วัยรุ่น Web Novels & Stories

เมื่อคุณหนูสุดเอาแต่ใจอย่างเธอดันตกหลุมรักหนุ่มน้อยแสนเนิร์ดตั้งแต่แรกเห็น เธอจึงเริ่มแผนการตื้อให้ได้หัวใจเขามา ทว่าพอได้รู้จักตัวตนเขาน่ะมันฮอตเสียยิ่งกว่าไฟ "คุณเป็นผู้หญิงนะครับ มันดูไม่งาม" "ไม่งาม? ให้ตาย ทิวเขาเป็นคนแรกเลยนะที่พูดแบบนี้น่ะ รู้ไหมผู้ชายเกือบทั้งมหาลัยเขาอยากได้ดาวเหนือกันขนาดไหน" "....." 'อาการแบบนี้ แผนฉันสำเร็จแล้วสินะ' ดาวเหนือคิดในใจ ขณะสบสายตาทิวเขาที่เผลอจ้องตอบพอดี "คุณแน่ใจแล้วใช่ไหมที่ทำแบบนี้" ดาวเหนือสะดุ้งเล็กน้อยในยามที่อีกฝ่ายใช้ฝ่ามือจับเข้ามายังเอวของเธอ ทิวเขาเห็นท่าทีของเธอก็รู้ได้ทันทีว่าเธอคงจะไม่เคย ที่ทำมานี่คงจะอวดเก่งสินะ "หึ" ทิวเขายักยิ้มที่มุมปาก สายตาเจ้าเล่ห์แบบนั้นดาวเหนือไม่เคยเห็นมาก่อน พอได้เห็นก็ทำเอาเธอถึงกับกลืนน้ำลายไปอึกใหญ่ ไหนจะมือร้อนๆ ที่เริ่มจะบีบเค้นเอวเธอนั่นด้วย จากใจกล้าอยากลองเล่นของเสียหน่อย กลายเป็นฝ่ายปอดแหกเสียเอง บ้าเอ้ย ไม่คิดว่าพอเขาเล่นด้วย เธอกลับไม่กล้าดันต่อเสียอย่างนั้น จากที่บอกว่าเขามันเด็กน้อย พอเอาเข้าจริงแล้วกลับเป็นเธอเสียเองที่ดีแต่ปาก

#เมื่ออุบัติเหตุนำพามาสู่เรื่องราววุ่นวายแบบไม่มีใครคาดคิด #ความใกล้ชิดที่เริ่มต้นจากสถานการณ์บังคับจะยั่งยืนสักแค่ไหน? #สุดท้ายหัวใจจะเลือกใคร...ระหว่างคนที่รักไม่ได้ กับคนที่ไม่คิดจะรัก...

"นายควรเลิกยุ่งกับคนที่เขามีเจ้าของนะ" "ถ้าเจ้าของมันไม่สนใจ ก็เท่ากับว่ามันไม่มีเจ้าของ"

“ระวังปากไว้หน่อย หรือไม่…เดี๋ยวฉันหาอะไรมาอุดให้” “จะเอาอะไรมาอุดปากลิน” “ปากฉันไง”

"ไง... เรียนจบแล้วหรอ ถึงได้เอาผัวมาเปิดตัวแถวบ้าน?" "นี่ แฟนผิงเอง เฮียจะพูดอะไรก็เกรงใจเขาหน่อย พอร์ชเขาไม่ได้ หยาบคายเหมือนเสียนะ"

“บอกตรงๆ นะ กูก็ไม่ได้อยากกับใครเลยนะ” ฉันไม่ได้พูดเอาใจมัน แต่นั่นคือความจริง เพราะอาจความไว้เนื้อเชื่อใจที่มีให้กันในฐานะเพื่อนมาก่อน “ขนาดนี้แล้ว มาเป็นเมียกูเหอะ อย่าเป็นเพื่อนกันอีกเลย” ................... คิดว่าได้เพื่อนสนิทเป็นผัว แต่นานๆ ไป เขาเหมือนใครอีกคนที่ไม่รู้จัก ดวงตาลึกลับ ชวนค้นหา กับรอยยิ้มร้ายกาจที่มุมปากนั้น เหมือนเขาเป็นใครอีกคนที่ไม่ใช่เพื่อนของฉัน

