All

....เธอจำเขาได้ในขณะที่เขาไม่อยากจดจำเธอเลยซักนิด My name : Nick (นิค ลูกครึ่งญี่ปุ่น-อังกฤษ) สถานะ : โสด นิสัย : พูดน้อยต่อยหนัก โมโหง่าย ขี้รำคาญ ไม่ชอบคนจุ้นจ้าน ไม่ชอบผูกมิตรกับใคร! My name : Ida (ไอด้า) สถานะ : โสด นิสัย : ร่างเริง อัธยาศัยดี อยากผูกมิตรกับทุกคนบนโลก แต่ดูเหมือนว่าใครบางคนจะไม่อยากเป็นมิตรกับเธอเท่าไหร่

เมื่อถ่านไฟเก่าถูกจุดขึ้นใหม่ในฐานะ คุณครูพี่เลี้ยง กับ ผู้ปกครอง พลอยนภัสจึงไม่อาจหลีกหนีพันธนาการที่ปรเมศวร์จงใจวางกับดักไว้ได้ หน้าที่ดูแลหลานสาวคือฉากบังหน้า แต่การเยียวยาหัวใจที่ตายด้านของเขาคือเรื่องจริง... ยิ่งเธอพยายามรักษา เขากลับยิ่งหิวกระหาย ในเมื่อเธอคือเหยื่อที่แสนหวาน มีหรือที่นักล่าอย่างเขาจะยอมปล่อยมือ บทลงโทษเดียวที่เธอจะได้รับ คือการถูกตรึงไว้ด้วยเสน่หาที่รุ่มร้อน และปรนเปรอเขาด้วยหยาดน้ำผึ้งแห่งกามารมณ์ไปตลอดกาล

เธอพยายามทำทุกอย่างเพื่อให้ได้ใจของสามีมาครอบครอง แต่สุดท้ายกลับเป็นได้แค่นางร้ายในสายตาเขา

“นายใหญ่ ตรงนี้มันกลางศาลา” ฟันขาวกัดแรงลงยอดถัน ดวงตาเธอเบิกกว้าง เจ็บระคนเสียวซ่าน กางเกงถูกถอดออกจากร่างชั่วพริบตา ก้นเปลือยสัมผัสพื้นไม้แข็งกระด้างเย็นเยียบ เจี้ยงหลงแทรกกายแกร่งลงหว่างขางาม ดันต้นขาซ้ายเธอขึ้นสูงจนเกือบชิดหน้าอก แก่นกายตั้งลำแข็งตัวตั้งแต่เห็นเธอเดินเข้ามาในสวนขณะเขาดีดพิณ ป้านใหญ่จ่อปากทาง ดันเข้าร่องรักแรงกดเน้นมิดลำแล้วหยุด โน้มร่างสูงใหญ่ลงให้อกแกร่งดันขาเธอไว้ ยิ่งทำให้สะโพกลอยสูงเหนือพื้นไม้ “ไปไหนมาเฟิ่งหวง” เขาดันอีกครั้งให้แน่น มองหน้างามระเรื่อแดงซ่านจากลำคอขึ้นทั่วใบหน้า ถอนออกสุด ดันแน่น ลำใหญ่คับทางสวาทแสนแคบ ปลายหัวลากผ่านจุดอ่อนไหวด้านใน “นายใหญ่รู้อยู่แล้วว่าเฟิ่งหวงไปไหนมา” สาวใต้ร่างเถียงเสียงใสหวานกระเส่า จังหวะสะโพกสอบขยับเนิบช้าแต่หนักแน่น เธอยังโต้เถียงไม่ลดละ เขาถอนกายเชื่องช้า ขยับดันเข้า ให้ปลายหัวมนผ่านร่องรักฉ่ำน้ำเข้าสู่ปลอกรัดรึง จังหวะสะโพกสอบเริ่มแรงถี่ขึ้น ร่างหงส์หยกสั่นคลอน เธอจับบ่านายใหญ่แน่น ไม่อาจละสายตาหนีจากนัยน์ตาเทา ภายในหวาดหวั่นรัศมีโทสะเจิดจ้าดั่งพายุกลางทะเล เสียงเนื้อกระทบกันดังก้องสวนจีน เสื้อคลุมผาวสีดำมันเงาเลื่อนไหลลงจากบ่ากว้าง

