ไม่เอาเมียเด็กนะครับ Novels & Stories

"ดูพ่อจะปลื้มยัยเด็กแก่แดดคนนั้นมากเลยนะครับ" "ให้เกียรติเมียแกในอนาคตแกด้วย พูดอะไรก็ระวังปากไว้บ้าง" "นั่นมันคนของพ่อ ไม่ใช่คนของผม ผมไม่จำเป็นต้องให้เกียรติเด็กแก่แดดคนนั้น"

"น่านะ พี่อยากนอนกับเมียครับบบ" "แก่แล้วยังอ้อนเป็นเด็กอีกนะ ไม่อายบ้างหรือไง" "ก็มีเมียเด็กนี่ครับบ"

“ผมอยากมีเมีย แต่ตอนนี้คงไม่ทันแล้ว แม่ช่วยไปขอเมียให้ผมหน่อยนะครับ” “อุ๊ย...ได้สิลูก แหม...แม่ทนรอฟังคำนี้มานานแล้ว ใช่หนูพริ้งรึเปล่าลูก”

"แม่ครับ เลิกจับคู่ผมกับคนนั้นคนนี้เสียที ผมจดทะเบียนกับพอใจแล้ว ลูกผมก็โตขนาดนี้แล้ว คุณแม่ยังจะพยายามอีกหรือครับ ?" "ก็แม่พอใจนั่นไม่เหมาะสมกับแก ระวังเถอะเดี๋ยวชีวิตของแกจะพังเพราะแม่นั่น" "ไม่มีทาง"

ไม่ใช่ลูกของพวกเขา เด็กสาวคิดในใจ “เรื่องนั้นไม่ใช่เหตุผลที่พ่อกับแม่ที่ดีเขาจะเอามาอ้างว่าไม่รักลูกหรอกนะ” มาเฟียทรงอิทธิพลเอ่ยแทรกอย่างรู้ทันในความคิดของลูกสาวคนเล็ก

"เปย์ให้ลูกให้เมียจะเป็นไรไปไม่ได้เปย์ให้สาวๆ ที่ไหนก็แล้วกัน" "ก็ลองดูดิ" "ไม่ลองคร๊าบบบ ไม่กล้าคร๊าบบบ เมียดีขนาดนี้เค้าไม่โง่หรอก" "หึ ให้มันจริง"

นางกรีดร้องออกมา “ท่านแม่! เราจะปล่อยให้นางมีความสุขอยู่อย่างนี้ไม่ได้นะขอรับ!!!” สวี่จื่อเหวินกล่าวด้วยน้ำเสียงที่อำมหิต “เราต้องทำอะไรสักอย่าง! ต้องทำลายมันให้ย่อยยับจนไม่สามารถผุดขึ้นมาได้อีก!”

“แม่ครับ ผมตัดสินใจแล้วว่าผมจะไม่หย่ากับเมี่ยง แล้วก็ไม่แต่งงานกับนิศาด้วย” “อย่ามาไร้สาระนะตาฟ้า แม่ว่าเราคุยกันรู้เรื่องแล้วนะ ข้อเสนอของแม่ก็ไม่ได้แย่ ถ้าแกเอาเรื่องนี้มาคุยกับเมียแก แม่เชื่อว่าเมียแกจะเข้าใจ” “มีเรื่องอะไรที่เมี่ยงต้องรู้ไหมคะคุณป้า บอกกับเมี่ยงได้เลยนะคะ”

คุณากรชี้หน้าบุตรชาย “ถึงผมจะจำอะไรไม่ได้ แต่ผมรู้ว่ายัยเด็กเจ้ามารยานั่นคงจะแสดงละครน้ำเน่าอะไรหลอกตบตาทุกคนให้หลงเชื่อ แต่ไม่ใช่ผม นี่คงทำอะไรไม่ได้เลยคิดจะฆ่าคน ผมไม่มีวันเอายัยเด็กบ้านั่นมาเชิดหน้าชูตาเป็นเมียหรอกครับ ไม่มีวัน” “แกจำคำของแกเอาไว้ไอ้คุณ ฉันไม่อยากให้ หนูพัดเป็นเมียแกเหมือนกัน”

(นี่มึงหลงเด็กนั่นขนาดนั้นเลย) “เออ แล้วมึงกับน้องมึงก็เลิกยุ่งกับเมียกูด้วย ห้ามมาแตะต้องอะไรอีก ไม่อย่างนั้นอย่ามาหาว่ากูไม่เตือน” (เหอะ! มึงจะเอาแบบนี้จริงดิ)