โอกาสครั้งที่สอง

เขาซื้อเธอ...เพราะใบหน้าคล้ายคนรักเก่า แต่ยิ่งครอบครอง เขากลับยิ่งกลัวจะสูญเสียเธอมากกว่าใคร—ทั้งที่เธอไม่เคยเป็นของเขาตั้งแต่แรกเลย

จู่ๆ ซีอีโอสาวกลายเป็นภรรยาตัวร้ายผู้บัญชาการหนุ่มที่มีลูกชายวัยน่ารัก ในอดีตชอบหึงหวงเขา การครัวไม่แตะ เรื่องบนเตียงไม่เอา แต่ทำไมตอนนี้คนสวยถึงระบมทั้งตัว เฮ้อ การรับใช้สองหนุ่มต่างวัยเปลืองแรงเสียจริง

เขาทำลายเธอ เพียงเพราะเชื่อผู้หญิงอีกคน ความเจ็บปวดทำให้เธอหลีกหนีพร้อมลูกในท้อง และตั้งใจเริ่มต้นชีวิตใหม่ แต่เขากลับตามหาบดขยี้ ครอบครอง กักขัง เธอไว้ภายใต้อ้อมแขน ไม่ยินยอมให้เธอห่างหายไปไหน จนกระทั่งความจริงเปิดเผย เธอจึงเดินจากมา ต่อจากนี้ แม้เขาคุกเข่าหรือตายตรงหน้า เธอก็ไม่แคร์! *********** ร่างบางถูกอุ้มพาดบ่า คนโดนอุ้มดิ้นรน แต่กลับไม่เป็นผล ประตูห้องนอนเปิดออก เธอถูกโยนลงบนเตียง คนสวยทะลึ่งพรวดเพื่อหนี แต่กลับถูกผลักดันจนอยู่ใต้ร่างอีกฝ่าย “คุณคิดจะทำอะไรอนาวิน!” เธอร้องถามเสียงสั่น ต่อให้อยู่ด้วยกัน ในคฤหาสน์หลังนี้ อนาวินแทบไม่เคยแตะต้องเธอมาก่อนเลย มีเพียงแค่กอดจูบ ตอนนั้นเธอคิดว่าเขาเป็นสุภาพบุรุษ แต่จากที่เห็นตอนนี้มันไม่ใช่เลย “ฉันจะให้เธอเป็นนางบำเรอดีไหมภริดา” “หยุดความคิดอุบาทว์ของคุณซะ เยาวเรศสุดที่รักคุณกำลังรออยู่ ไปขอให้นังนั่นขึ้นเตียงกับคุณสิ!”

ที่...ไม่รักก็พอรู้ โดย แสงเทียน "นอกจากนอนด้วยกันไปวัน ๆ คุณเคยรู้สึก 'รัก' ฉันบ้างไหม" "ถ้าฉันตอบ แน่ใจเหรอว่าเธอจะสบายใจที่ได้ยิน" สุดท้าย...ไม่ว่าจะตอนนี้หรือตอนไหน เธอก็ไม่ใช่คนที่เขาเลือกอยู่ดี

“ถ้าเจ็บตรงไหนบอกผมนะครับ” หมอดนัยสอดนิ้วมือ 2 นิ้วเข้าไป “ค่ะ...อื้มมม คุณหมอขา อื้อ ๆ ” “เจ็บหรือครับ” คุณหมอตกใจที่เธอร้องครางแบบนั้น “เสียวมากเลย..อื้ม ๆ ลึกอีกสิคะ คุณหมอขา”