'รักที่ต้องแลกมาด้วยความเจ็บช้ำ ต่อให้ต้องแลกกับอะไร จะเจ็บปวดแค่ไหน ขอแค่ให้ฉันได้อยู่ในชีิวิตเค้า...ฉันทนได้ทั้งนั้น'

เขาโทษว่าเป็นความผิดของเธอที่โทรมาตอนเข้ากำลังปั๊มหัวใจคนไข้ ทำให้เขาเสียสมาธิและเสียคนไข้ไป โดยไม่รู้เลยว่าที่เธอโทรหาก็เพราะเธอเองก็กำลังจะเสียบางอย่างไปเช่นกัน

ไคโร หนุ่มหล่อ ลุคแบดบอยกร้าวใจ เจ้าของฉายา "ไม่ใช่นายร้อย...แต่สอยดาวทุกดวงในมหา'ลัย" ช่อม่วง สาวลูกครึ่งแต่ชื่อไทยจ๋า สาวหน้านิ่ง ผู้ปล่อยวางทุกอย่างบนโลก สิ่งที่หลายคนสัมผัส คือความเย็นชาและไร้หัวใจ

เพราะความดื้อรั้นที่มีจนมากล้นของเธอ ผู้เป็นพ่อจึงต้องหาคนที่เหนือกว่ามากำราบเธอ

เธอได้เขามาเป็นสามีโดยไม่ตั้งใจ แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็พยายามจะเป็นเมียที่ดี แม้ว่าเขาจะร้ายจนเหลือรับก็เถอะ...หมอกสู้!!

วันแรกที่เหม่ยหวาเข้ามาเป็นสาวใช้ในจวนท่านแม่ทัพหยางก็ได้รับงานหนักซะแล้ว หน้าที่ของนางคือต้องดูแลท่านแม่ทัพผู้ที่เพิ่งจะได้รับบาดเจ็บจากการออกศึกมา มันจะไม่ยากเลยหากเขาไม่ใช่คนเย็นชาไร้หัวใจ เป็นคนแปลกประหลาดตั้งแต่นางเคยรู้จักมา แต่ด้วยหน้าที่จึงต้องเอาอกเอาใจ ดูแลเขาอย่างไม่ขาดตกบกพร่อง . ความใกล้ชิดนั้นทำให้สองหัวใจปฏิพัทธิ์กันโดยไม่รู้ตัว แต่ทว่า...เรื่องกลับยุ่งก็เพราะเขามีคู่หมั้นอยู่แล้วน่ะสิ

เมื่อสาวสวยอย่าง ใบหลิว ที่ไม่เอาไหนที่สุดในครอบครัวโดนบังคับแม่บังคับคุมความประพฤติโดยพี่ชายและเพื่อนๆ ไม่ว่าอยู่ที่ไหนใครๆก็ต่างส่ายหัว ใครจะคุมเธอให้อยู่มัดได้นอกจาก ปาร์ค เพื่อนพี่ชายสุดโหดคนนั้น

