นิยายคลุมเครือ 短篇故事與小說

"ไม่ได้นะ อื้อ~ ร่างกายของฉันเป็นของสามีฉันคนเดียวนะ" ภายในฟิตเนส ฉันได้หาเทรนเนอร์ส่วนตัวคนหนึ่งเพื่อฝึกซ้อมทรวดทรงสะโพกงอนงาม เพื่อที่จะสามารถแสดงทรวดทรงบั้นท้ายออกมาได้ดียิ่งขึ้น ฉันจึงสวมใส่เพียงกระโปรงสั้นกุดสีชมพูตัวหนึ่ง เผยให้เห็นกางเกงชั้นในตัวจิ๋วสีขาวรำไร ตัวฉันที่เดิมทีก็มีความไวต่อสัมผัสอยู่แล้ว พอถูกเทรนเนอร์เปิดฉากเลิกกระโปรงสั้นตัวจิ๋วขึ้นมาแล้วดันตัวเข้าใส่สะโพก ทั่วทั้งเรือนร่างเกิดคันคะเยอจนยากจะทานทนได้ พอเทรนเนอร์เห็นแบบนั้น จึงออกแรงดึงเอากางเกงชั้นในตัวจิ๋วที่เปียกชุ่มของฉันหลุดออกไป "รู้สึกคันจนทรมานเลยใช่ไหมล่ะ? เดี๋ยวผมจะคอยช่วยเกาให้คุณเองนะ" ...

"เสี่ยวอวี่ นายอย่าแกล้งพี่เลยนะ... พี่คันจะแย่อยู่แล้ว..." ภายในห้องนอน พี่สาวข้างบ้านนอนแยกขาออกอย่างคุมไม่อยู่ ใบหน้าสวยแดงระเรื่อด้วยความทรมาน คอเสื้อหลุดลุ่ย เผยให้เห็นผิวขาวเนียนละเอียด ผมไม่อาจสะกดกั้นอารมณ์ได้อีกต่อไป จึงคลานขึ้นไปทาบทับบนร่างกายของเธอ "พี่ครับ คันจนทนไม่ไหวเลยใช่ไหม? ให้ผมช่วยพี่นะ?"

"อืม...พอพี่ชายไม่อยู่ น้องชายก็เลยมามั่วกับพี่สะใภ้... พวกนายนี่จริง ๆ เลย อ๊ะ..." หลังจากพี่ชายทำธุระเสร็จและจากไป จึงเหลือเพียงพี่สะใภ้ที่นอนอยู่บนเตียงอย่างไม่รู้เรื่องรู้ราว ผมสัมผัสเธออย่างอดใจไม่ไหว แต่แล้วเธอก็สะดุ้งตื่นจากการสัมผัสของผม และดึงผมเข้าไปในอ้อมแขน ปล่อยให้ผมทิ้งร่องรอยไว้บนร่างกายของเธอ และท่ามกลางความเร่าร้อนนั้น ผมเงยหน้าขึ้นและได้เห็นร่างของพี่ชายยืนอยู่

"พี่... สามีคะ กระแทกฉันที" "อูยยย! นี่เธอไปอัปสกิลเรียนรู้มาจากไหนเนี่ย? จู่ ๆ ทำไมถึงได้เก่งขนาดนี้นะ" ภายในโรงภาพยนตร์อันมืดสลัว ฉันสวมรอยเป็นพี่สาว ปล่อยให้พี่เขยยื่นมือล่วงล้ำเข้ามาใต้กระโปรงเพื่อบดบี้ขยี้เค้นจุดอ่อนไหว ความไวต่อสัมผัสของฉันยิ่งกระตุ้นอารมณ์ จนใบหน้าของพี่เขยแดงซ่านด้วยความเงี่ยน รีบกุลีกุจอดึงกางเกงของตัวเองลงทันที ท่อนเอ็นขนาดมหึมาดีดออกมาทักทายสายตา เขาอุ้มร่างของฉันขึ้นมานั่งคร่อมบนตัก ก่อนที่แท่งร้อนผ่าวจะกระแทกกระทั้นจนมิดลำทะลวงเข้าสู่ร่างกายของฉัน ฉันสะดุ้งเฮือกเนื้อตัวสั่นเทา หลุดเสียงร้องครางลั่นอย่างลืมตัว พลางกระตุกเกร็งเสร็จสมอารมณ์หมายทันที ทว่าต่อมา กลับได้ยินพี่เขยเอ่ยเตือนเสียงกระสับกระส่ายด้วยความลนลาน "อย่าขยับ! มีคนหันมามองทางนี้แล้ว!"

