เสือร้ายขังรัก の小説・ストーリー

24 ตัวร้ายที่รัก รมิดาตื่นขึ้นมาในตอนเช้า เธอทำอาหารรอสามีของเธอที่ตอนนี้นอนหลับอย่างสนิทอยู่บนเตียงสีขาวหนานุ่มที่เมื่อคืนมันเร่าร้อนมาก ๆ เพราะเขาและเธอได้ประลองยุทธ์วิชาสวาทกันอย่างดุเดือด

“ตกลงค่ะเย็นนี้เราจะไปดูแหวนด้วยกัน มายด์ก็อยากให้คุณใส่แหวนไว้เหมือนกันค่ะ เพราะไม่อยากให้ผู้หญิงคนไหนมายุ่งกับคุณศรุตของมายด์” ศรุตรู้สึกมีความสุขมากเขาเพราะครั้งนี้เขาจะรั้งให้เธออยู่กับเขาด้วยความว่ารักและความจริงใจไม่ใช่หนี้สินอย่างที่ทำมาตลอด

เสียงเธอสั่นเครือ เจ็บปวด ราวกับกำลังร้องไห้หนักหน่วงจากใจ "คุณใจร้ายกับเกล...ทำไมคุณไม่รักเกลบ้าง " คำถามนั้นแทงทะลุใจผม ดวงตาเธอเต็มไปด้วยความเสียใจ ความรู้สึกผิดหวัง และความโดดเดี่ยวที่ผมเองก็รับรู้ได้

เชอร์รี่ร้องครางระงมตัวโยน เรือนร่างอวบอิ่มบิดเร้าดิ้นพล่านด้วยความเสียวซ่านผสมผสานกับความเจ็บปวดระบมเจียนตาย สองมือที่ถูกมัดตรึงไว้กับหัวเตียงกำเข้าหากันแน่นจนเส้นเลือดปูดโปน ดิ้นรนรูดถูไปกับเชือกไหมพรมจนข้อมือเนียนขึ้นรอยแดงเถือก ทว่ายิ่งเธอทรมานเท่าไหร่ เสือร้ายด้านบนกลับย ิ่งได้ใจ กระแทกกระทั้นความดิบเถื่อนเข้าใส่แบบไม่คิดจะออมแรง “ปากบอกไม่เอาๆ แต่รูมึงแฉะเยิ้มเคลือบท่อนเอ็นกูซะมิดลำขนาดนี้! แดกคว_ยกูกับไอ้ไทเกอร์ให้จมเตียงไปเลย!” “ฮึก! ฮืออออ คนใจร้าย ฮือๆๆ พวกคุณมันใจร้าย!”

แรงกอดรัดฉันมันเพิ่มมากขึ้น “เสือคะ ฉันแค่บอกว่าฉันรักคุณ ฉันแค่เผลอคิดว่าเรื่องของเรามันน่าจะดีกว่านี้ ฉันรักคุณค่ะ รักคุณจริง ๆ รักทั้ง ๆ ที่คุณร้ายกับฉัน” ฉันวางมือแนบที่แก้มสากแล้วจากนั้นก็มองดวงตาคู่สวยของเขา พร้อมกับบอกเล่าความรู้สึกว่าฉันพูดจากใจจริง ลงท้ายด ้วยการแตะจูบที่ริมฝีปากหนา “ขอกินคุณหน่อยสิที่รัก” เขาสอดแทรกลิ้นร้ายเข้ามาเกี่ยวเล่นในปากฉัน