"ไทป์ขับไวๆ หน่อยซี่ ติดเชื้อมาจากพี่เสือหรือไงเนี่ย" ขึ้นรถได้ไม่ถึงสิบนาที 'เจ้าหมวยเล็ก' ก็บ่นงุ้งงิ้งขึ้นมาเพราะอยากกลับไปชิมของฝากที่ได้มาใจจะขาด แต่เพื่อนชายขับรถช้าเหมือน 'พี่รหัส' เธอไม่มีผิด ทั้งที่รถก็ไม่ได้ติดขนาดนั้น "เออดิ ก็พ่อเธอกำชับมาแบบนี้ คิดว่าเราไม่รีบหรือไงล่ะ" ไทป์ตอบกลับอย่างเซ็งๆ เขาเป็นคนขับรถเร็วจะตายทุกคนรู้ดี แต่พอได้รับบทเป็นองครักษ์พิทักษ์หมวย (?) ความเร็วที่สามารถเหยียบได้ก็เปลี่ยนไปอย่างน่าใจหาย เขาจำเป็นต้องทำตามคำสั่งของ 'ใครคนนั้น' อย่างเคร่งครัดทั้งต่อหน้าและลับหลังเพราะถ้าไอ้คนข้างๆ มันเผลอเอาไปบ่นให้พี่รหัสมันได้ยินว่าเขาขับรถไวชะตาชีวิตคงขาดสะบั้น "พ่อไหนอีกแล้วอะ พี่ลิ้นก็พูดถึงพ่อหมวยทีหนึ่งแล้วนะ พ่อหมวยมาเข้าฝันไทป์เหรอ ทำไมไม่มาหาหมวยบ้าง นี่ลูกนะเนี่ย น่าน้อยใจชะมัดเลย" คนตัวเล็กทำหน้างงก่อนนั่งกอดอกทำปากยื่นอย่างไม่พอใจ เมื่อทุกคนต่างก็พูดถึงพ่อของเธอที่เสียไปได้หลายปีดีดัก เสียงเล็กๆ นั้นบ่นออกมาอย่างจริงจัง ตายไปแล้วยังไม่ไปผุดไปเกิดอีกนะตาสมศักดิ์! "เฮ้อ กูล่ะสงสารพี่มึงจริงๆ เลยว่ะ ชอบใครไม่ชอบ มาชอบคนซื่อบื้ออย่างไอ้หมวย!" ----------------------------------------------- ศูนย์รวมความแปลกค่าาาา เรื่องนี้เป็นนิยายแนววัยรุ่นใสใส ที่มีแต่ความใสซื่อ สดใสและความแปลกของ 'หมวยเล็ก' จนบางทีก็ซื้อบื้อเกินไปบ้าง เน้นอ่านคลายเครียดเบาสมอง เอ๊ะ หรือจะเครียดหนักกว่าเดิม 5555 ฝากติดตาด้วยนะคะ ขอบคุณทุกท่านที่สนับสนุนค่ะ

“สตรี… ก็ชิงอำนาจได้ไม่แพ้บุรุษ” รักใด จะมีรักใดในโลก เทียบได้กับรักของมารดาต่อลูกเล่า รักของบุรุษที่มีต่อสตรี เมื่อเขาก้าวพ้นประตูเรือน ใจอาจลอยไปหาสตรีอื่นได้ทุกเมื่อ แต่รักของแม่…คือรักที่ฝังลึกในสายโลหิต อีกหนึ่งชีวิตที่ถือกำเนิดจากเรือนกายของนางย่อมไม่มีสิ่งใดมาเทียบเทียมได้เลย

มีนา หญิงสาวธรรมดาที่ชีวิตกำลังจนตรอก ตัดสินใจรับข้อเสนออุ้มบุญจาก คิรัน วิศรุอานนท์ มหาเศรษฐีหน้านิ่งเย็นชา ผู้ประกาศชัดว่าเขาแค่ต้องการลูก ไม่ต้องการความรัก ไม่ต้องการเมีย แต่ตั้งแต่คืนแรกที่เธอเข้าไปอยู่ในบ้านของเขา สัมผัสของคิรันกลับไม่ใช่แค่เรื่องของพันธะชั่วคราว เพราะทุกการจูบ ทุกการแตะต้อง ทุกค่ำคืนที่เขา "ทำการบ้าน" มันเต็มไปด้วยไฟร้อนแรง...และความหวงแหนรุนแรงเกินคำว่าแค่จ้าง มีนาพยายามเตือนใจตัวเองให้ไม่รักเขา แต่คิรันกลับทำทุกอย่างเพื่อมัดเธอไว้ จากหญิงรับจ้าง กลายเป็น "คนของเขา" และจากคนของเขา...กลายเป็น "เมียในหัวใจ" แต่เมื่อคนบางคนไม่ต้องการให้ความรักครั้งนี้สมบูรณ์ เกมอันตรายที่เดิมพันด้วยชีวิตและหัวใจ จึงเริ่มต้นขึ้น คำเตือน: นิยายเรื่องนี้มีฉากรักเร่าร้อนระดับ 20+ พระเอกหวงจัด คลั่งรักเงียบ เอาแต่ใจ และจะไม่มีวันปล่อยเธอให้หลุดมือแม้แต่วินาทีเดียว

เพราะแม่หนีไปกับแฟนใหม่ และทิ้งเธอไว้กับพ่อเลี้ยง ความแค้นทั้งหมดของพ่อเลี้ยงจึงตกมาอยู่ที่เธอ รวมไปถึงหน้าที่บนเตียงก็เช่นกัน เธอมีหน้าที่แค่รองรับอารมณ์ฉัน แทนแม่ของเธอเท่านั้น

