แอบรักกลายเป็นจริง Novelas e Histórias

“สาย พราวรู้ แต่เอาเข้าจริงทำไม่ได้เลย พราวรักสาย พราวขาดสายไปไม่ได้” “น้ำพราวตั้งสติหน่อย คุณไม่ได้รักผมคุณแค่ต้องการเรื่องบนเตียงจากผมเท่านั้น ทำตัวเป็นภรรยาที่ดีเถอะ ถ้าไม่ไหวก็หย่าและไปเริ่มใหม่ อีกอย่างเราไม่ได้รักกันตั้งแต่แรกอยู่แล้ว เราแค่สนุกกันทั้งสองฝ่าย เข้าใ จที่ผมพูดไหม”

ในวันเลี้ยงรุ่น เพื่อนรักของฉันหยิบกล่องสุ่มกล่องหนึ่งออกมา บนกล่องมีข้อความแปะไว้บรรทัดหนึ่งว่า "สุ่มจับคำคมคลั่งรักของจู้เหมียนเหมียน" ทั้งงานพากันหัวเราะ มีคนจับได้จดหมายรักที่ฉันเขียนถึงต้วนหมิงจิ้นตอน ม.6 "วันนี้ต้วนหมิงจิ้นยิ้มให้ฉัน ฉันอยากมอบวันพรุ่งนี้ให้เขาด้วยจัง" มีคนจับได้จดหมายที่ฉันเขียนตอนมหาลัย "เขาไม่ตอบข้อความก็ไม่เป็นไร พอเขาเสร็จงานเดี๋ยวก็คิดถึงฉันเอง" แต่จดหมายรักที่ฉันเขียนถึงต้วนหมิงจิ้น เขาไม่เคยตอบกลับเลยแม้แต่ฉบับเดียว ฉันคิดมาตลอดว่าจดหมายพวกนั้นคงถูกเขาทิ้งไปนานแล้ว สุดท้าย เพื่อนรักก็จับได้ฉบับที่ 99 เธอเอนตัวซบในอ้อมอกของต้วนหมิงจิ้น แล้วอ่านออกเสียงด้วยรอยยิ้ม "ถ้ามีวันที่นายไม่ต้องการฉันแล้ว ฉันก็จะยังอวยพรให้นายมีความสุข" ต้วนหมิงจิ้นแย่งกระดาษ

“ฉันรู้ว่าพี่ดราก้อนยังรักฉันอยู่ ดังนั้นฉันจึงอยากกลับมาเป็นแฟนของเขาอีกครั้ง ถึงพี่ดราก้อนจะพลาดทำให้เธอท้อง แต่ฉันก็ไม่ถือหรอก เพราะถึงยังไงพี่ดราก้อนก็ยังรักฉันเหมือนเดิม ที่พี่ดราก้อนให้เธอย้ายมาอยู่ที่นี่ เพราะเขาจำต้องรับผิดชอบเด็กที่กำลังจะเกิดมาต่างหากล่ะ” “…” “เธอเป็นได้แค่แม่ของลูกของพี่ดราก้อนเท่านั้นแหละ แต่ไม่มีทางได้เป็นเมีย หรือคนที่เขารักได้หรอก อย่าคิดฝันว่าพี่ดราก้อนจะรักเธอก็แล้วกัน” พูดจบธาราก็ลุกจากโซฟาแล้วกลับไปเข้าห้องของคนรักเก่า ที่กำลังจะกลับมาเป็นคนรักปัจจุบันของเธอ

[ ได้ข่าวจากแม่ว่าทำให้น้องสาวหายกลัวแล้วหรอ ] อ่อ นึกว่าอะไรโทรมาถามเรื่องนี้นี่เอง ใช่ครับตอนนี้นอกจากหญ้าจะหายกลัวผมแล้วเรายังรักกันมากอีกต่างหากและผมก็อยากตะโกนบอกมันดังๆไปเลยว่าตอนนี้ผมกับหญ้าไม่ใช่พี่น้องกันแล้วโว้ยแต่เป็นผัวกับเมียแล้ว หึ้ย " ใช่ เก่งใช่มั้ย ล่ะ " ผมตอบ [ ทำไงวะ ] แล้วมันจะอยากรู้ไปเพื่อ? " มึงโทรมาถามกูแค่นี้หรอ " ผมถามมันกลับพลางขมวดคิ้วไปด้วย เสียเวลาจู๋จี๋ชะมัด

