Semua

เขาและเธอ แต่งงานและใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันได้ 2 ปี ก็ต้องหย่ากัน เพราะเหตุผลบางอย่างที่เขาไม่สามารถบอกใครได้ และเขากลับมาในครั้งนี้ เขาจะทวงทุกอย่างที่เคยเป็นของเขากลับคืนมา แม้กระทั่งเธอ เขาก็จะทวงคืน

เนตรดาว ภรรยาของพ่อเลี้ยงภีม เจ้าของไร่องุ่นใหญ่เชียงใหม่ ประสบอุบัติเหตุรถชนที่อำเภอปาย แต่เมื่อภีมรีบเดินทางไปถึงโรงพยาบาล กลับพบว่าเธอไม่ได้อยู่ในรถเพียงลำพัง มีชายแปลกหน้าชื่อ รณพีร์ ขับรถให้เธอ และเสียชีวิตในที่เกิดเหตุ ตำรวจคืนของใช้ของเนตรดาวให้พ่อเลี้ยงภีม ทำให้เขาพบแชตลับที่ภรรยาคุยกับรณพีร์ รวมถึงคลิปสัมพันธ์ลึกซึ้งและข้อความข่มขู่ จนเขาประติดประต่อเรื่องได้ว่า ภรรยานอกใจและอาจถูกบังคับให้ไปพบชายชู้ ความโกรธและความเจ็บแค้นสะสมอยู่ในใจพ่อเลี้ยงภีม ต่อมาเขาได้พบ อัญชลิดา น้องสาวของรณพีร์ พร้อมคุณป้าที่มารับศพ รู้ว่าทั้งคู่มีฐานะลำบาก จึงเสนอตัวช่วยงานศพและให้เธอไปทำงานที่ไร่องุ่นของตนในตำแหน่งผู้จัดการ ด้วยเจตนาลึก ๆ ที่จะใช้เธอเป็นที่ระบายความแค้นแทนพี่ชายของเธอ อัญชลิดาต้องจำใจรับงานเพราะไม่มีที่ไหนเรียกตัวทำงาน เธอเริ่มงานใหม่โดยไม่รู้ว่าเธอกำลังเข้าใกล้กับดักของพ่อเลี้ยงภีม

หลังจากที่นางร้ายในจอและนอกจออย่างฉันประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์ตกสะพาน ตอนแรกนึกว่าตัวเองจะตายแต่กลับรอดและที่น่าตกใจก็คือฉันฟื้นขึ้นมาในร่างของซอลนางเอกผู้แสนดีแทนที่จะเป็นร่างตัวเอง

ถ้าพี่ดิมไม่อยากเอาแบม งั้นก็แค่...ช่วยทำให้แบมเสร็จหน่อยได้ไหมคะ

สามีตาบอดคนนี้หัดเจียมตัวหน่อยไม่ได้หรือไร ชอบจิกหัวใช้ไม่พอปากแซ่บเหมือนกับมีสุนัขทั้งฟาร์มไปอี๊ก! แต่ใครแคร์ค่ะคุณ? ไม่มี๊ ส่วนใครจะแคร์ก็ช่าง แต่เสี่ยวเฉียวไม่สนทั้งนั้น ด่ามาก็เถียงกลับ! ตีเธอก็ถีบคืน อย่านะ! อย่านะ! เสี่ยวเฉียวคนนี้สู้กลับนะบอกเลย คิดรังแกเมียหนุนดวงเมียแก้เคราะห์หนักแก้ปีชงเข้มแบบเธอยังเร็วไปมากนัก เซี่ยมู่เฉิน! ไอ้คนเฮงซวย ไอ้เฒ่าหัวงู!

“ผมเนี่ยนะจะอยู่ใต้อำนาจเมีย ไม่ มี วัน!” / "คอยดูนะ ฉันจะทำให้เขาต้องเอาความรักมาวางแทบเท้าฉันให้ได้!”

ตั้งแต่จำความได้ “อู๋เหริ่นชวน” ประมุขน้อยพรรคมารโลหิต ก็ฝันว่า ตนเองตายด้วยฉินเวทย์ของจิ้งจอกเก้าหางผู้หนึ่ง กระทั่งได้พบกับ “หลัวเซียน” บุรุษเซียนรูปงาม แทนที่จะเป็นรักแรกพบ กลับกลายเป็นความเกลียดชังลึกซึ้ง ตั้งแต่แรกเจอ ยิ่งท่านพ่อมีคำสั่งให้เขาคำนับ คนแซ่หลัว ผู้นั้น ให้เรียกว่า อาจารย์ ตามสัญญาสันติภาพระหว่างสองเผ่า เขาก็ยิ่งไม่พอใจ หาเรื่องอีกฝ่ายมาตลอด ทว่าสำหรับหลัวเซียนแล้ว กลับรู้สึกผูกพันกับศิษย์ปากร้าย ขี้แกล้งผู้นี้อย่างลึกซึ้ง คล้ายชะตาผูกพันกันมาแต่ชาติปางก่อน เมื่อรู้ว่าเขาไม่มีแม้พลังวิญญาณ ไม่มีวรยุทธใดๆ ก็ยิ่งอยากอ้าแขนปกป้องให้พ้นภัยอันตรายทั้งปวง แต่ลิขิตชะตานั้นไม่แน่นอน ก่อนหน้าจะขึ้นรับตำแหน่งประมุขเผ่าเซียนคนใหม่ หลัวเซียน กลับถูกศิษย์น้องร่วมสำนักทำร้ายจนตาบอด สูญสิ้นพลังวิญญาณ อู๋เหริ่นชวน จึงต้องเป็นฝ่ายพยายามปกป้องอาจารย์โง่ของเขา ด้วยการพาหลบหนีมายังเผ่ามนุษย์ นึกไม่ถึงเลยว่า จะต้องถูกตามล่าเอาคัมภีร์มหาเวทย์ จากบรรดาจอมยุทธอีก

เธอยอมแต่งงานเป็นเมียเขา เพราะความรัก เขายอมแต่งงานกับเธอ เพราะมรดกพันล้าน

จะเป็นยังไงเมื่อการเจอกันครั้งแรกดันเกิดอาการรัทจนเผลอสร้างพันธะ แต่ทว่าพอได้สติคนที่พึ่งจะสร้างพันธะดันหนีไปซะแล้วที่แย่กว่านั้นเขาดันจำหน้าคนคนนั้นได้เพียงเลือนลางแต่ที่จำได้แม่นมีเพียงกลิ่นที่ฉุน

"ไม่ว่าคนไหนมันก็ไม่ต่างกันหรอก กูไปดูตัวก็เพื่อให้แม่สบายใจเท่านั้นแหละ" "ไม่แน่ คนนี้อาจจะไม่เหมือนคนอื่นก็ได้นะมึง" "เหมือนหรือไม่เหมือนกูก็ไม่ชอบ คู่ชีวิตที่มาจากการที่ผู้ใหญ่จับคู่ให้ ร้อยทั้งร้อยไม่มีทางที่จะรักกันได้จริงๆ หรอก!" "งั้นกูขอให้ครั้งนี้มึงเจอผู้ชายที่มาดแมนแฮนด์ซั่ม หล่อ รวย กล้วยใหญ่จนมึงหลงหัวปักหัวปำเลย สาาาาธุ!" ถ้อยคำเพ้อฝันทำคนฟังส่ายหน้าขำอย่างเหนื่อยหน่ายใจ ก็พูดไปเรื่อย คนแบบนั้นถึงจะมีอยู่จริงแต่ก็ไม่ได้จะโคจรมาเจอกันได้ง่ายๆ ไหม วัดจากคนก่อนๆ ที่แม่หามาแล้วห่างไกลสุดขอบฟ้าเลยบอกตรงๆ! แล้ว...ใครมันจะไปคิดว่าสิ่งที่เพื่อนพูดไว้มันจะเป็นเรื่องจริง!!

อุบัติเหตุคืนนั้น คือจุดเริ่มต้นระหว่างเขาและเธอ ความแค้นดั่งรากไม้ยึดเหนี่ยวใจ จะแปรเปลี่ยนเป็นรักได้หรือไม่ พรหมลิขิตเท่านั้นเป็นผู้กำหนด

การกลับมาพบกันอีกครั้งของเขาและเธอจะเกิดอะไรขึ้น เมื่อคนหนึ่งปักใจเชื่อไปแล้วว่า "ถูกทิ้ง" แต่อีกคนก็น้ำท่วมปากพูดความจริงอะไรไม่ได้ งานนี้จึงเดิมพันกันด้วยหัวใจ ... "ถ้าพี่ไม่รักผมแล้วก็คืนหัวใจผมมา"

เรื่องราวของนักแสดงสาวที่รับทเป็นนางร้ายในละคร ที่ใครๆก็ต่างเข้าใจว่าเธอร้ายทั้งในจอและนอกจอ เมื่อเธอดันไปตบผู้จัดการนางเอกดังจนโดนแบนและลาวงการหนีไปอยู่ขอนแก่นกับสัญญาจ้างรักหนึ่งปี

ตระกูลหลี่ล่มสลายในคืนพายุ หลี่มู่ไป๋ ผู้รอดชีวิต เติบโตพร้อมปณิธานล้างมลทิน เขาท่องยุทธภพ สัมผัสความอยุติธรรม และพบ มู่หรงชิง สตรีผู้กล้าหาญ การร่วมมือพาพวกเขาเข้าใกล้ "คัมภีร์เทพมาร" ที่เชื่อมโยงอดีตกับ องค์ชายสาม อันตราย การล้างแค้น และลิขิตบัลลังก์กำลังเริ่มต้น!

ขอบคุณที่ช่วยสอนให้รู้ว่าความรักนั้นหอมหวานเพียงใด ขอบคุณที่ทำให้รู้ว่าความรักนั้นทรมานคนที่แตกสลายได้เจ็บเจียนตายได้เพียงใด ขอบคุณที่เข้ามาในชีวิตและขอบคุณมากถ้าจะช่วยออกไปจากชีวิตและจิตใจฉันเสียที แรกเริ่มเกิดจากเขาผู้ชายแสนดีและอบอุ่น เข้าหาเธอดูแลเธอ ด้วยความรัก อย่างจริงใจ แต่ใครจะไปรู้เมื่อวันเวลาผันเปลี่ยน ใจคนก็แปรเปลี่ยน ผู้ชายแสนดี ไม่ได้แสนดีกับเธอแค่เพียงผู้เดียว เขาแสนดีกับผู้หญิงอีกคน เธอเฝ้าตรอมตรมด้วยหัวใจแหลกสลาย เพราะความรักจึงยอมจำทน หวังสักวันคนที่เคยรัก จะกลับมาเหมือนเดิม วันแล้ววันเล่าเหมือนสิ่งที่เธอเฝ้ารอนั้นจะเปล่าประโยชน์ เมื่อคิดดูดีๆ แล้วจึงรู้ว่าอย่าให้ใครมาด้อยค่าชีวิตของตัวเอง ใครจะไปรู้ผู้หญิงอ่อนโยนอ่อนหวานอย่างเธอเมื่อถึงเวลาตัดใจ เธอตัดได้ขาดได้คมยิ่งกว่ากรรไกร เล่มไหน เวลาเลยผ่าน เขาเริ่มล่วงรู้ ถึงความสำคัญของเธอ แต่คิดว่าสายเกินไปไหม เรื่องราวจะเป็นอย่างไร โปรดติดตามค่ะ

เมื่อคุณอา(เพื่อนคุณพ่อ)เขาทั้งดุทั้งเจ้าระเบียบไม่อยู่บ้าน ผู้ใต้ปกครองอย่างน้ำหนึ่งก็จะดีอกดีใจร่าเริงเป็นพิเศษ

สรวิชญ์กล่าวหาน้องชายปุณิกา ว่าพาน้องสาวเขาหนี จะแปลกอะไรถ้าเขาจะฉุุดเธอมา ตาต่อตาฟันต่อฟัน!

เขาคิดเสมอว่าเธอก็ไม่ต่างจากผู้เป็นแม่ ที่แต่งงานกับพ่อของเขาเพราะเงิน แต่เขาเองกลับต้องแต่งงานกับเธอ ผู้หญิงที่แสนจะเกลียดชังเพียงเพราะพินัยกรรมของพ่อระบุเอาไว้ เขาจะทำให้เธอรู้ว่าตกนรกมันเป็นยังไง

“อู้ว… เสียวที่สุดเลยค่ะนายขา” สะอิ้งทั้งเสียวทั้งมันส์ ก้นขาวราวกับหยวกขยับเนิบนาบอยู่บนลำตัวหนาของเขา ง่ามขาคร่อมคาท่อนทวนที่เสียบกระแทกขึ้นมาจนนายพลหน้าแดงก่ำ ไม่ต่างจากสะอิ้งที่เสียวซ่านจนสะดุ้งเฮือก สองเต้าหยัดยกให้สองมือใหญ่ของผู้เป็นนายเอื้อมขึ้นมาบีบขยำ ครอบริมฝีปากกระซวกดูดกินนมเมามันส์ ‘โห... ร้อนแรงสุดๆ’ สาวน้อยที่ยืนแอบดูอยู่ข้างฝาผนังพึมพำอยู่ในใจ ไม่คิดว่าจะมีโอกาสได้มาเห็นหนังสดของคนใกล้ตัว “นายขา... กระเด้าแรงๆ ค่ะ... อ๊า อย่างนั้นละเสียวสุดๆ อูยยยย... ของนายกระแทกเข้ามาลึกดีจัง” สะอิ้งเร่งเร้า ลีนายืนหัวใจเต้นแรง รู้สึกใบหน้าชาไปชั่วขณะกับสิ่งที่ผู้ใหญ่สองคนกำลังทำ “ซี้ด... นายขา กระแทกแรงๆ ค่ะ... อูย” บั้นท้ายของสะอิ้งขยับไม่หยุด บลั่กๆ ๆ ๆ ๆ

“ผมต้องถามพี่ต่างหาก!! ปล่อยหัวผมสิ อื้ออ!!” “ฉันกอดเจ้าปริ่มของฉันต่างหาก อื้ม! นุ่มจริงๆ มานอนกับแม่มาปริ่มคุง”