ลู่อี้ชิงจำต้องยอมแต่งงานเข้าตระกูลหม่าเพราะครอบครัวนางเป็นหนี้ตระกูลหม่าและกำลังจะถูกยึดทรัพย์สินทั้งหมดเพื่อใช้หนี้ เพราะบิดาติดการพนันและนำจวนเล็กๆและที่ดินทำกินของครอบครัวไปจำนองและไม่ได้ชดใช้ทั้งดอกเบี้ยและเงินต้นเลยแม้แต่อีแปะเดียว ทำให้ตระกูลหม่ามายื่นข้อเสนอให้บุตรสาวครอบครัวลู่แต่งงานกับบุตรชายคนโตของตระกูลหม่าที่เคยมีคำเล่าลือกันว่าหล่อเหลาสูงสง่าเป็นที่หมายตาของคุณหนูจวนต่างๆ มันก็ดีอยู่หรอก แต่ที่เป็นปัญหาหนักอกของอี้ชิงก็คือ คุณชายหม่าผู้นั้นตายแล้ว…..อี้ชิงจะทำเช่นไรดี บรื้อ….ช่วยข้าด้วย

ผู้หญิงธรรมดาแบบเธอพยายามแล้วที่จะไม่คิดเข้าข้างตัวเอง แต่คนดังอย่างเข้ากลับรุกล้ำเข้ามาจนทำให้คิดเป็นอย่างอื่นไม่ได้ หากยังไม่รัก...ก็ต้องรักแล้วล่ะ...

นักเขียน y นามปากกาเมฆาพยัคฆ์ เขาเขียนนิยายวายแต่ดันเกลียดตัวละครที่เขาเขียนออกมาเอง เป็นตัวละครของเพื่อนนายเอก ที่เขาแต่งให้มีเมียถึง 100 มีคน ตามสายพันธุ์ของอัลฟ่า แต่เขาดันเกลียดคนเจ้าชู้ เขาแต่งให้เพื่อนนายเอกคนนี้หลงรักนายเอกที่เป็นเพื่อนสนิทโดยไม่รู้ว่านายเอกคือสายพันธุ์ที่สามารถรักได้ ความละอายใจทำให้เพื่อนนายเอกคนนี้คิดสั้นเพราะคิดว่าตัวเองดันรักสายพันธุ์เดียวกัน นักเขียน y จัดการให้เพื่อนนายเอกคนนี้ตายในบทท้าย แต่แล้วอยู่ๆเขาก็ได้ทะลุมิติเข้ามาอยู่ในนิยายของตัวเอง จับพลัดจับผลูกลับกลายเป็นเมียคนที่ 101 ของเพื่อนนายเอกคนนั้นเสียแล้ว แล้วเมฆาจะทำอย่างไร

หลังจากผ่านค่ำคืนอันหนักหน่วง ตื่นเช้ามากลับเหลือเพียงกระดาษโน๊ตที่เขียนแค่คำว่า "ขอโทษ" เป็นคุณจะโกรธไหมล่ะ

บรรณารักษ์สาว ณิช ลิ้มวัฒนามหาโชค วัยปลายสาวอายุสามสิบปีที่ต้องการแต่งงานหาสามี ‘โสด ทำงานดี ไม่เรื่องมาก ต้องการหาคนจริงใจรักจริงหวังแต่ง’ คำโปรยโปรไฟล์ในแอพหาคู่ แต่แล้วโชคชะตาก็ไม่เข้าข้างเมื่อผู้ชายที่เข้ามากลายเป็นหนุ่มวิศวกรอิตาลี อาเดรียโน โดริอา ที่ประกาศว่า ‘ไม่ต้องการหาแฟน’ แต่เมื่อเธอและเขาต้องทำดีลช่วยเธอหลอกพ่อกับแม่เพื่อกันการนัดบอดที่แม่ชอบหามาให้ ข้อตกลงแบบถึงเนื้อถึงตัวจึงเกิดขึ้น ทั้งเธอและเขาจะทำเช่นไรในเมื่อขณะที่ความสัมพันธ์หลอกลวงกำลังจะกลายเป็นความจริง เมื่อความรักได้ก่อตัวขึ้นจนยากจะถอนตัว