ไซ-ไฟ Novels & Stories

ย่งเท้าขึ้นเล็กน้อย ทาบปากกับแก้มสาก “ฉันนี่เสียมารยาทเอามาก ๆ เลยนะ ลืมไปเสียสนิทเลย แต่ก็อย่างว่าแหละ กับบางคนไม่เห็นจะมีความสำคัญอะไร ก็ไม่รู้ว่าจะแนะนำไปทำไม แต่ถ้าทำอย่างนั้นก็เสียมารยาทเกินไปหน่อย เอาเป็นว่าเธอก็รู้จักไว้แล้วกัน นี่พี่เต็ม สามีฉันเอง” ไม่มองเลยว่าปาริส าจะอยู่ในอาการตกใจจนตาค้าง “พี่เต็มคงพอคุ้นหูอยู่บ้างแล้ว แต่คงยังไม่เคยรู้จักว่ายายสตอแบรี่ตัวแม่นี่ชื่อ...ปาริสา”

ดาวอังคารเลยนะ เพราะตั้งแต่กลับจากเข้าค่ายรับน้องใหม่วันนั้น เธอก็ได้แต่แอบมองเขาอยู่ไกลๆ “เราชื่อวายุนะ ชื่อเล่นว่าลม วันก่อนเราไปเข้าค่ายด้วยกันจำได้ไหม” “จำได้สิ” เธออุบอิบตอบ คนที่เราปลื้ม ทำไมจะจำไม่ได้ล่ะ “เราเรียน microbiology[1] เอ่อ... จำเราได้ด้วยเหรอ”

“โอ้ววววว” เธอสูดปากสูดคออย่างสาสมในรสใคร่อันแสนซ่านสะท้านสยิว ท่อนลำขนาดเขื่องสุดร้อนแรงอหังการ์ในทุกการขับเคลื่อน พละกำลังมหาศาลอาจมาจากอำนาจของลายสักมังกรที่บรรจงลงบนลำเนื้อ สลักความยิ่งใหญ่เอาไว้ในจิตวิญญาณ

สีหราชคำรามต่ำเมื่อเจ้าสิงโตตัวใหญ่กระโจนไปข้างหน้าอย่างไม่เหน็ดเหนื่อย ก่อนจะคำรามลั่นพ่นหยาดน้ำแห่งความรักชโลมความร้อนแรงในโพรงดอกไม้งามที่กระตุกตอดรับความแข็งขืนของเขาไม่หยุด “แคทจ๋า... โอว...” “อา... เลฟขา... เลฟขา... เลฟ! เลฟ! เลฟ! อ่ะ! กรี๊ด...”

มันช่างใหญ่โตเหลือเกิน ​ชุณห์สะดุ้งน้อยๆ ก่อนจะทรุดลงนั่งกับเก้าอี้ที่อยู่ตรงแถวนั้น เมื่อสะใภ้กำลังแลบลิ้นเลียความเป็นชาย หล่อนตวัดลิ้มชิมรสรอบๆ บริเวณหัวของมันก่อน แล้วค่อยๆ ขยับมือสาวรูดท่อนเนื้อแข็งร้อน ก่อนจะอ้าปากอมครอบเขาไว้ มันแทบจะอมได้ไม่หมด...เพราะขนาดข องมัน

สารินหน้าเสีย สัญชาตญาณทำให้นฤดมก้มมองเท้าของตัวเอง สารินถูกแก้มัด เธอขยับไปอีกด้าน ส่ายหน้าไปมาว่าไม่น่าเลย นฤดมเหยียบกับระเบิดที่ชิดชัยสั่งให้ลูกน้องวางเอาไว้

ปีแสงหย่อนตัวลงนั่งข้าง ๆ หญิงสาว ชายหนุ่มเอามือไปสัมผัสที่หน้าท้องของเธอพร้อมวางปลายคางลงบนไหล่บางอย่างถือวิสาสะ “คิดว่าลูกควรจะชื่ออะไรดี” “ชื่อ? ถะ...ถามฉันเหรอ” เรติกางุดหน้าหันไปหาปีแสงเพียงเล็กน้อย ทำให้ปลายจมูกโด่งของเขาแตะเข้าที่แก้มของเธอเบา ๆ จนสัมผัสถึงล มหายใจอุ่นที่เป่ารดลงมา

นางเอ่ย “หลานหรือยายเตยกันคะที่ชอบชาบู” “ก็แม่ชอบแหละ ถ้าคลอดมาจะผู้ชายหรือผู้หญิงแม่จะให้ชื่อชาบู”

ใบหน้าของนางดูผุดผาดผ่องใสนัก ข้างกายมีเด็ก ๆ อยู่ด้วย แต่ทว่าแม่หนูน้อยนั่นกับเด็กชายอีกคน คล้ายว่าเป็นฝาแฝดกัน เขาทอดสายตามองนางด้วยความรู้สึกยินดีนัก มุมปากของไท่จื่อเหยียดยิ้มอย่างดีใจขึ้นมา ใบหน้าภายใต้หน้ากากนี้ไม่มีใครรู้แน่ชัด ว่าเขาอัปลักษณ์หรือหล่อเหล าประการใด ผู้คนล้วนขนานนามของเขาเพียงแค่ว่าเป็นปีศาจร้าย มัจจุราชกลืนเมือง แคว้นฉู่มิได้อยู่ร่มเย็นคล้ายดั่งแคว้นอู๋ ทุกเผ่าของแคว้นฉู่มีผู้นำอันทรงอำนาจทั้งสิ้น

ซ๊วบ! ซี้ดดดดดดดดดดดดดดดดด ซ๊วบ! ซ๊วบ! ซ๊วบ! ซี้ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด