Semua

"ชีวิตบัดซบของข้าในเมื่อเจ้าเป็นผู้สร้างทั้งหมดเช่นนั้นก็ไปใช้ชีวิตเองเสียเถิดหลินอันอันข้าขอให้เจ้าทุกทรมารเช่นข้าและไม่ตายดี"เพราะความแค้นของหย่งเล่อทำให้นางต้องเข้ามาอยู่ในนิยายและมีตัวร้ายเป็นสามี

“พี่ไม่ได้รักเธอ.....แต่พี่รักพี่สาวของเธอ” ………………………. "พี่ศิราไม่เคยยิ้มให้โลมาแบบนี้บ้างเลย" "เอะอะอะไรก็พี่ดาวตลอด" "เลิกหาเรื่องดาวได้แล้ว" "เธอโชคดีกว่าดาวทุกอย่าง มีแต่คนตามใจ อยากได้อะไรก็ได้ แม้แต่ชื่อก็ยังดีกว่า แล้วยังจะเอาอะไรอีก" "มันผิดหรอที่แม่กับพ่อตั้งชื่อให้โลมาว่าโลมา แล้วตั้งชื่อให้พี่ดาวว่าดาวทะเล" "มันคือความผิดของโลมางั้นหรอ" "ถ้าโลมาเกิดก่อน หรือ โลมา ชื่อว่าดาวทะเล พี่ศิรายังจะทำกับโลมาแบบนี้ไหม" "มันผิดที่ชื่อ หรือ.....แค่เพราะเป็นโลมาก็ผิดแล้ว" ……………………….

สุดท้ายเราก็รักกันไม่ได้ ถึงแม้ถ่านไฟเก่าจะลุกโซนจนมอดไหม้ ถึงเป็นเช่นนั้นเราก็ยังรักนายไม่มีวันเปลื่ยนแปลง

อืม…ของขาดมานานหลายปีอยู่ ปกติไม่กินมั่วซั่วน่ะ ไม่กินของไม่ดี…ไม่กินซ้ำ แต่ถ้าถูกใจก็จะซ้ำถี่ๆ

มาร่วมไทม์ไลน์เส้นทางชีวิตรักของมิส USA ที่ต้องการแค่ไปเปิดประสบการณ์ชีวิตที่อเมริกาและเก็บเงินมาเพื่อเปิดร้านตามความฝันที่บ้านเกิด แต่ดันไปเข้าตาหนุ่มๆสายฝอ เลยเป็นที่มาของความรักชุลมุนอิรุงตุงนัง เรื่องชวนปวดหัวในอดีตของใครบางคนที่ตามมาหลอกหลอน ที่ทำให้เธอต้องยืนหยัดเพื่อแก้ปัญหา รวมถึงการได้ท่องเที่ยวตามรอยสถานที่ต่างๆ ไปพร้อมกับมิส USA สาวไทย สายสตรอง นิยายแนวโรมานซ์ จบดี ไม่มีนอกกาย ผู้ชายธงเขียว นางเอกสู้คน

“คุณจินณ์ รับสมัครคนดูแลเรื่องส่วนตัวเพิ่มสักคนไหมคะ” คำถามของหญิงสาวทำให้ชายหนุ่มใจกระตุก ก่อนหรี่ตามอง “ฉันดูแลตัวเองได้” เขาตอบเสียงหนัก นาราเม้มปากแน่น เปลือกตาหลุบลงแวบหนึ่งก่อนสบตาเขาอีกครั้งด้วยความตั้งใจที่แน่วแน่ยิ่งกว่าเดิม “หนูดีหมายถึง คนที่จะคอยดูแลคุณเรื่องบนเตียงค่ะ” ผู้ชายอายุสามสิบปีเศษใจกระตุกแรงกว่าเดิม เขาถอนหายใจยาว เมื่อถูกแม่สาวหน้าแฉล้มที่อีกไม่กี่เดือนจะพ้นรั้วมหาวิทยาลัยเอ่ยปากถามโต้งๆ และเขามั่นใจว่าหล่อนไม่ได้พูดเล่น “อธิบายหน่อย” เขาแกล้งโง่ แต่ฝ่ามือใหญ่เรียวเลื่อนลงลูบเบาๆ ที่เอวคอด ถ้าหล่อนปัดมือเขาออกก็ไม่คิดจะดันทุรัง ทว่านารากลับนิ่งเฉย มิหนำซ้ำยังสบตาเขาตรงๆ แล้วตอบออกมาอย่างคนที่คิดมาดีแล้ว “ก็ทุกอย่างที่เกี่ยวกับเรื่องส่วนตัวของคุณ ตั้งแต่ตื่นนอนจนถึงเข้านอน อะไรก็ได้ที่คุณต้องการ” ริมฝีปากได้รูปสวยของจินณ์กระตุกยิ้ม พลางเคลื่อนใบหน้าเข้าหา หญิงสาวใจเต้นแรงรัว หลบตาลงแต่ไม่คิดจะถอยหนีโดยพยายามเตือนตนเองว่าหล่อนต้องทำได้ เขาไม่ใช่คนเลว ไม่ใช่คนชอบเอาเปรียบใคร เขาคงไม่ใจร้ายกับหล่อนนักหรอก...

