พระชายา วาย Web Novels & Stories

"ในคืนที่พระจันทร์เต็มดวง พิษร้ายในกายสวามีจะกำเริบคลั่ง..." หน้าที่ของ ‘พระชายา’ อย่างเขา ไม่ใช่การปรนนิบัติในฐานะคู่ชีวิต แต่คือการเป็น ‘โอสถมนุษย์’ ที่ต้องรองรับอารมณ์ดิบเถื่อนขององค์รัชทายาทหน้าดุ ทุกสัมผัสที่แลกเปลี่ยน... ทุกหยาดเหงื่อที่หลอมรวม... คือหนทางเดียวที่จะดับพิษร้าย ยิ่งถอนพิษ ร่างกายยิ่งเสพติด ร่างบางถูกพันธนาการไว้บนแท่นบรรทม ภายใต้ร่างหนาที่ขับเคลื่อนด้วยสัญชาตญาณสัตว์ป่า... ที่ไม่มีวันอิ่มหนำ! เสียงโซ่ตรวนทองคำสั่นก้องสะท้อนในห้องบรรทมอันมืดสลัว กลิ่นอายพลังเวทอันบ้าคลั่งกดดันจนอากาศรอบกายแทบจะจับตัวเป็นก้อน พระชายาเรียวบางในชุดผ้าโปร่งบางเบาก้าวเข้าไปในห้องอย่างสั่นเทา ทันทีที่ประตูบานหนาปิดลง ร่างทั้งร่างก็ถูกกระชากอย่างแรงจนลอยไปปะทะกับแผงอกแกร่งที่ร้อนระอุราวกับไฟ! "อ๊ะ... ฝ่าบาท..." ไม่มีคำปลอบประโลมใดๆ จากคนหน้าดุ มีเพียงสัญชาตญาณดิบที่ถูกปลุกเร้าด้วยพิษร้าย สัมผัสแรกที่บดขยี้ลงมาดุดันและร้อนแรงจนสมองของพระชายาขาวโพลน พลังเยียวยาในกายเริ่มพุ่งพล่านตอบรับสัมผัสสวาทที่พันธนาการพวกเขาทั้งสองไว้ในค่ำคืนที่ยาวนาน...

“เมื่อถูกบิดาทอดทิ้ง สูญเสียมารดา และถูกขับออกจากจวนในวัยเยาว์ เขาจึงกลับมาพร้อมความสามารถเหนือผู้คน เพื่อทวงคืนทุกสิ่งที่เป็นของมารดา…รวมถึงความยุติธรรมที่ถูกช่วงชิงไป ทว่าบนเส้นทางแห่งการล้างแค้น กลับมีอ๋องผู้เย็นชาคนหนึ่งยื่นมือเข้ามา เปลี่ยนโชคชะตาของเขาไปตลอดกาล” “หากความเมตตาไม่อาจปกป้องคนที่รัก…ข้าจะใช้อำนาจทวงคืนความยุติธรรมด้วยสองมือนี้” ในวัยเพียงแปดปี ซูชิงเหยียน สูญเสียมารดา ผู้เป็นทายาทเพียงหนึ่งเดียวของตระกูลพ่อค้าอันดับหนึ่งแห่งใต้หล้า ก่อนจะถูกบิดาและแม่เลี้ยงใส่ร้ายว่าเป็นตัวอัปมงคล แล้วขับไล่ออกจากจวนพร้อมแม่นมผู้ภักดี โชคชะตาพาเขามายัง หอบุปผาจันทรา หอคณิกาอันดับหนึ่งของนครหลวง ที่แท้จริงแล้วคือศูนย์กลางข่าวกรองและการค้าซึ่งมารดาของเขาเคยให้กำเนิดขึ้นจากความเมตตา ทว่าเขาไม่เคยลืมเลือดและน้ำตาของมารดา คืนหนึ่ง ขณะออกเก็บสมุนไพร เขาได้ช่วยชีวิตบุรุษปริศนาที่ถูกลอบสังหาร โดยไม่รู้เลยว่าชายผู้นั้นคือ เซียวมู่หาน อ๋องผู้ทรงอำนาจและแม่ทัพผู้เกรียงไกรแห่งแคว้นเทียนเซิ่ง หนึ่งคนต้องการทวงคืนความยุติธรรม อีกหนึ่งคนต้องการปกป้องผู้ที่ช่วยชีวิตตน สุดท้ายแล้ว ผู้ใดกันแน่ที่จะได้ครอบครองบัลลังก์ และผู้ใดจะเป็นผู้ชนะในเกมแห่งอำนาจที่เดิมพันด้วยชีวิตและหัวใจ

หลี่หมิงเด็กหนุ่มที่ถูกครอบครัวขายมาเพื่อเป็นทาส ทว่า...กลับมีชายลึกลับปิดบังใบหน้ามาขอซื้อตัวเพื่อไปแต่งงานล้างคำสาป เพื่อแลกกับอิสรภาพ เด็กหนุ่มจึงยอมตกลงรับข้อเสนอ หากแต่วันวิวาห์ ชายที่แต่งงานด้วยกลับมีศักดิ์เป็นถึงท่านอ๋อง อีกทั้งจู่ ๆ เขาก็ท้อง

หลี่อวี้เหิง ชาตินี้เขาไม่อาจทำให้สามีรักได้ ชาติหน้าเขา ขอไม่รักคนไร้หัวใจเช่นนี้อีกเมื่อคำขอได้ส่งถึงสวรรค์ ทำให้เขาย้อนกลับมาตอนที่กำลังคลอดบุตรฝาแฝด สวรรค์ช่างเมตตาทำให้ชาตินี้เขาย้อนกลับมาตอนที่ลูกน้อยยังมีชีวิตอยู่ ชาตินี้เขาจะต้องปกป้องลูกน้อยและครอบครัวให้ได้ และจะไม่รักสามีใจร้ายเช่นท่านอีก ไท่ฉางจวิน!

