Novel & Cerita เศร้าใจ

“ขอบใจนะ” วันวิวาห์กดวางสายแล้วก็นั่งเศร้าซึม แม้ไม่มีน้ำตาอย่างที่เคยตั้งใจ แต่เธอรู้หัวใจตัวเองดีว่ากำลังรู้สึกเจ็บปวดราวกับถูกกรีดเลือดกรีดเนื้อ หญิงสาวต้องพยายามคลี่ยิ้มเมื่อน้องสาวเดินยิ้มร่ากลับมาจากข้างนอก

น้ำตาไหลอย่างช้าๆ ท่ามกลางความเงียบงัน ไม่ใช่ด้วยความเศร้าเพียงอย่างเดียวแต่เป็นความรู้สึกที่ปนกันยุ่งเหยิง ทั้งเจ็บปวด เสียใจ ขมขื่น และผิดหวัง เสิ่นเยว่ชิงเงยหน้าที่น้ำตายังไหลกลั้นสะอื้นแล้วถามย้ำช้าๆ ทีละคำอีกครั้งราวต้องการตอกย้ำความรู้สึกเจ็บลึกดั่งกลืนเศษแ ก้วลงไปในส่วนลึกของจิตใจ

น้ำเสียงดีใจและตื่นเต้นอย่างคนที่เก็บอาการเอาไว้ไม่อยู่ถ่ายทอดออกมาผ่านสีหน้าท่าทาง พลางกระโดดเข้ากอดรัดรอบลำคอแกร่งเอาไว้แน่น รอยยิ้มหวานแย้มกว้างไม่จางหายไปจากใบหน้า ฝ่ามือก็ลูบแก้มเขาอย่างสุดแสนจะคิดถึง “ลองพูดว่าไม่คิดถึงหรืออารมณ์เสียดูสิ พี่จะจับจูบปากเล็กๆนี่ให้เปื่อ

ฉันสะอื้นฮัก "เสียใจมากเหรอที่เป็นฉัน...ไม่ใช่ไอ้คิน" คำประชดประชันของเขาช่างกรีดลึก

น้ำเสียงเสียใจถูกส่งออกมาจากริมฝีปากสีส้มที่ถูกแต่งแต้มด้วยลิปสติก “ใช่ที่ไหน หงส์หมายถึงประโยคหลัง มันไม่ดีนะ” ฉันรีบขยายความที่เผลอเสียงดุใส่สิตา นึกว่าเธอจะเข้าใจว่าฉันหมายถึง ไม่ให้เธอพูดเรื่องถูกฉุดอะไรนั่น แต่กลับกลายเป็นว่าเธอน้อยใจหาว่าฉันไม่ให้นอนเฝ้า แทน

น้ำตาแห่งความเสียใจไหลออกมาไม่ขาดสาย เสียงสะอื้นอันเจ็บปวดบ่งบอกถึงความรวดร้าวและหมดหวัง “ฉันน่าจะรู้ตัวเอง ฉันมันโง่เองที่หลงเชื่อว่าจะมีคนที่ยอมรับฉันได้ ฉันมันน่าสมเพช”

“เห้อ เสร็จไปแล้ว 1 คน วันนี้ทำไมปวดหัวจัง อาการเริ่มมาอีกแล้วสินะ จะปกติกับเขาสักวันได้ไหม กะถินเอ้ย หรือเมื่อเช้าลืมกินยานะ . ***กะถินพลางบ่นตัวเองเพราะเมื่อเช้าเธอรีบมาทำงาน ไม่รู้ว่าลืมกินยาโรคประจำตัวของเธอไหม และใช่ เธอเป็นโรค ซึมเศร้า + แพนนิค ที่เธอใช้ชีวิตได้แ

อิอิ “ค่ะ”​ ฉันยิ้มอ้อนเข้าไปอีก แอบเหลือบไปเห็นใครบางคนที่ยืนทำหน้าโกรธ เศร้า เสียใจ อิจฉา หลายอารมณ์รวมกันแล้วมีความสุขเล็ก ๆ ที่จริงไม่อยากสะใจเพราะรู้ว่าอกหักมันเจ็บ แต่เจ้มาเล่นใหญ่แบบไม่เกรงใจกันก่อนก็ทนเจ็บไปค่ะซิส

เมื่อฟังเสียงวิพากษ์วิจารณ์ของผู้คนรอบ ๆ ฉันเองก็อดไม่ได้ที่จะเสียใจ ฉันถูกความเจ็บปวดโอบล้อมเอาไว้ ความปวดร้าวนี้กดทับจนฉันหายใจไม่ออก พ่อกับแม่สงสารผู้ตายเพราะพ่อแม่ของผู้ตายไม่เข้าแจ้งความทันเวลา

ดีใจ คือความรู้สึกแรกที่วาบผ่านเข้ามาในหัวใจดวงน้อยๆของหม่อนไหมแล้วค่อยๆแตกกระจายลามไปทั่วทั้งตัวด้วยความอบอุ่นซาบซ่าน เสียใจ คือความรู้สึกที่ตามมาติดๆเพียงแต่ผ่านเข้ามากระทบหัวใจของเธอเพียงชั่วครู่เท่านั้นก็พลันสลายหายไปอย่างรวดเร็ว