกับการสูญเสียของคุณ เธอพึมพำ น้ำเสียงของเธอขาดหายด้วยอารมณ์ จริงๆ นะ ลิเดียจ้องมองเธอ ตกใจกับความจริงใจนี้ จากนั้นก็เบือนหน้าหนี ท่วมท้นด้วยความโศกเศร้าระลอกใหม่

พายุอารมณ์ของติณค่อย ๆ แปรเปลี่ยนเป็นลมอุ่น… แรงบีบปลายคาง กลายเป็นกางออกประคองแก้มนวลแล้วลูบไล้แผ่วเบา ใจหายวาบเมื่อสัมผัสน้ำตาอุ่น ๆ ที่ไหลทะลักออกมาทันที นัยน์ตาเศร้าโศกที่เขาหลงใหลมีแต่ความขมขื่นและเจ็บปวด ด้านในอกเหมือนกำลังถูกบีบเคล้นด้วยมือที่มองไม่เห็ นจนปวดหนึบ ทุรนทุรายไปหมด

“เธอไม่ได้ต้องการผมแล้วครับพ่อ” น้ำเสียงนั้นเจือไว้ด้วยความหม่นเศร้าและเจ็บปวด

​“ค่ะ” น้ำเสียงนั้นอ่อนพร่า ยอมจำนน ไหนจะหน้าตาที่เศร้าสร้อยน่าสงสารนั้นทำให้กริชดนัยใจแกว่ง และเกือบที่จะยกเลิกความคิดของตน ​ก็แค่เกือบ...

ฉันหัวเราะอีกแล้ว น้ำตาของฉันยังไม่หยุด สมองที่เคลิบเคลิ้มผ่อนคลายเพราะฤทธิ์ของไวน์ ตอนนี้มันปรับเป็นอีกโหมดหนึ่ง คือความเศร้า เสียใจ และเกรี้ยวกราด "ก็บอกแล้วว่าไม่มี เม คุณอย่าปัญญาอ่อนมากได้ไหม ทำอะไรก็ให้มันเสร็จๆ ไปซะ"