“มีอะไรครับ” หนึ่งในเพื่อนของผม เอ่ยถามคนที่อยู่หน้าประตู ซึ่งอาจจะเป็นแขกในงานนี่แหละ ผมไม่ได้ให้ความสนใจ “ไอ้วอร์มคนของป๊ามึงมา” แต่พอประโยคนี้ดังขึ้นผมคงต้องให้ความสนใจแล้วล่ะ ผมเงยหน้าจากแก้วเหล้า จึงได้เห็นชายชุดดำสองคน แต่ผมมั่นใจมากว่าไม่มีทางมาแค่สองคนอยู่แล้ว “นายท่านมีคำสั่งมาว่าให้คุณชายห้ากลับบ้านพร้อมพวกเราครับ” หนึ่งในชายชุดดำเป็นฝ่ายพูด ในขณะที่ผมมองหน้าพวกเขา “นายท่านฝากมาบอกว่าหมดเวลาสำหรับความเสียใจแล้วครับ ถ้าหากว่าคุณชายห้าไม่กลับไปพร้อมพวกเรา นายท่านจะมาด้วยตัวเอง” ชายชุดดำคนที่สองพูดเสริมเมื่อเห็นผมนั้นนั่งนิ่ง เป็นคำสั่งหรือคำขู่กันแน่นะ ป๊าก็คือป๊าวันยังค่ำ อยากได้อะไรก็สั่ง ๆ ๆ อยากให้หมดเวลาของความเสียใจก็สั่ง มันง่ายขนาดนั้นเลยหรือไง แล้วยังไงล่ะ แล้วผมก็ต้องทำตามไง เพราะถ้าไม่ทำตาม ยังไงท่านก็จะมาตามผมด้วยตัวเอง แล้วผมก็ต้องทำตามเหมือนเดิม ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงอยู่ดี ยอมกลับไปแบบไม่ต้องมากปัญหาจะดีกว่า เพราะไม่มีใครต่อต้านป๊าคงคาสำเร็จสักคน

"อุ๊ย...ผอมกว่าสวยกว่าแล้วยังไงสุดท้ายเขาก็เลือกฉัน! โฮโฮ่โฮ"(หัวเราะอย่างผู้ชนะ) *นางเอกอ้วน*

น้องสาวเพื่อนก็ถือว่าน่ารักดี แต่พี่คิดว่าเธอยังไม่ใช่ แถมลั่นวาจาออกไปว่า... "ไม่คิดจะรักเด็กผมเปียอย่างเธอ" แต่เด็กผมเปียในวันนั้น ดันโตตามพี่ทัน จนมาเป็นดาวมหา'ลัยในวันนี้ สวย สดใส ยิ้มเก่ง แล้วก็นิ่งเฉยชาใส่พี่แค่คนเดียว ********* “ถ้าอยากขอบคุณก็เลี้ยงข้าวพี่” “เลี้ยงข้าว” เธอทวนคำพูดคนตรงหน้าที่ยกยิ้มขึ้นจนเห็นเขี้ยวที่มุมปาก ทำเอาใจยอดเตยกระตุกนิด ๆ “ใช่ไง พี่ไปรับไปส่งเราตั้ง 2 รอบ” “อ๋อ ทำดีหวังผลสินะ” “ไม่ได้หวังแค่นี้หรอกนะ” คนทำดีหวังผลที่ไม่ใช่แค่เลี้ยงข้าวพูดยิ้ม ๆ “แล้วหวังอะไร” หญิงสาวคิ้วขมวดไม่เข้าใจ อะไรของเขา “อยากรู้เหรอ” “ไม่ค่ะ มันเรื่องของพี่ไม่เกี่ยวกับเตย” “ใครบอกว่าไม่เกี่ยว”

รวมเรื่องสั้นสุดแซ่บ 20++ แต่ละเรื่องแยกอ่านได้นะคะ ไม่เกี่ยวข้องกัน

คะน้าถูกรับเลี้ยงมาในครอบครัวร่ำรวยที่มีลูกชายคนเดียว ตลอดเวลาโตมาด้วยกันเขาไม่เคยจะญาติดีเเละเห็นเธอเป็นเพียงคนใช้เท่านั้น!

