모두

เรื่องราวของ อลิซ หญิงสาวที่กำลังก้าวเข้าสู่ประสบการณ์ใหม่ของชีวิต ทั้งความรัก ความรู้สึก และความสัมพันธ์ที่เจ็บปวดไม่เคยเผชิญมาก่อน จากหญิงสาวธรรมดาที่ไม่เคยคิดว่าตัวเองจะต้องเข้าไปพัวพันกับโลกของอารมณ์และความปรารถนาที่ซับซ้อน แต่เมื่อเธอได้พบกับผู้ชายคนหนึ่ง “ครั้งแรก” ที่ไม่เคยคาดคิด กลับกลายเป็นจุดเริ่มต้นของความสัมพันธ์ที่ยากจะถอนตัว

เขา...ผู้มีอดีตที่แสนเลวร้าย 'ความผิดหวัง' ทำให้เขาเกลียดชังความรักสุดหัวใจ เธอ...คืออดีตที่แสนเลวร้ายของเขา 'ความไม่ตั้งใจ' ความพลั้งเผลอทำร้ายหนึ่งชีวิตจากไปโดยไม่ทันตั้งตัว! .................. เสียงหวานเรียกชื่อเขาอย่างหมดเเรง มือบางลูบไล้หน้าท้องตนเองอย่างแผ่วเบา "ละ ลูก...ลูกอยู่ในนี้ ฮึกๆ ได้โปรด...สงสารแกเถอะนะคะ ถ้าไม่รักก็ไม่เป็นไร แต่อลิซขอให้เขาได้มีโอกาสลืมตาดูโลกนะคะ" อลิสาร้องขออย่างหมดทางสู้ ก่อนจะค่อยๆ ยันกายขึ้นเเล้วหันหน้ามาสบตาเขาด้วยเเววตาที่ชอกช้ำ ความเป็นแม่ทำให้หมดทางเลือก แม้จะต้องทิ้งศักดิ์ศรีก็ตาม "เบาๆ นะคะ ได้โปรด"

ในแผ่นดินอาณาจักรสุริยัน กฎเกิดขึ้นมาพร้อมกับลมหายใจแรกของทุกคน ทุกคนต่างมีพลังธาตุประจำตัว บางคนบิดน้ำให้เป็นคลื่น บางคนจุดไฟให้ลุกโชนดั่งดวงอาทิตย์ บางคนสั่งลมให้พัดพา หรือบังคับแผ่นดินให้แยกออก ทุกคนต่างรู้ว่าพลังคือคุณค่า คือชื่อเสียง คือทุกสิ่งที่จะทำให้คุณยืนอยู่บนแผ่นดินนี้ได้อย่างมีเกียรติ ยกเว้นผม… คาริน ผมอายุสิบหกปี เติบโตในหมู่บ้านเล็กๆ ที่ติดกับป่าต้องห้าม ชื่อหมู่บ้านแสงอรุณ ทุกคนในหมู่บ้านต่างมีพลัง ยกเว้นผมเพียงคนเดียว ไม่ว่าจะลองวิธีไหน ไม่ว่าจะฝึกฝนแค่ไหน พลังก็ไม่เคยปรากฏให้เห็น ชาวบ้านเรียกผมว่า “ไร้ธาตุ” บางคนสงสาร บางคนดูหมิ่น บางคนก็แค่เมินเฉยราวกับผมเป็นเพียงก้อนหินที่อยู่ตรงนั้นเฉยๆ “คาริน! ไปตักน้ำให้หน่อยสิ ลูกฉันบังคับน้ำไม่ค่อยถนัด” “คาริน! ช่วยยกฟืนหน่อย พวกเราใช้ไฟเผาไม่ได้ตอนตากฝน” “คาริน… อย่าไปเล่นแถวป่าต้องห้ามนะ เดี๋ยวพลังในตัวมันดึงดูดสิ่งชั่วร้ายมา” ผมแค่ยิ้มรับ รับปาก แล้วทำตามที่เขาขอ ถึงจะไม่มีพลัง แต่ผมก็ยังมีมือ

“เปลี่ยนจากจ้างเลี้ยงเป็นจ้างรัก...ได้ไหม?” “ค่าตอบแทนเท่าไหร่? ถ้าหมดบัญชีจะพิจารณาอีกทีนะคะ”

ใบหน้าหล่อหยักยิ้มมุมปากอย่างพอใจ ในมือถือแก้วไวท์ยกขึ้นจิบเบาๆ สายตามองออกไปข้างนอกหน้าต่างดูวิวยามค่ำคืนท่ามกลางเมืองใหญ่ ในหัวพลางนึกถึงเรื่องที่เขาสั่งให้ลูกน้องตามสืบ สงสัยกระต่ายที่เขาไล่ต้อนกำลังจะหมดแรงวิ่งซะแล้ว ก๊อก! ก๊อก ! แกร็ก.. “ขออนุญาตครับนาย” “รายงานมา..” เสียงทุ้มเข้มสั่งลูกน้องโดยไม่ได้หันหน้ามามอง เขายังยืนจิบไวท์ชมวิวอย่างอารมณ์ดี เพราะกำลังรอข่าวดีจากปากคนสนิทที่เข้ามาได้จังหวะ “ผมไปสืบมาแล้วครับ เธอไม่มีญาติพี่น้องที่ไหนเลย การบีบให้เธอยอมคงจะไม่ใช่เรื่องยาก ตอนนี้ผมได้ที่อยู่ของเธอมาแล้วครับ” “อื้ม ดีมากไอ้ปัน ส่งที่อยู่ของเธอให้กูด้วย เดี๋ยวต้องแวะไปทักทายซักหน่อย” “ได้ครับนาย” แววตาร้ายกาจฉายออกมาผ่านใบหน้าคมคาย มุมปากแสยะยิ้มเบาๆ ดูซิว่าโดนเจอตัวแล้ว ยังจะหนีไปไหนได้อีก