ฉันทนความเปลี่ยวเหงาตอนอยู่บ้านคนเดียวไม่ไหว ก็เลยตามสามีออกทะเลไปด้วย วันที่สองของการอยู่บนเรือ กลับเกิดเรื่องไม่คาดฝันขึ้น ฉันถูกบีบให้เข้าไปหลบในห้องหลบภัย มือของกะลาสีคนหนึ่งสอดเข้ามาในเสื้อผ้าของฉันจากทางด้านหลัง มือนั้นค่อยๆ ลูบไล้จากช่วงเอวเลื่อนลงไปข้างล่าง ฉันหลับตาปี๋ ร่างกายสั่นสะท้านอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน สองขาสั่นระริกไม่ยอมหยุด หวังว่ามือข้างนั้นจะ.....ต่อไปเรื่อยๆ

คำสารภาพจากหญิงสาววัย 19 ปี: ของใหญ่ของพ่อบุญธรรมคือของขวัญบรรลุนิติภาวะที่ดีที่สุด “ชิงชิง พ่อแค่หยากจะเซอร์ไพรส์ลูกน่ะ” พ่อบุญธรรมเอ่ยขึ้น พลางกระชากกระโปรงของฉันอย่างบ้าคลั่ง...

โสเภณีตาบอด คือหญิงพิการที่ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อสนองรสนิยมผิดปกติของลูกค้าโดยเฉพาะ พวกเธอมองไม่เห็น จึงไม่สามารถแยกแยะได้ว่าลูกค้าหล่อหรืออัปลักษณ์ ยิ่งไปกว่านั้น ร่างกายยังพิการ เมื่อเผชิญอันตรายก็ทำได้เพียงตัวสั่นและพึ่งพาผู้อื่น จึงทำให้พวกเธอเชื่องอย่างยิ่ง ยอมถูกเหยียบย่ำโดยไร้แรงขัดขืน ซึ่งนั่นก็เป็นการตอบสนองความใคร่ในการครอบครองของลูกค้าระดับต่ำสุด พวกเขานั้นอัปลักษณ์ ไร้ความสามารถ ไม่มีความสำเร็จอะไรในชีวิต จึงสามารถสัมผัสถึงอำนาจได้ก็ต่อเมื่ออยู่เหนือผู้หญิงที่อ่อนแอไร้ทางสู้ที่สุด และตึกหญิงตาบอด ก็คือสวรรค์ของลูกค้าประเภทนี้ พี่สาวของฉัน หน้าตางดงามราวกับนางฟ้า แต่กลับตาบอดเพราะล้มกระแทกหัวตอนเด็ก กลายเป็นภาระของครอบครัว พออายุครบสิบหก พ่อก็ขายเธอเข้าที่นี่ และฉัน...ผู้มีดวงตาปกติ ก็ถูกขายตามเข้ามาด้วย

"ฉันไม่ได้ใส่กางเกงใน" ตอนที่เพื่อนสาวสุดสวยที่นั่งโต๊ะข้างกันยัดกระดาษโน้ตแผ่นนั้นใส่มือผม หัวใจผมก็เต้นแรงราวกับกลองรัวทันที จากนั้นเธอก็ยื่นกระดาษโน้ตแผ่นที่สองให้ผม "อยากหาอะไรยัดปาก นายมีอะไรแนะนำไหม..."

แฟนสาวของผมยืนกรานว่าจะพาซุนอี๋ เพื่อนสาวคนสนิทของเธอไปเที่ยวกับเราสองคนให้ได้ ทว่าเธอหารู้ไม่ว่า เพื่อนรักอย่างซุนอี๋แท้จริงแล้วคือผู้หญิงแพศยาที่ซ่อนเขี้ยวเล็บไว้ภายใต้ใบหน้าใสซื่อ เธอสวมกางเกงในจีสตริงมาอ่อยผมลับหลัง...