พื่อรักษาบ้านหลังเก่าสมบัติล้ำค่าที่คุณตาสร้างขึ้นจากความรักและเต็มไปด้วยความทรงจำร่วมกันของคุณตากับคุณยายพินอินจึงจำใจต้องยอมรับข้อเสนอของช่างภาพหนุ่มชื่อดังที่ยื่นมือเข้ามาเสนอจะไถ่บ้านคืนให้โดยมีเงื่อนไขเพียงข้อเดียวเธอต้องยอมเป็นคู่นอนของเขาคีแรนชายหนุ่มผู้ใช้ชีวิตอย่างอิสระไร้พันธะด้วยอาชีพที่พาเขาเดินทางข้ามทวีปตลอดเวลาเขาไม่เคยคิดจะผูกมัดกับใครและไม่ศรัทธาในคำว่าความรักความสัมพันธ์ในนิยามของเขาคือความร้อนแรงชั่วข้ามคืนไม่ใช่ความผูกพันตลอดไปเมื่อเขาปรารถนาในตัวพินอิน หญิงสาวผู้ยังคงบริสุทธิ์และแตกต่างจากผู้หญิงที่เขาเคยพบคีแรนจึงเลือกใช้จังหวะที่เธอกำลังจนตรอกเป็นช่องทางยื่นข้อตกลงที่ไม่มีทางปฏิเสธแลกเซ็กซ์กับอิสรภาพของบ้านที่เธอรักแต่เขาไม่รู้เลยว่าข้อเสนอที่เคยคิดว่าเป็นแค่เกมระหว่างร่างกายกลับกลายเป็นบ่วงที่ร้อยรัดหัวใจเขาไว้แน่นหนา

'เฟย' นักศึกษาคณะนิเทศเอกภาพยนต์กำลังดูซีรีส์วายเพื่อหาข้อมูลในการทำโปรเจคหนังสั้น ทว่าเขากับต้องตายด้วยอาการหัวใจวาย แต่ใครจะรู้ว่าเขากลับได้ไปเป็นเกิดใหม่เป็นตัวละครในซีรีส์วายเรื่องนั้นซะนี่

“เดี๋ยวนะ นี่นายมาแก้ผ้าอยู่ห้องฉันได้ยังไงเนี่ย ” “ห้องของคุณอะไร นี่มันห้องผม บ้าเปล่าเนี่ย คุณเข้ามาได้ยังไงออกไปเลยนะ อย่าให้ผมต้องเรียกรปภมาเอาตัวคุณออกไป ผู้หญิงอะไรยืนมองผู้ชายแก้ผ้าได้หน้าตาเฉย” “โอ้ มาย ก๊อต นายมาแก้ผ้าให้ฉันดูเองป่ะ ฉันเข้าห้องมาก็เจอนายมาล่อนจ้อนยืนตรงนี้แล้วเนี่ย ของดีๆแบบนี้ไม่ให้มองได้ไงล่ะจ้ะ แล้วฉันต่างหากที่ต้องเรียกรปภมาไล่นายออกไป เพราะนี่ห้องของฉัน นายน่ะเข้าห้องมาผิดแล้วย่ะ นู้นประตูจ้ะ เชิญ เก็ท เฮาท์ เอาหุ่นขาวๆ ของนายออกไปได้ละ” “ไม่ออก นี่มันห้องของผม ผมจะเข้าผิดได้ยังไงในเมื่อเขาให้ใส่รหัสไว้กันคนนอกเข้า” “หน้าตาก็ดี ไม่น่าหน้าด้านเลยนะ ได้ ไม่ไปใช่ไหมไอ้โรคจิต งั้นก็อย่าหาว่าฉันไม่เตือน แซ่ แซ่” “เฮ้ ไม่เล่นนะคุณ เรามาคุยกันดีๆก่อน ผมว่ามันต้องมีอะไรเข้าใจผิดแน่ เห้ยคุณ อย่าเข้ามานะคุณ พรึบ เห้ย ” “ไม่ต้องมาเนียนเลย ปล่อยนะ อื้อ ปล่อยสิ  อ้าย กรี๊ด ไอ้ลามก”