สุดท้ายแล้ว ไม่ว่าหล่อนจักเป็นคู่ชะตาตัวจริงหรือตัวปลอม ความจริงที่ว่าอีกฝ่ายไม่ได้รักหล่อนก็คือความจริง สุดท้ายแล้วเมื่อเขารับรู้แล้วรับนางเข้ามาในดวงใจ มันก็แค่การแปรเปลี่ยนหัวใจที่โลเล แล้วเช่นนี้นางจักเชื่อใจเขาได้อีกหรือ ในเมื่อก่อนหน้านั้นเขาพร่ำบอกรักเจ้าจันทร์ทุกวันคืน

อีวานพูดสีหน้าจริงจัง “นี่ ฉันกำลังจะร้องไห้แล้วนะ” ความรู้สึกเมื่อกี้หายไปจนหมด เพราะเขาคนเดียว เขาเป็นคนเดียวที่ทำให้ฉันเศร้า และมีความสุขได้ “รักแท้มีจริง มันคงอยู่มาตลอด”

“งั้น แกก็แต่งงานกับฉันจริงๆ สิ เราเป็นผัวเมียกันจริงๆ ก็ได้นะ ไหนๆ แกก็ไม่มีแฟน ฉันเองก็ไม่มีใครอยู่แล้ว ทำเรื่องนี้ให้มันเป็นจริงสิ” “ฉันไม่ได้รักแก จะแต่งงานกับแกได้ยังไงเซนต์” “แค่ฉันรักแก มันก็โอเคแล้วป่ะ”

“ถามจริงๆ เถอะพี่รักคุณจาร์จริงๆ เหรอหรือแค่ต้องการรับผิดชอบเธอ" “จริงดิ แต่ก่อนฉันรักข้าวไม่เคยมองเธอเลยแต่มาวันนี้ความรู้สึกของฉันมันเปลี่ยนไปแล้ว” >>>>>ติดตามตอนต่อไป

วดกึ่งกลางกายเมื่อครู่นี้ได้แต่คิดในใจว่าเธอทำอะไรลงไปกัน โรสไม่คิดว่าสิ่งที่เธอทำไปในฝันจะกลายเป็นเรื่องจริงเสียอย่างนั้น แต่ตอนนี้เธอเองก็ไม่มีที่ให้ถอยกลับแล้วเช่นกัน เพราะหมอพีเล่นปลุกอารมณ์ของเธอขึ้นมาอีกครั้งอย่างอ่อนโยน ทำเอาโรสอดที่จะรู้สึกดีขึ้นมา ไม่ได้ นี่เป็นครั้งแรกของเธอที่ได้รับความรักอย่างนุ่มนวลแบบนี้ พอเธอเริ่มหายเจ็บ โรสก็ขยับเอวอย่างอดไม่ได้ เธออยากมีความสุขมากกว่าที่กำลังเป็นอยู่

กายแกร่งกระตุกไม่หยุด ความเป็นชายดิ้นเดือด แข็งแน่นเกร็งกล้ารุนแรงราวกับจะระเบิดแตกเป็นเสี่ยง ลาวาขาวขุ่นท่วมท้นล้นเอ่อ “โอวว...” เธอรู้สึกได้ถึงความร้อนของท่อนรัก ความอุ่นแสนซ่านของน้ำใคร่ที่หลั่งรินจากปลายกระบอกรักของเขา ขณะส่วนหัวยังกดคลึงดูดกลืนน้ำรักในช่อง สวาทของเธออย่างเมามันส์ กระหืดกระหาย คล้ายวัวคลั่ง “โอววว...อุ่นชะมัด อืออ”