โลกของ ‘เมษา’ คือการเรียนหมอ ห้องแล็บ และตำรากองโต ส่วนโลกของ ‘ขุนทัพ’ คือความเร็ว เสียงเครื่องยนต์ และทีมแข่งรถ RED ENGINEERING ❣️ชีวิตสองขั้วนี้ไม่น่าจะมาเกี่ยวข้องกันได้เลย ถ้าไม่ใช่เพราะคืนฝนตกหนักคืนนั้น... คืนที่ความสัมพันธ์ชั่วข้ามคืน เปลี่ยนคนแปลกหน้าให้กลายเป็นความผูกพันลึกซึ้ง ❣️หลังจากคืนนั้น เมษาพยายามทำตัวเป็นปกติและตั้งใจจะหลบหน้าเพื่อกลับไปใช้ชีวิตเป็นนักศึกษาแพทย์สายเนิร์ดตามเดิม แต่คนหน้านิ่งอย่างขุนทัพกลับไม่ยอมจบ เพราะเขารู้ตัวแล้วว่าตกหลุมรักเรซควีนสายหมอคนนี้เข้าเต็มๆ ชายหนุ่มจึงเดินหน้าเข้ามาวนเวียนในชีวิตประจำวันของเธอแบบไม่ยอมให้หนี ❣️ยิ่งเธอพยายามถอยห่าง เขาก็ยิ่งขยับเข้าใกล้... จากกัปตันผู้แสนเย็นชากับคนทั้งโลก เขากลับกลายเป็นคนใจดีและขี้หวงกับเธอแค่คนเดียว และพร้อมจะฟิวส์ขาดทันทีถ้ามีใครกล้าเข้ามาทำร้ายเธอ มาร่วมลุ้นไปกับความรักของ เมษา กับ พี่ขุนทัพ ไปด้วยกันนะคะ

ความลับของฉันคือการเป็นดาวฝ่ายหญิงของแอปonly live jing 18+ แต่เป็นดาวดีๆก็ดีอยู่แล้ว ดันไปหลงดาวฝ่ายชายซะได้T⁠T รู้ตัวอีกทีก็ "ฉันชอบผลงานของคุณ เรามาคอลแลปกันไหมคะ?" "แน่ใจเหรอ?รู้ไหมว่าผมเป็นใคร"

เขาคือรุ่นพี่ที่แสนอันตราย ด้วยความจำใจมันทำให้เธอตกเป็นของรุ่นพี่หนุ่มเพื่อแลกกับการที่มารดาเธอจะได้รับการรักษา แต่เมื่อเธอตกเป็นของเขาทุกอย่างก็ไม่เหมือนที่คิดเอาไว้ จากเดิมที่บอกว่าครั้งเดียวและจบแต่พอเธอตกเป็นของเขา เขากลับไม่ปล่อยเธอไป

เขาเป็นรุ่นพี่หนุ่มสุดฮอตที่ใครๆ ต่างก็ปราบปลื้มแต่ไม่ใช่เธอล่ะหนึ่งเพราะเขาเป็นผู้ชายจำพวกที่เธอเกลียดที่สุดเพราะความเจ้าชู้ของเขาเธอจึงพยายามอยู่ห่างจากเขาทว่าจู่ๆ เธอตื่นขึ้นมาพบว่าเขานอนอยู่ข้างๆ

...เมื่อเธอได้หายไปจากชีวิตของเขา เมื่อ 5 ปีก่อน ...และวันนี้เธอกลับมา...พร้อมกับบ่วงที่ติดมากับเธอ ...แล้วเขาจะทราบหรือไม่ ว่าบ่วงรักที่เขามอบให้เธอในวันนั้น คือเลือดเนื้อเชื้อไขของเขาเอง..

