เศษปรารถนา Novels & Stories

ยอดชีวา ปรารถนา ของพี่เอย เจ้าทรามเชย สุดสวาท มิอาจฝืน พี่รักเจ้า จนแทบ จะกินกลืน ทั้งหลับตื่น คราใด ให้คิดครวญ รักอะไร จะหวาน ปานรักพี่

เธอเหลือบมองมาร์คัส แก้มของเธอร้อนผ่าว “มีคนทำให้ฉันได้รู้ว่าความปรารถนามันรู้สึกยังไง และฉันชอบมัน รู้สึกดีที่ถูกสัมผัสอย่างที่ฉันควรได้รับ” ซาร่าห์หัวเราะ “ความปรารถนา? หรือแค่ของดี?” มาร์คัสก้าวเข้ามาขวางระหว่างพวกเขา “ถ้าพูดถึงเธออีกแม้แต่คำเดียว ผมจะไล่พวกเธอทั้งค ู่ออกไปเอง”

ิตไม่อยู่แล้วแบบนี้ ​เสาหลัก... ​ธวัชถอนใจ เขารู้จักครอบครัวนี้ดีเกินไป เสียด้วยซ้ำ ห่วงแสนห่วงเด็กสาว ผ้าขาวบริสุทธิ์ ที่ย้อมตัวเองด้วยสีเทา กำลังกล้า กำลังอยากลองดี ถ้าปราบกันไม่ได้ ก็คงจะเสียคนแน่งานนี้ พิมพ์จันทร์เองก็ออกปาก เพราะปรามลูกสาวไม่อยู่ เธอตามใจรัศมีแ ขชนิดที่ว่าลูกชี้อยากได้อะไรต้องได้ ทดแทนเวลาที่ตนเองไม่ค่อยมีให้ ความรักที่ถูกทดแทนด้วยเงิน ยิ่งทำให้รัศมีแข กลายเป็นเด็กเอาแต่ใจ หัวดื้อนัก

แน่ละความสูญเสียใครๆ ก็เลี่ยงไม่ได้ แต่ขอเพียงไม่เสียใจในภายหลังที่ปล่อยมือโดยไม่พยายายาม แค่นี้ชีวิตก็ถือว่าเดินทางมาจนถึงจุดหมายแล้ว “หม่าชางเยี่ยนฉันรักคุณ” ***จบ Our Secret สัมผัส ปรารถนา***

ธันวาดีใจแบบใจเต้นแรง หลายคำที่วรางคณาพูดกับเขา มีความหมายทุกคำ เขาชอบผู้หญิงลักษณะนิสัยแบบนี้ ไม่หวือหวา เป็นตัวของตัวเอง ชัดเจน “มีอะไรจะถามวอยไหมคะ เรื่องเศษดินและเศษหญ้าแห้ง” “ครับ พี่สงสัยและเป็นห่วงหนูมาก แต่หนูปลอดภัยพี่ก็สบายใจ แต่ก็ห่วงเหมือนเดิม”

เขาตอบด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล "แล้วคุณกำลังค้นหาอะไรอยู่ในคืนนี้" "ฉัน...อาจจะกำลังมองหาแรงบันดาลใจค่ะ" โรเซ่พูดเบา ๆ "ฉันรู้สึกเหมือนกับว่าความคิดของฉันยังไม่ชัดเจนพอสำหรับคอลเลกชันใหม่"

ญ จัดการร่างกายที่อ่อนล้าของนับหนึ่งอย่างอยู่หมัด เธอไม่ต้องทำอะไร สิ่งที่สรรสร้างแค่ให้เธอโยกตามแรงปรารถนาที่เหลือล้นก็พอ ธารลาวาและตาน้ำที่แตกซ่าน ไม่มีวันดับไฟปรารถนาในกายให้มอดลงได้ นอกจากแรงโหมที่กระพือพัดจุดติดขึ้นมาใหม่ แก่นกายที่สอดใส่เร่งเร้า เสียงร้องครว ญครางของชายหญิงดังกึกก้องในความมืดมิด ราวกับดนตรีเสนาะหูที่ชวนให้หลงใหล เพลิงปรารถนา ไฟโชนแสงร้อนแรง สองขาที่กวัดรัดเกี่ยวรอบลำคอและใบหน้าที่ฝั่งจมบนเนินผา

เธอแนะ “สภาพฉันไม่เหมาะจะไปนอนโรงแรม ฉันอยากไปที่ไหนก็ได้ที่สามารถเมาหัวราน้ำ อ้วกหัวทิ่มและไม่มีใครมองฉันอย่างสมเพชเวทนา” ท้ายประโยคนั้นเทียนหยดหันมองเขาแวบหนึ่ง สงสารเขาขึ้นมาอีกแล้ว ความสงสารนี่มันคล้ายโรคเบาหวานอยู่อย่างล่ะ คือถ้าได้เกิดขึ้นแล้วก็เหมือนเป็น ตัวดูดโรคร้ายโรคอื่นเข้ามา เหมือนเธอในเวลานี้ ที่ความสงสารกำลังพาความรู้สึกอื่นๆ เข้ามาด้วย มันหลากหลายจนเธอไม่สามารถจำแนกได้ว่ามีอารมณ์ความรู้สึกใดบ้าง

ตอนที่ : 35 เมื่อล้ำเส้น 2 “เอาน่าอกหักก็ดีแล้ว ดีกว่ารักใครไม่เป็น ดีออกจะได้พูดได้เต็มปากเต็มคำว่าฉันเคยอกหัก” “ไม่ตลกเลยนะ” หญิงสาวตวัดตาขึ้นค้อนทั้งน้ำตา “แล้วไงเขาขอหย่าแกจะทำยังไงล่ะทีนี้ แผนขโมยอสุจิก็ยังไม่ได้รู้ผลเลย ดันมาขอหย่าซะก่อน ผิดแผนไปหมด”

"บางอย่างก็ไม่ได้เกิดมาคู่กัน เธอกับนายอาจมีกรรมร่วมกันมาก็ได้ อีกอย่างนายเขาอาจจะรักเธอ แต่เป็นความรักที่ไม่อาจรักได้ มันเลยเป็นแบบนี้ไง" "ก็ดีเหมือนกันค่ะ จบแบบนี้ หนูควรดีใจสิ ไม่ใช่มานั่งร้องไห้ ไม่มีผู้หญิงคนไหนอยากเป็นที่สองหรอก ทุกคนอยากเป็นที่หนึ่งกันทั้งนั้ น หนูอยากได้ใจเขาแต่เขาให้อีกคนไปแล้ว แค่เศษใจ คงไม่มีใครอยากได้"