อวี๋ซิน หญิงสาวยุคใหม่ที่เคยมีชีวิตสุขสบายในเมืองใหญ่ เธอตื่นขึ้นมาอีกที กลับพบว่าตัวเองอยู่ในร่างของหญิงสาวอีกคนในยุค 70 บ้านดินผนังแตกร้าว... เด็กฝาแฝดวัยสามขวบร้องไห้อย่างหิวโหย... และไม่มีข้าวสักเม็ดเหลืออยู่ในบ้าน ในยุคที่ความอดอยากคือความจริง การมีชีวิตอยู่ได้ในแต่ละวันคือการต่อสู้ แต่เมื่อเสียงประหลาดดังขึ้นในหัว [ระบบตลาดลับกำลังทำงาน แต้มเริ่มต้น 1000 แต้ม สามารถแลกเปลี่ยนทรัพยากรยุคใหม่กับสินค้าพื้นฐานได้] โชคชะตาของเธอก็เปลี่ยนไปในพริบตา จากหญิงยุคใหม่ที่เคยขายของออนไลน์มือทอง เธอต้องกลายเป็น "แม่เลี้ยงเดี่ยว" แห่งยุคอดอยาก ใช้แต้มในระบบแลกข้าว ไข่ และสิ่งจำเป็นเพื่อเลี้ยงลูกให้รอด พร้อมต้องปกปิดความลับจากสายตาเพื่อนบ้านที่ช่างสอดรู้

การที่เราเลิกกันไปโดยไม่รู้เหตุผลว่าเลิกเพราะอะไร ??... ทุกอย่างมันคาใจทั้งเขาและเธอ การกลับมาเจอกันอีกครั้งนี้เหมือนพรหมลิขิตหรือ... อะไรกัน(?)

“คุณหมอศรัณย์ที่เคยเนี้ยบทุกกระเบียดนิ้ว คุณหมอผู้เคยสูงส่ง บัดนี้ลงไปกองแทบเท้าเด็กสาว ร้องไห้สะอึกสะอื้นจนตัวโยน อ้อนวอนขอชีวิตลูก ราวกับขอทานที่กำลังจะสิ้นลม”

“อยากไปจากฉันมากเหรอ? ฉันไม่ให้เธอไป จนกว่าไอ้คริสจะปล่อยตัวรีน่ากลับมาให้ฉัน”

"พลอยกำลังท้องล่ะคะ" คริสเตียนโน่หยุดชะงักไปชั่วครู่ "มันเป็นไปได้ยังไง" เขาหันมาถามเสียงเยือกเย็น "พี่บอกแล้วใช่ไหม ถ้าอยากอยู่ด้วยกันห้ามมีเด็ก" สายตาดุ หันมามองเธออย่างตำหนิ "แต่พลอยก็ท้องแล้วนะคะ และเด็กคนนี้เป็นลูกของเรา" "ไปจัดการตัวเองเสีย เธอก็รู้ว่าพี่กำลังจะแต่งงาน" หกปีต่อมา "พี่มีข้อเสนอให้พลอยนะ ถ้าหากตรวจ ดีเอ็นเอ ว่าเด็กคนนั้นเป็นลูกของพี่จริง พี่พร้อมจะเลี้ยงดูเขา พี่พร้อมจะมอบเงินให้พลอย พลอยอยากได้เท่าไหร่ พลอยว่ามาเลย" หึ! มอบเงินให้อย่างนั้นเหรอ พลอยใสหัวเราะในลำคอ ผู้ชายคนนี้กำลังจะเอาเงินซื้อเธอ เอาเงินซื้อความเป็นแม่ ซื้อความรู้สึกที่เสียใจ เสียเวลามาตั้งหกปี "เก็บเงินคุณเอาไว้เถอะค่ะ เงินของคุณมันซื้อความรู้สึกของฉันไม่ได้ มันซื้อเวลา มันซื้อโอกาสที่ฉันเสียไปไม่ได้ ในเมื่อตอนนั้นคุณเลือกเขา คุณเลือกผู้หญิงคนนั้น คุณอยากมีลูก คุณก็ไปมีกับแฟนคุณสิ จะมาอะไรกับพวกเรา" #ในวันที่เข้มแข็งฉันจะไม่มีวันเสียน้ำตา #คุณแม่เลี้ยงเดี๋ยวสายสตรอง