"เธอ"คือ ความงดงามที่ถูกพระผู้เป็นเจ้าหันหลังให้ "เขา" คือ ความสมบูรณ์แบบที่หาใดเปรียบได้ แม้ว่าเขาและเธอต่างกันราวฟ้ากับเหว อีกทั้งเธอยังมีปมใหญ่ในใจที่ไม่สามารถลบเลือนได้ แต่ชะตาฟ้าก็เหวี่ยงเขาและเธอให้มาพบกัน อัญชัน รู้สึกร้อนรุ่มราวกับถูกแผดเผาไปทั้งสรรพางค์กาย นวลแก้มใสแดงระเรื่อราวกับลูกตำลึงสุก หล่อนซุกหน้าเข้ากับแผงอกล่ำๆที่แสนอบอุ่นนั้น อย่างเนียมอาย กลิ่นหอมหวนจากกายสาวที่ซุกอยู่แนบอก ทำให้กายหนุ่มชูชันไปทั้งตัว เขาขยับกายอย่างยากลำบากราวกับ ข้างในจะระเบิดเป็นเสี่ยงๆ ร่างบางน้อยๆมีความหมายกับเขามากนัก หากพ้นคืนนี้ไปแล้ว เขาและเธอ คงได้มีเรื่องราวบทใหม่ที่มีเขาและเธอเคียงข้างกันไปตลอดกาลแน่นอน

คุณเคยแอบชอบใครสักคน ทั้งที่ไม่เคยเห็นหน้าเขาเลยไหมคะ? นั่นแหละคือปัญหาที่ “น้อยหน่า” กำลังเผชิญอยู่ น้อยหน่าเป็นสตรีมเมอร์สาวสาย 18+ จากเดิมที่เธอแค่เล่นเกมเพื่อคลายเครียด ใครจะไปคิดว่ามันจะพาเธอถลำลึก จนก้าวเข้าสู่โลกของการโรลเพลย์ในเกม และที่ไม่คาดคิดที่สุดคือ เธอดันตกหลุมรักใครบางคนที่ไม่เคยแม้แต่จะเห็นหน้า เธอชอบเขา รักเขา และพยายามนัดเจอหลายครั้ง แต่เขากลับปฏิเสธทุกครั้ง แต่บนโลกนี้ไม่มีอะไรเกิดขึ้นโดยบังเอิญ เมื่อคอมพิวเตอร์เครื่องโปรดที่เธอรักและหวงแหนที่สุดเกิดเสียขึ้นมา น้อยหน่าจึงจำใจต้องขอความช่วยเหลือจากแฟนเก่า เพราะไม่อยากให้ความลับของเธอถูกเปิดเผย แต่ใครจะไปคิดว่า พี่ชายในเกมที่แสนดี แท้จริงแล้วจะเป็นแฟนเก่าสุดติ๋มคนนั้น ที่ตอนนี้เปลี่ยนไปราวกับเป็นคนละคน ทั้งเจ้าเล่ห์ นิสัยเสีย ชอบแกล้ง

"สายน้ำไหว้ล่ะจ้ะ จะให้สายน้ำทำอะไรก็ได้ แต่อย่าให้หลับนอนกับคุณลักษมณ์เลย"

“จากเด็กขาย สู่ของเล่น” ชิออนดั้นด้นมาทำงานไกลถึงเมืองนอกด้วยความหวังจะเก็บเงินกลับไปตั้งตัว แต่ใครจะคิดว่าชีวิตจะเปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือกลายเป็นของเล่นมาเฟียในชั่วข้ามคืน

"ป๊ะป๋า!!!" "อย่ามาเรียกฉันแบบนี้" "ก็หนูบัวจะให้ป๊ะป๋าเป็นป๊ะป๋าของหนูบัว...หนูบัวสะดวกแบบนี้" "แต่ฉันไม่สะดวก" "หนูบัวจะเรียก" "หึ!!!เดี๋ยวจะรู้ว่าคำว่าป๊ะป๋าสำหรับฉันมันไม่ได้หมายความว่าพ่อหรอกนะ"

ไม่รู้ว่านานแค่ไหนที่บ้านที่เขาอยู่กลายเป็นตึก ห้องที่เขาเคยอยู่กลายเป็นห้องของคนอื่น มีคนผลัดเปลี่ยนกันมาอยู่เรื่อยๆ เขาพูดก็ไม่มีใครฟัง เขาเล่นด้วยก็ไม่มีใครเล่นกับเขา จนชายคนหนึ่งย้ายเข้ามา

ศพของ "กะรัต" ถูกปิดคดีว่า "เป็นการฆ่าตัวตาย" แต่เงาในความฝันของ รตีกาล กลับร่ำร้องขอความจริง สร้อยจี้รูปหัวใจดอกไฮเดรนเยีย ชายสองคนที่รักเธอไม่เหมือนกันและหญิงสาวผู้แสร้งเป็นเหยื่อ "ฆาตกรตัวจริง" คือใครกันแน่? หรือเธอมีชีวิตใหม่...แต่ต้องแลกด้วยชีวิตที่ถูกตามฆ่า? รักครั้งนี้คือความจริง หรือแค่บทซ้ำของอดีตที่ฆ่ากันซ้ำๆ? ความรัก ความลับ และเงาที่ไม่ยอมจากไป "เงากะรัต" เมื่อความตายไม่ใช่จุดจบ แต่คือ จุดเริ่มต้นของความรัก...ที่อาจต้องแลกมาด้วยความเจ็บปวด