เมื่อหัวใจเกิดคิดเกินเพื่อน ผลลัพธ์มีให้เลือกสองทาง คือแอบชอบแบบเงียบๆ หรือเดินหน้าจีบอีกฝ่ายมาเป็นแฟน

กลุ่มหนุ่มๆกำลังสนทนาอยู่ก็มีสาวสวยเดินเข้ามาหาเพื่อทักทายใครบางคน “พี่คิมหันต์ ว่างไปทานข้าวกับแพรวไหมคะ” สาวสวยเข้ามาและเอ่ยปากถามอย่างตรงประเด็นเพราะนานแล้วที่ชายหนุ่มไปติดต่อเธอไป “พี่ไม่ชอบทานของซ้ำ แพรวไม่ชวนแล้วนะครับ” คำพูดน้ำเสียงเรียบๆปนรอยยิ้มของหนุ่มหล่อแต่กลับเชือดเฉียนใจคนถามยิ่งนัก ความนิ่งและความเฉยชาทำให้สาวสวยผละถอยออกไป เพื่อนในกลุ่มจึงทักขึ้น “ มึงแม่งโคตรใจร้ายเลยว่ะไอ้คิม ” “ก็ตกลงกันน้ำแตกแล้วแยกย้าย กูไม่สาน ถ้าถูกใจกูจะเสิร์ฟเองแต่ยังไม่เคยมีว่ะ ” คิมหันต์พูดน้ำเสียงจริงจัง “มึงนี่นะ อยากให้กูรู้ว่าถูเทมาละ” “มึงดูหน้ากู ไม่มีทาง ” “ เออ ไอ้เสือ ” ราเชนร์หมดคำจะพูดกับเสือผู้หญิงนามว่าคิมหันต์

'ไม่อยากเป็นแล้วเพื่อน ขอเลื่อนสถานะได้ไหม?' เมื่อเพื่อนสนิทตั้งแต่วัยเด็กเริ่มคิดไม่ซื่อ ได้แต่เก็บงำความรู้สึกเอาไว้ในก้นบึ้งของหัวใจ เพื่อรักษาสถานะความเป็นเพื่อนให้คงเดิม ทั้งที่รู้อยู่ในอกว่าเขาเริ่มคิดกับเธอมากกว่าคำว่า เพื่อน

"ปาย..." "ไม่รู้เหรอฉาย ว่านายไม่ควรทำตัวเหี้ยตั้งแต่ทีแรก ลูกกำลังน่ารัก เคยคิดถึงหน้าลูกบ้างไหมวะ สิ่งที่นายทำ มันทำให้ฉันไม่รู้เลยสักนิด ว่าจริงๆ แล้วนายเป็นคนยังไง นายบอกรักฉันทุกวัน นอนกอดฉันทุกคืน นายเอาเวลาไหนไปมีคนอื่น" "ขอโทษปาย ฉันไม่ได้ตั้งใจ ไม่ได้จริงจัง ฉันคิดน้อยเอง" "นี่คือคำตอบของคนที่มีการศึกษา มีวุฒิภาวะเหรอฉาย!" ผิดหวังว่ะ ทั้งคำพูดและการกระทำของตะวันฉาย ทำให้ฉันผิดหวังมาก คิดน้อย? ขอโทษ? ฉันควรหายโกรธเหรอ ฉันควรทำเหมือนไม่มีอะไร ฉันควรกลับมาให้อภัยอย่างนั้นน่ะเหรอ! ความรู้สึกของฉันล่ะ สิ่งแย่ๆ ที่ถาโถมเข้ามาใส่ฉัน คิดว่าฉันปล่อยผ่านและลืมได้จริงๆ อย่างนั้นใช่ไหม "มันเป็นเพียงอารมณ์ชั่ววูบของผู้ชายเท่านั้นเองปาย ฉันไม่เคยรักใครนอกจากเธอ ฉันสัญญาว่าจะเลิก จะเลิกให้เด็ดขาด" "ตอนนี้คนที่จะเลิกกับนายคือฉัน!"