เมื่อสัตวแพทย์อย่างนางฟ้าของน้องหมาน้องแมว(หมอบลู) จะต้องมารักษาเสือที่ปากหมาอย่าง (คอป) จะลงเอยกันอย่างไร

หลิงอวิ๋น อวิ๋นอวิ๋น บุตรสาวคนเดียวของศิษย์แห่งเทพโอสถที่หลงเหลืออยู่ หลังเกิดสงครามแบ่งต้าฉู่ออกเป็นสามแคว้น นางลืมตาขึ้นมาด้วยความทรงจำจากโลกเดิม บิดารักและตามใจที่สุด เพราะชื่อเสียงของบิดาทำให้เขาเลือกที่จะเก็บงำนางเอาไว้จากคนนอกจนอายุสิบห้า หลิงอวิ๋นบังเอิญช่วยชีวิตบุรุษผู้หนึ่งเอาไว้บนเขา บุรุษที่นางเลือกแม้มีคนที่ดีพร้อมกว่าเขามากมาย เหยียนซี หัวหน้าเหยียนผู้หล่อเหลาเก่งกาจแห่งอวี้สื่อต้าฟู ชาติกำเนิดทำให้เขาจำต้องกลายเป็นบุรุษไร้วรยุทธ์ ทั้งยังต้องลาออกจากราชการ เขาโดดเดี่ยวมาทั้งชีวิตกระทั่งได้พบกับหลิงอวิ๋น แม้พยายามพาตัวออกห่างด้วยกลัวนางได้รับอันตราย แต่หัวใจกลับเอาแต่เรียกร้องให้เข้าใกล้นาง ชะตาพานพบ บุพเพผูกพัน แม้พยายามแล้วที่จะปฏิเสธ หากแต่หัวใจรักกลับไม่ยอมเชื่อฟัง ด้วยนางเป็นหนึ่งเดียวที่เป็นดังแสงนำทางชีวิต

แสนปี ลูกชายคนโตของคุณนายเม็ดพลอยผู้ทำธุรกิจสีเท่าแบบเต็มตัว ตัดสินใจขอ ม่านไหม ลูกสาวท่านทูตเจ้าของแบรนด์เครื่องประดับแต่งงานทั้งที่คบกันได้เพียง3เดือนเท่านั้น คนรอบตัวไม่เห็นด้วยสักคน แต่ม่านไหมก็ดื้อจนได้แต่งงานกัน ทว่าพอหลังแต่งงานไปแล้วแสนปีก็เริ่มเปลี่ยนไป ชอบจัดการเรื่องการแต่งตัวและคุมอาหารและเรื่องส่วนตัวต่างๆ สุดท้ายมารู้ความจริงทีหลังว่าแสนปีเห็นม่านไหมเป็นตัวแทนแฟนเก่าที่ตายไปแล้วเท่านั้น "ที่จริงแล้วพี่ปีเอาไหมมาเพื่อเป็นตัวแทนเขาใช่ไหม พี่ปีทำอย่างนี้กับไหมได้ยังไง?!" "เคยมีสักครั้งไหมที่พี่ปีจะมองไหมเป็นแค่ม่านไหมคนนี้…ไม่มีเงาซ้อนของใคร?!" "ไม่...ไม่เคยเลย" เป็นตัวจริงก็ว่ายากแล้ว ยังต้องมาเป็นตัวแทนคนที่ตายไปแล้วอีกเหรอ

ระบบนักเขียนสามารถพาเธอไปต่างโลกได้อย่างอิสระ มีโลกมากมายที่รอการไปเยี่ยมเยือนและรอให้ถูกเขียนเป็นนิยาย! และรู้หรือไม่ว่านิยายที่พวกคุณอ่านอาจจะเป็นเรื่องราวของบุคคลจริงๆ จากต่างโลก!

