เศร้าใจ นิยาย & เรื่องราว

โมจิถอนหายใจอย่างเหนื่อยหน่าย เหมือนมีเรื่องในใจ “มีอะไรรึเปล่า” ฉันพยายามที่จะไม่ร้องไห้ แต่มันก็ทำไม่ได้หรอก แต่ก็ไม่ได้สติแตกอะไรขาดนั้น เสียใจน่ะใช่ แต่เสียใจไปแล้วมันจะได้อะไร

ฉันมองดูพี่ก้อง ซึ่งมีสีหน้าเศร้าลง “...พี่ก้องก็อย่าโกรธว่านะคะวาแค่ไม่อยากรับปากกลัวว่าจะทำไม่ได้” “พี่เข้าใจวาจ๊ะ เรารีบเข้าไปข้างในกันเถอะยายจ๋ามารอนานแล้วนะ” “จริงหรอคะ” หญิงสาวได้ยินแบบนั้นก็ดีใจเป็นอย่างมากรีบอุ้มเจ้าหนู

ไม่เป็นคำ ไม่เป็นภาษา จับใจความไม่ได้ มีเพียงความโศกเศร้าอันหนักหน่วง ของใครบางคน ที่ไหลซึมเข้ามาในหัวใจของเธอ จนยากจะสลัดออกไปจากห้วงความรู้สึกที่กำลังดำดิ่ง ปานรัมภาถึงกับน้ำตาไหลนองหน้า หยดน้ำตาร่วงลงบนขอบรูปใบเก่า เปื้อนผิวกระดาษซีดจาง เสียงในหัวค่อย ๆ เงียบลง เหลือเพียงความเจ็บปวดบางอย่างที่ไม่รู้ที่มาที่ไป แต่กลับคุ้นเคยราวกับเป็นเรื่องที่เกี่ยวข้องกับเธอมานานแสนนาน

’ ความเจ็บปวด ความอัดอั้นตันใจ และความผิดหวังที่สั่งสมมาตลอดสิบกว่าปีของเด็กสาวผู้นั้น ในชั่วขณะนี้ มันได้ถูกส่งผ่านมายังหัวใจของหยางจิ้งอวี่ผู้เป็นนักฆ่าอย่างสมบูรณ์แบบ นางรู้สึกได้ถึงก้อนสะอื้นที่มาจุกอยู่ที่ลำคอ รู้สึกได้ถึงความร้อนผ่าวที่ขอบตา เป็นความรู้ส ึกที่นางไม่เคยได้สัมผัสมาก่อน ไม่ใช่ความโกรธ ไม่ใช่ความแค้น แต่มันคือความเสียใจที่บริสุทธิ์และเจ็บปวดอย่างที่สุด และแล้ว หยาดน้ำใสๆ หยดหนึ่งก็ค่อยๆ ไหลรินออกมาจากหางตาข้างที่ปิดสนิท มันไหลอาบลงบนแก้มที่ขาวนวลของนางเป็นทางยาว

ึกแปลกประหลาดอย่างหนึ่งพวยพุ่งขึ้นมาในใจ ทั้งเหงา อ้างว้างแฝงความเศร้าอาดูร หรือแม้กระทั่งความ เจ็บปวดรวดร้าวราวกับหัวใจจะแตกสลาย ที่เธอก็บอกไม่ถูกเหมือนกันว่าเกิดจากอะไรกันแน่ หากยิ่งคิดก็ยิ่งปวดศีรษะจี้ด จนในที่สุดน้ำใสๆ เอ่อขึ้นมากลบเต็มนัยน์ตาโดยไม่รู้ต ัว

น้ำเสียงหวานใสเจือแววปวดร้าว นัยน์ตากลมโตเศร้าจนจับสังเกตได้ “ทำไมล่ะ”

ซึ่งมันเป็นปากลิ้นของคนชั้นต่ำ ที่เธอไม่เคยคิดจะมีความสัมพันธ์ด้วย “อ๊า...ลุง...ไม่ไหวแล้ว...อือ...” “เสียวมั้ยหนูอร ชอบมั้ย” “ฮือ...” เธอไม่ตอบเขา เอาแต่ร้องครางเบา ๆในลำคอ ด้วยอารมณ์เสียใจและเสียวซ่านระคนกัน

悲伤 当然 เศร้าโศกเสียใจ แน่นอนอยู่แล้วหล่ะ 不就是你一句滚蛋 ก็แค่ประโยค 1 ประโยค ที่เธอพูดว่า ไปให้พ้น ไม่ใช่หรอ 无话 不谈 ไร้ซึ่งคำพูด ไร้ซึ่งการพูดคุย 变成了各自另一半 กลายเป็นต่างคนต่างสำคัญของกันและกัน 我们 相反 พวกเรามันอยู่ตรงกันข้าม

เพราะปวดแปลบในใจและเค้นคำถามหาคำตอบจนปวดหัว จ้าวฉีเสวียนพลันรู้สึกหงุดหงิด จนเพิ่มระดับความงุ่นง่านขัดใจ ใบหน้าหล่อเหลาจึงยิ่งนานยิ่งเย็นชามึนตึง “เจ้ามีสิ่งใดจะพูดก็รีบพูดมา” วาจาเขาทำหวงลี่ฟางหลุบตาลงต่ำ ด้วยอารมณ์หวั่นไหว ผิวแก้มเนียนจึงขึ้นสีแดงก่ำ แพขนตายาวงอนกระเพื่อมไหวเบาๆ อย่างคนอดกลั้นอาการเสียใจ

เสียงพีทษรุทแฝงความเป็นห่วง ณพิชชาน้ำตาไหลพรากด้วยความรู้สึกหลากหลายเสียใจน้อยใจ ผิดหวังและพ่ายแพ้