Novel & Cerita ไล่ล่าสามี

ลั่วหลี่เวยที่กำลังเดินไปหาสามีทั้งสามของนางถอนหายใจออกมา ก่อนจะหันหลังไปเผชิญหน้ากับชุนหลิงเอ๋อร์ที่ยืนอยู่ไม่ไกลช่างเป็นสตรีที่โง่งมเสียจริง "หลิงเอ๋อร์ เจ้าควรเข้าไปหานายท่านชุนเสียแต่ตอนนี้ดีกว่ามายืนเรียกชื่อสามีของข้า" "สามีของเจ้าหรือ ไม่ใช่ว่าอีกหน่อยต้องเรียกว่าสาม ีของเราหรือ"

มาดามจางกล่าวแทรก นางนึกระอากับความเจ้ากี้เจ้าการของสามี อะไรหนักหนา แค่บุตรชายจะมีคู่ครองสักคน “คุณนาย!!” “ค่ะ น้องเอง...ในเมื่อคุณคิดจะตัดหางลูกปล่อยวัด ก็อย่าได้ลังเลที่จะตัดน้องออกไปจากชีวิตอีกคนเลยค่ะ เพราะยังไงเสีย น้องก็ยืนข้างอีธาน” มาดามจางเชิดปลายคางขึ้น คน แก่หัวรั้นอย่างสามี สมควรอยู่คนเดียว “เชิญกอดไว้ให้แน่นๆ นะคะ สมบัติพัสถานที่คุณมี” นางเอ่ยประชด เดินมาประจันหน้ากับสามี แบบไม่เกรงกลัว

เธอกวาดสายตาจ้องเขม็งมาที่ฉัน "สามีของฉันอยู่ไหน เซเลสเต?" ฉันเบิกตากว้าง แสร้งทำเป็นตกใจสุดขีด "คนไม่มีหัวนอนปลายเท้าอย่างฉันจะไปรู้พิกัดที่แน่นอนของคนที่รวยที่สุดในประเทศได้ยังไงล่ะ? เขาเป็นสามีของเธอนะ ถ้าจะมีใครสักคนที่ต้องรู้ว่าเขาอยู่ที่คน ๆ นั้นก็ควรจะเป็นเ� �อต่างหากเล่า"

ไม่รู้ทำไม ยิ่งพีรดาปฏิเสธเท่าไหร่ ปริญก็ยิ่งรู้สึกโมโหมากเท่านั้น เหมือนมันยิ่งตอกย้ำให้รู้ว่า เธอไม่เคยสนใจหรือเหลียวแลเขาแม้แต่นิดเดียว “นี่มันยุคไหนแล้ว นายมาเรียกฉันว่าเมียแบบนี้ไม่ได้นะ เพราะมีอะไรกันแค่ครั้งเดียว ฉันไม่นับหรอก อีกอย่าง เรื่องเสียตัว ฉันไม่ซีเรียส ม ันก็แค่ร่างกาย นายได้ฉัน ฉันได้นาย จบไหม?” พีรดามีความคิดเหมือนสาวสมัยใหม่ จึงไม่อยากเอาเหตุผลที่ว่า เธอเสียตัวให้เขาแล้วมาเป็นข้อผูกมัดให้ต้องมารับผิดชอบ

มีนาว่าด้วยความแน่วแน่ เธอจะไม่ยอมตกเป็นเป้าให้พวกมันล่าอีกแล้ว หากแต่จะเป็นคนล่ามันเอง โดยการเอาคุณดลพี สามีคนนี้มาเป็นเหยื่อล้อ!

“คุณกลับไปได้แล้ว ฉันอยากอยู่คนเดียว” “นี่คุณไล่สามีสุดที่รักของคุณเหรอ” “ใช่...โน่นประตู”

“แรงๆ สิคะพี่ก้องขา… อีก… อีก…” ภรรยาสาวเร่งเร้าอย่างขัดใจ เมื่อสามีไม่อาจสนองให้อย่างที่หล่อนโหยหา “นี่ก็สุดๆ ของพี่แล้วนะปานจ๋า”

ฉันพยายามจะอธิบาย แต่ก็ไม่มีโอกาส สามีกระชากประตูออกไปทันที น้ำตาแห่งความสิ้นหวังรินไหลจากหางตา ฉันแค่ต้องการถ่ายคลิปนวดเล็ก ๆ น้อย ๆ เพื่อกระตุ้นสามี แต่กลับต้านทานการยั่วยวนไม่ได้ จนมีสัมพันธ์กับชุยฮ่าว และถูกสามีจับได้คาตา "คุณหมอชุย คุณต้องช่วยไปอธิบายให้สามีฉ ันฟังนะคะ!"

เธอออกคำสั่งให้กู้ฟ่านจงหาจังหวะดักฉุดหมิงหลินเชี่ยนในที่ลับตาคน หล่อนรู้ดีว่าอดีตสามีผู้ล้มเหลวผู้นี้มีความคับแค้นใจที่ถูกอดีตภรรยาหยามหน้าและไล่ตะเพิดมาอย่างรุนแรง ความเป็นชายที่ถูกเหยียบย่ำของเขาคือเชื้อเพลิงชั้นดีที่จะทำให้เขายอมลงมือกระทำการที่อุกอาจที่สุด "แกเ คยเป็นสามีของมัน แกน่าจะรู้ตารางชีวิตและพฤติกรรมของมันดีกว่าใคร นังนั่นมันเป็นนักกีฬา มันต้องเดินทางไปซ้อมที่สมาคมทุกวัน มันต้องมีช่วงเวลาที่เดินกลับบ้านเพียงลำพัง หรือเดินผ่านเส้นทางที่เปลี่ยวและไร้ผู้คนสัญจร" หล่อนชี้นิ้วที่เคลือบสีทาเล็บสีแดงสดไปที่หน้าของกู้ฟ่านจง

“ค่ะคุณพ่อ” หลินลู่เสียนเดินตามหลังไปได้แค่สองก้าว พ่อสามีก็หันขวับมองมาตาโปน ตามสายตาไปก็เห็นไป๋จื้อหยางตามมาด้วย "แกจะตามมาเกะกะทำไมห๊ะ!”