จากลูกคุณหนูเย่อหยิงต้องตกมาอยู่ใต้ปกครองคนเถื่อน เธอเกลียดที่เขาหลอกลวง และสักวันจะต้องได้เอาคืนเขาอย่างสาสม

“ก็ไม่เห็นต้องเสียเวลาคิดเลยนี่คะ ถึงคุณมาร์ตินจะติดใจลิษา แต่ก็ไม่ได้แปลว่าลิษาจะติดใจคุณมาร์ตินนะคะ”

แพร์พีญายอมทำทุกอย่างเพื่อเหตุผลบางอย่าง เธอยอมจำนนตกเป็นของเขาอีกครั้ง แต่เธอสัญญาว่าหลังจากคืนนี้ เขาและเธอจะต้องตายจากกัน อย่างที่เขาเคยทิ้งเธอไปตลอด...ห้าปี!

"อาวิณไม่ต้องเสียใจหรอก เดี๋ยวเอิงโตขึ้น เอิงจะเป็นเจ้าสาวให้อาวิณเอง" "โอ๊ย ไอ้เด็กบ๊องส์ พูดแต่ละอย่าง แม่พายัยเอิงกลับเรือนเล็กไปเลย สอนให้นั่งสมาธิเยอะๆ จะได้ไม่ฟุ้งซ่าน!" ............... ความรักของเด็กผู้หญิงคนหนึ่ง ที่มีต่อผู้ชายที่อยู่ในสถานะคนดูแล แปรเปลี่ยนไปเป็นความรักอีกรูปแบบหนึ่งเมื่อเติบโต โดยที่เธอจะต้องฟันฝ่าอุปสรรคที่ใหญ่หลวง นั่นก็คือความรู้สึกของผู้ชายคนนั้น ที่ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหน เขาก็ยังมองเธอเป็นเพียงเด็กในปกครอง แต่เธอไม่ยอมแพ้ เพราะเชื่อว่าตนเองเกิดมาเพื่อจะเป็นเจ้าสาวของเขาเท่านั้น ::::::::::::::::

ลิขิตฟ้าหรือบัญชาสวรรค์ อย่าอาจหาญจะกำหนดชีวิตข้า ‘เสิ่นซูเย่ว’         เสิ่นซูเย่ว ศิษย์รองของ หมอประหลาด เกิดมาสูงศักดิ์เหนือสามอาณาจักร ชีวิตกลับผกผันพลัดพรากจากบุพการี ครั้นเติบใหญ่ออกท่องยุทธภพตามคำสั่งของเหล่าอาจารย์            ตั้งใจเพียงหาความสำราญกลับมี ‘ดอกท้อ’ เบ่งบานยามก้าวเดิน            พัวพันความลับดำมืดเบื้องหลังยุทธภพ หนทางข้างหน้ามีเพียงหุบเขากระบี่แม่น้ำเพลิง ใต้หล้าล้วนเป็นปรปักษ์ มีเพียง ‘ท่าน’ กล้าจับมือ ‘ข้า’            หากท่านไม่ผิดต่อข้า สัญญาเสิ่นซูเย่วล้วนไม่แยกจาก…ชั่วนิรันดร์

“กูไม่ได้จะเอาเพราะชอบ แต่เป็นเพราะเธอคือลูกสาวของผู้ชายคนนั้นต่างหาก!” ความผิดเดียวที่เธอมีก็คือเกิดมาเป็นลูกสาวสุดที่รักของคนที่ทำให้พ่อเขาต้องตาย!

เขาต้องแต่งงานกับเธอเพราะพินัยกรรม แต่เมื่อได้เจอก็รู้สึกถูกชะตาแต่เธอกลับบอกเขาว่าที่แต่งงานเพราะอยากทดแทนบุญคุณและจะหย่ากับเขาทันทีเมื่อครบหนึ่งปี เมื่อคนหนึ่งอยากหย่าแต่คนหนึ่งอยากรั้งไว้ เขาต้องทำทุกอย่างเพื่อไม่ให้เธอไม่จากไป