เมื่อไม่นานมานี้ น้องเมียที่กำลังเรียนอยู่ชั้นมัธยมปลายแวะมาเที่ยว และขอพักอยู่ที่บ้านของผมเป็นการชั่วคราว เด็กสาวที่เติบโตเต็มวัยจนทรวดทรงองค์เอวอวบอัดสะพรั่ง มักจะสวมเสื้อสายเดี่ยวตัวจิ๋วกับกางเกงขาสั้นกุดเดินไปเดินมาในบ้านทุกวัน แถมหล่อนยังไม่ชอบสวมยกทรงอีกต่างหาก ยามที่หล่อนเดินหรือนั่งลง ทรวงอกอวบอิ่มคู่นั้นมักจะชูชันเด่นหรา หน้าท้องแบนราบคอดกิ่วรับกับบั้นท้ายกลมกลึงที่งอนเชิดอยู่ตลอดเวลา ภาพเย้ายวนตาขนาดนี้... ผู้ชายก็คงคิดกันไปไหนถึงไหน โดยเฉพาะกับคนประเภทที่มีทั้งความกระสันและมีความกล้าเต็มประดาอย่างผม คำว่าน้องเมียสำหรับผมแล้ว มันคือสิ่งเร้าที่เปี่ยมไปด้วยความเย้ายวนใจขั้นสุดยอด...

“น้าเขยคะ... ใหญ่จัง ผู้ชายทุกคนเป็นแบบนี้หมดเลยเหรอคะ...” หลานสาวของเมียหน้าแดงซ่านยามถูกผมสัมผัส มือนุ่มเนียนที่ยังดูเก้ๆ กังๆ ลูบไล้ผ่านเนื้อผ้ากางเกงมาโดนของรักของผม ผมมองดูร่างกายของเธอที่มีปฏิกิริยาตอบสนองจากการถูกผมสัมผัส จึงแกล้งเย้าแหย่เธออย่างจงใจ “ไม่ใช่แค่แบบนี้หรอกนะ ผู้ชายยังจะเอาไอ้เจ้านี่เสียบเข้าไปข้างหลังของหนูด้วยล่ะ” พูดจบ ผมก็ขยับช่วงล่างกระแทกเข้าหาฝ่ามือนุ่มนิ่มของเธออย่างมีนัยยะ นึกไม่ถึงว่า มืออีกข้างของเธอจะเลิกชายกระโปรงตัวเองขึ้น ส่วนมืออีกข้างก็รั้งเสื้อผ้าของผมออก แล้วกำรอบแก่นกายที่ตั้งตระหง่านอยู่ก่อนแล้ว สิ่งที่ขยายใหญ่บดเบียดเข้ากับหน้าท้องนวลเนียนของเธอ ใบหน้าของเธอแดงก่ำถึงขีดสุด มือหนึ่งกำสิ่งนั้นไว้แล้วถูไถไปมาเบาๆ บนท้องน้อยของตัวเอง แถมยังมีทีท่าว่าจะเลื่อนต่ำลงไปอีกด้วย...

"รุนแรงขนาดนี้... คงจะหิวมานานแล้วล่ะสิ..." คืนวันวาเลนไทน์คืนนั้น ผมขับรถกลับบ้านเกิดพร้อมกับเพื่อนสนิทและเมียของมัน นึกไม่ถึงเลยว่าในขณะที่เมียของมันกำลังสะลึมสะลือจะจำคนผิดไปได้ มือเล็กๆ ที่นุ่มนิ่มไร้กระดูกคู่นั้น ลูบไล้ไปมาบนต้นขาที่แข็งขึงของผมอย่างไม่หยุดหย่อน แถมยังใช้ลูกพีชขาวอวบอัดคู่นั้นมาเบียดถูไถผมเป็นพักๆ "ผัวจ๋า... มาเล่นกับอีหนูของผัวหน่อยสิคะ!" พอได้ยินแบบนี้ มีหรือที่ผมจะทนไหว...