ล่ย์ยังเด็กอยู่นะคะ เรื่องความรักก็ไม่เคยมี พอจะมีความรักกับเขาทั้งทีก็ดันมามีกับพ่อเสือร้ายซะงั้น อย่าโทษตัวเองเลยนะคะ ที่รัก” ด้วยความที่เธอออกปลอบสามีแล้วก็ไม่อยากให้สามีคิดมาก เธอก็เลยพูดออกมาแบบนั้นคำพูดของเธอเชิงซีเรียส เชิงหยอกล้อนั้นเพื่อให้คนฟังไม่เคร ียดแล้วก็รู้สึกขำกับสิ่งที่เธอพูด แล้วมันก็ได้ผลเพราะเสือร้ายที่ตอนนี้ถอดเคียวเล็บแล้วก็ฟันแล้วเพราะเมียตรงหน้า ทั้งเด็กแล้วก็สวย บวกกับมีโซ่ทองคล้องใจอย่างเด็กน้อยน่ารัก หนูรินรักษ์อีกต่างหาก

เสือร้ายแปรเปลี่ยนเป็นกระต่ายป่าในชั่วติดสัด กระหน่ำเรี่ยวแรงทั้งหมดซอยเอวเข้าหาแทบมองตามไม่ทัน คาเตอร์กัดกรามแน่น เส้นเลือดตามท่อนแขนปูดโปน นัยน์ตาวาวโรจน์ลุกโชนยามมองสีหน้าบิดเบี้ยวทรมานของหญิงสาวข้างใต้ก็ปลุกเร้าสัญชาตญาณสัตว์กระหายเลือดให้ตื่นขึ้น ช่องทางรัก แสบสันเสียววาบชาไปตั้งแต่โคนผมจรดปลายเท้าที่เกร็งจิกเตียงเอาไว้ ไม่นานเธอก็พ่ายแพ้ต่อประสบการณ์ที่ช่ำชองของคาเตอร์ ทะยานขึ้นสัมผัสขอบสวรรค์อย่างสุดกลั้น "อร๊ายยยย~"

“กลางวันแล้วไง มึงเป็นเมียกู กูจะเอาตอนไหน ตรงไหน มันก็สิทธิ์ของกู” เสือฝังรอยเขี้ยวลงบนลาดไหล่บาง สร้างรอยรักสีช้ำตอกย้ำความเป็นเจ้าของ มือใหญ่รวบชายผ้าถุงของเธอขึ้นมากองไว้ที่เอว เผยให้เห็นเรียวขาขาวและซับในตัวจิ๋วที่ปิดบังความงดงามเอาไว้ เขากระชากกางเกงชั ้นในลูกไม้ตัวนั้นออกจนขาดผึง โยนมันทิ้งลงบนพื้นซีเมนต์เปียกแฉะอย่างไม่ใยดี “ไม่นะ! ปล่อยฉัน! ฮือ...คนใจร้าย!”

เธอเอ่ยขึ้นเสียงสั่น “เอาสิ!! ถ้าอยากให้คนอื่นเข้ามาดูฉากรักของเราสองคนก็แหกปากร้องดังๆ!! ร้องเลยสิ!!” เขาตะคอกใส่หน้าเธออย่างไม่เกรงกลัวคำที่เธอขู่เลยสักนิด ก่อนจะเอื้อมมือหนาไปบีบคางของเธอให้หันหน้ากลับมาหาเขาอีกครั้ง ก่อนจะประกบจูบเธออย่างเร่าร้อนรุนแรงอีกครั้งจน ได้กลิ่นคาวเลือดสดๆทั้งของเธอและเขา เพราะผลของการหึงหวงผู้หญิงที่ตัวเองหมายปองเขาจึงขาดสติจนทำให้ริมฝีปากของทั้งคู่แตกยับ และคละคลุ้งไปด้วยกลิ่นคาวของเลือด “อื้อ อ่อยอ้ะ…อื้อ”

บ้าจริง "อ๊ะ!" ระหว่างที่กำลังจมอยู่กับความคิดลามกของตัวเองเธอก็ต้องหลุดอุทานออกมาเมื่อจู่ ๆ ก็ถูกคนตัวโตที่ยืนข้างเตียงช้อนตัวขึ้นอุ้มในท่าเจ้าสาวรีบยกมือทั้งสองขึ้นคล้องลำคอแกร่งไว้