Novel & Cerita ไล่ล่าสามี

ผู้เป็นสามีปรายสายตามองภรรยาตั้งแต่หัวจรดเท้า แล้วเดินผ่านร่างบางไปโดยไม่พูดอะไรแม้แต่ครึ่งคำ “มู่เลี่ยงหรง เจ้าไม่เห็นข้ารึ อย่ามาทำท่าเหมือนข้าเป็นแค่วิญญาณเร่ร่อนนะ” เสียงตะโกนตามหลังอย่างเดือดดาลและเจ็บปวดดังขึ้น แต่สามียังเดินต่อไปพร้อมกับข้ารับใช้

ละออเอ่ยบอกความจริง ไม่มีคำว่าอดีตสามี เพราะอดัมไม่เคยเป็นอดีตสำหรับเธอ เขาทำให้หัวใจละออค่อยๆ กลับมาเข้มแข็งและพร้อมจะต่อสู้หลังจากวิ่งหนีมานานจนแทบจะหมดหวัง “สามีเหรอ” คนได้ฟังอย่างดารียะห์ยิ่งงงเข้าไปใหญ่ ไม่คิดว่าละออจะมีสามี แถมยังมาหาถึงที่นี่ ทั้งๆ ที่ละอ อไม่เคยติดต่อใครด้วยซ้ำ เพราะเธอคอยมองอยู่ห่างๆ นั่นเอง

คนเป็นสามีพยายามพูดเกลี้ยกล่อมหวังให้เธอใจเย็น ทั้งที่ในใจตอนนี้กำลังเสียขวัญ โดนเมียไล่ออกจากห้อง คนตัวเล็กพิงสะโพกกับขอบอ่างแล้วเบือนหน้าหนี ก่อนจะพูดแทงใจสามีอีกรอบ

“ไม่ล่ะ เสียเวลา ท่านมาที่นี่ทำไม” “นี่มันเขตการปกครองของข้า เจ้าต่างหากยังไม่ตายเหตุใดจึงไม่กลับไป” “ถูกตามล่าเช่นนี้ หากกลับไปข้าย่อมลำบาก ศัตรูอยู่ในที่ลับ ตัวข้าอยู่ในที่แจ้ง ตระกูลเสิ่นคงกำลังตามหาข้าอยู่ แล้วว่าที่สามีผู้นั้นเล่า ตามหาข้าบ้างหรือไม่”

ขาที่แข็งทื่อจู่ ๆ ก็ติดไฟขึ้นมาเสียอย่างนั้น ส่วนสามียังคงยืนตัวค้างเฉกเช่นหุ่นไล่กา กระทั่งเขาเผลอสบดวงตาของอีกฝ่ายก็แทบเกิดลมจับ "ผะ...ผะ...ผี" ผู้เป็นสามีวิ่งตามภรรยาอย่างไม่คิดชีวิต แม่ชีห่มขาวที่กำลังเข้ามาสำรวจความเรียบร้อยเช่นเคยมองตามแผ่นหลังคนทั้งสองด้วย ความงุนงง

โจวหงอิงไม่สนใจที่จะดูเรื่องสนุกอีกต่อไปและต้องการไล่ตามชายที่เอาตัวเหรินเสี่ยวเป่าไป ในขณะที่ตะโกนเรียกสามีและน้องชายของเธอเสียงดัง ครอบครัวโจวพบว่าเหรินเสี่ยวเป่าถูกลักพาตัวไปและต้องการไล่ตามเขาอย่างสิ้นหวัง แต่โชคไม่ดีที่มีคนมากเกินไปและพวกเขาตามไม่ทัน

หลี่เซียวเหยาแม้จะตกตะลึงกับการแอบกินเต้าหู้อย่างมืออาชีพของสตรีตรงหน้า แต่ยังคงวิ่งตามติดอย่างเร็วกว่าความคิด พลางตะโกนคำราม “จะหนีไปไหน...” “ไม่....นะ....” และภาพของว่าที่สามีที่กำลังไล่ล่าฆ่าฟันว่าที่ภรรยาก็พลันเกิดขึ้นอีกครั้ง...

เธอที่ตอนนี้เหมือนควบคุมตัวเองไม่ได้ หูดับแทบไม่ได้ยินเสียงคำพูดของสามี เธอจัดการกับเสื้อผ้าของเขาและเธอที่อยู่บนร่างกายด้วยความเร็ว บดเบียดร่างกายเข้าหาอยากให้เข้าหาอกแกร่ง รุกจุบชายผู้เป็นสามีอย่างไม่คิดอาย นั่นแหละมันคือความท้าทายที่เขาต้องการในคืนนี้ “อื้ม เมียรักเวอร์ชั ่นใหม่ ผัวชอบนะครับ ขย่มได้เท่าที่แรงมีเลย เอาให้สาแก่ใจเลยนะ” “อร๊า...”

ทันใดนั้นสายตาคมกริบมองเห็นสตรีผู้หนึ่งเดินลิ่วๆ เข้ามาแต่ไกล ท่าทางกระฟัดกระเฟียดเต็มไปด้วยความขุ่นเคือง ใบหน้าขมวดคิ้วมุ่นจนย่ำแย่ เขาละสายตากลับมามองคนสกุลเซี่ย ก่อนจะแค่นเสียงใส่อย่างดูแคลน “เหอะ! โลภมากเสียจริง” “ปล่อยของจากสามีข้า! หากพวกเจ้าทำเขาเจ็บช้ำก็อ ย่าได้หาว่าข้าไม่เตือน” เสียงของเหม่ยจินฮวาตะโกนดังก้องจนสะท้อนไปทั่วบริเวณ นางยกชายกระโปรงกึ่งวิ่งกึ่งเดินดุจข้ามาโวยวายความเหนื่อยหอบ นัยน์ตาเมล็ดซิ่งมองแผ่นของสามีที่ถูกกั้นเอาไว้ราวกับนักโทษก็ไม่ปาน

อะไรนะ? เซี่ยซีหว่านเปิดเวยป๋อดู การค้นหายอดนิยมของเวยป๋อระเบิดอีกครั้ง การค้นหาที่ร้อนแรงอันแรกก็คือ “เปิดเผยสามีผีของสวนโหย่วหลาน” คอมเมนต์ยอดฮิตก็ประมาณนี้