Novel & Cerita เศร้าใจ

ถังหนิงเอ่ยด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความโศกเศร้าและผิดหวังอย่างถึงที่สุด จี้หานใจหายวาบ ความสั่นไหวในดวงตาคู่นั้นทำให้เขารู้สึกปั่นป่วนในใจอย่างบอกไม่ถูก ราวกับว่าเขากำลังจะสูญเสียเธอไปจริง ๆ

โมจิถอนหายใจอย่างเหนื่อยหน่าย เหมือนมีเรื่องในใจ “มีอะไรรึเปล่า” ฉันพยายามที่จะไม่ร้องไห้ แต่มันก็ทำไม่ได้หรอก แต่ก็ไม่ได้สติแตกอะไรขาดนั้น เสียใจน่ะใช่ แต่เสียใจไปแล้วมันจะได้อะไร

ฉันมองดูพี่ก้อง ซึ่งมีสีหน้าเศร้าลง “...พี่ก้องก็อย่าโกรธว่านะคะวาแค่ไม่อยากรับปากกลัวว่าจะทำไม่ได้” “พี่เข้าใจวาจ๊ะ เรารีบเข้าไปข้างในกันเถอะยายจ๋ามารอนานแล้วนะ” “จริงหรอคะ” หญิงสาวได้ยินแบบนั้นก็ดีใจเป็นอย่างมากรีบอุ้มเจ้าหนู

’ ความเจ็บปวด ความอัดอั้นตันใจ และความผิดหวังที่สั่งสมมาตลอดสิบกว่าปีของเด็กสาวผู้นั้น ในชั่วขณะนี้ มันได้ถูกส่งผ่านมายังหัวใจของหยางจิ้งอวี่ผู้เป็นนักฆ่าอย่างสมบูรณ์แบบ นางรู้สึกได้ถึงก้อนสะอื้นที่มาจุกอยู่ที่ลำคอ รู้สึกได้ถึงความร้อนผ่าวที่ขอบตา เป็นความรู้ส ึกที่นางไม่เคยได้สัมผัสมาก่อน ไม่ใช่ความโกรธ ไม่ใช่ความแค้น แต่มันคือความเสียใจที่บริสุทธิ์และเจ็บปวดอย่างที่สุด และแล้ว หยาดน้ำใสๆ หยดหนึ่งก็ค่อยๆ ไหลรินออกมาจากหางตาข้างที่ปิดสนิท มันไหลอาบลงบนแก้มที่ขาวนวลของนางเป็นทางยาว

ึกแปลกประหลาดอย่างหนึ่งพวยพุ่งขึ้นมาในใจ ทั้งเหงา อ้างว้างแฝงความเศร้าอาดูร หรือแม้กระทั่งความ เจ็บปวดรวดร้าวราวกับหัวใจจะแตกสลาย ที่เธอก็บอกไม่ถูกเหมือนกันว่าเกิดจากอะไรกันแน่ หากยิ่งคิดก็ยิ่งปวดศีรษะจี้ด จนในที่สุดน้ำใสๆ เอ่อขึ้นมากลบเต็มนัยน์ตาโดยไม่รู้ต ัว

เมื่อฉันไปร่วมงานเลี้ยงครอบครัวกับลู่หวย ฉันเป็นฝ่ายเอ่ยปากก่อนว่าอยากแต่งงานและมีครอบครัวเร็วขึ้น เขากลับคิดว่าฉันหมายปองทรัพย์สินของครอบครัวเขา และที่ยอมแต่งงานกับเขาก็เพราะต้องการเงินทอง จึงตบหน้าฉันต่อหน้าทุกคนกว่าสิบครั้ง จากนั้นก็หันหลังไปตามง้อคนรักวัยเด็กที่กำลังหึงหวง ฉันคว้ามือเขาไว้ อ้อนวอนขอให้เขาอย่าไป แต่กลับถูกเขาผลักลงบันไดด้วยความโกรธจนขาทั้งสองข้างหัก และกะโหลกศีรษะร้าว ฉันนอนอยู่ในห้องไอซียูนานหนึ่งเดือนกว่าจะฟื้นขึ้นมา ครั้งนี้ฉันไม่ได้งี่เง่าโวยวายอีกต่อไป แต่เป็นฝ่ายติดต่อแม่ที่อยู่ต่างประเทศด้วยตัวเอง “แม่ เรื่องที่แม่เคยบอกว่าจะให้หนูรับมรดก หนูตกลงค่ะ”

น้ำเสียงหวานใสเจือแววปวดร้าว นัยน์ตากลมโตเศร้าจนจับสังเกตได้ “ทำไมล่ะ”

ซึ่งมันเป็นปากลิ้นของคนชั้นต่ำ ที่เธอไม่เคยคิดจะมีความสัมพันธ์ด้วย “อ๊า...ลุง...ไม่ไหวแล้ว...อือ...” “เสียวมั้ยหนูอร ชอบมั้ย” “ฮือ...” เธอไม่ตอบเขา เอาแต่ร้องครางเบา ๆในลำคอ ด้วยอารมณ์เสียใจและเสียวซ่านระคนกัน

“ขอร้องล่ะ เจย์บี้ ได้โปรดกลับมาหาฉัน ฉันขอโทษ ขอร้องล่ะ” แองเจลีนคร่ำครวญ ความโศกเศร้าในน้ำเสียงของเธอบีบคั้นหัวใจของทุกคนที่ได้ยินมัน เกรย์สันเช็ดน้ำตาของตัวเองอย่างเงียบ ๆ

แววตาครุ่นคิด ผมรู้ว่าการถูกหักหลังความรู้สึกเป็นเช่นไร มันผิดหวัง เสียใจ เจ็บและทรมาน ในทุกการจากลามันจะมีหนึ่งคนที่จะเจ็บปวดมากกว่าเสมอ ผมเข้าใจเธอ...และหวังว่าเธอจะเข้มแข็งในเร็ววัน