เป็นแนว Mpreg นายเอกท้องได้นะคะ ราชโองการสายฟ้าแลบสั่งให้ ไป๋ชิงโจว เกอตกอับต้องแต่งงานกับ หลี่โม่หราน อ๋องวิปลาสที่ใครๆ ก็หวาดกลัว เล่าลือกันว่าชายาเก่าตายเพราะทนความบ้าคลั่งไม่ไหว คนเขาลือกันว่า หลี่โม่หราน คืออ๋องวิปลาสผู้กระหายเลือด แต่สำหรับ ไป๋ชิงโจว... สามีของเขาเป็นเพียง 'ก้อนขนขี้กลัว' ที่รวยล้นฟ้าเท่านั้น การแต่งงานที่เริ่มต้นด้วยความหวาดระแวง กลับกลายเป็นมหกรรมความคลั่งรักระดับตำนาน กฎของจวนอ๋องจึงมีเพียงข้อเดียว... "คำสั่งของพระชายา คือประกาศิตสวรรค์ ใครขัดใจเมียข้า... เจอดีแน่!"

"ฮูหยินของข้า... ช่างงดงามนัก แต่ไฉน... คอของเจ้าถึงมี 'ลูกกระเดือก' เล่า?" "ขะ... ข้ามีโรคประจำตัวเจ้าค่ะ! มันคือโรคคอพอก!"

‘หลินซีเหยา’ถูกตราหน้าว่าเป็น “บุปผาราคี” ที่เลวทราม... แต่ความจริงคือเขาแค่ “ขี้เกียจ”! พระชายาผู้รักการนอนเป็นชีวิตจิตใจ ต้องมาอยู่กับท่านอ๋อง ‘จ้าวจินหลง’สายเปย์ผู้บ้าพลัง เมื่อสมรสพระราชทานเหวี่ยงคนทั้งคู่มาเจอกัน ใครๆ ก็พนันว่าคืนเข้าหอต้องมีคนนองเลือด! แต่ทว่าความจริงกลับตาลปัตร... เมื่อท่านอ๋องเปิดประตูมาพบเจ้าสาว ที่นอนน้ำลายยืด กอดหมอนข้างแน่น และเอ่ยปากไล่เขาว่า “ท่านอ๋อง... พิธีเสร็จหรือยัง? ข้าหิวแล้ว และข้าก็ง่วงมาก... ถ้าจะฆ่าข้า รบกวนช่วยแทงทีเดียวให้ตายเลยนะ ข้าขี้เกียจเจ็บ จากที่เตรียมรับมือจิ้งจอกเจ้าเล่ห์ กลับได้ “ก้อนแป้งขี้เซา” มาแทน ภารกิจของท่านอ๋องจึงเปลี่ยนไป...จากจับดาบฆ่าศัตรู สู่การ “อุ้มเมียไปกินข้าว” และ “เปย์ไม่อั้น” เพื่อแลกกับรอยยิ้มหวานๆ ตอนตื่นของเมีย!

ในอดีตชาติ เสิ่นอวี่เฉิน ทายาทวาณิชอันดับหนึ่งแห่งเมืองหลวง ยอมมอบทั้งหัวใจและคลังสมบัติมหาศาลเพื่อแต่งเข้าจวนเสนาบดีตระกูลเผย ทว่าความรักหวานซึ้งกลับเป็นเพียงฉากบังหน้า ชะตากรรมสุดท้ายของเขาคือการถูกขังลืมในเรือนร้าง ถูกพรากทุกสิ่งกระทั่งเลือดในอก และสิ้นใจอย่างโดดเดี่ยวกลางพายุหิมะ ทว่าในวินาทีที่ลมหายใจดับสูญ ดวงวิญญาณของเขากลับได้เห็นความจริงอันน่าตื่นตะลึง... เมื่อบุรุษที่คนทั้งใต้หล้าหวาดกลัวดั่ง ‘พญายมเดินดิน’ อย่าง เซียวเจิ้งหาน อ๋องสำเร็จราชการผู้กุมอำนาจทหารครึ่งแผ่นดิน ยอมบุกฝ่าคมดาบมาคุกเข่าร่ำไห้ โอบกอดร่างอันเย็นชืด และใช้สองมือเปล่าที่เปรอะเปื้อนเลือดขุดหลุมฝังศพให้เขาด้วยตนเอง เกี้ยวแปดคนหามสีแดงสดจอดนิ่งสนิทอยู่หน้าประตูใหญ่จวนเสนาบดีที่ปิดสนิท บ่าวไพร่เยาะเย้ยสั่งให้เขายืนตากหิมะเพื่อดัดสันดานกลิ่นอายพ่อค้า ในเมื่อพวกมันหวังฮุบสินสอดสิบหลี่ แต่กลับกล้าปิดประตูใส่หน้า... เช่นนั้นก็อย่าหวังว่าจะได้แตะต้องเหรียญทองของตระกูลเสิ่นแม้แต่อีแปะเดียว “คนขับเกี้ยว... หันหัวขบวนไปจวนอ๋องสำเร็จราชการเดี๋ยวนี้!” เกมแค้นกระดานนี้ ใครกันแน่ที่จะเป็นผู้คุมหมาก และผู้ใด... จะต้องถูกฝังทั้งเป็นใต้เกล็ดหิมะอันเหน็บหนาว

ความสัมพันธ์กับคนรักที่เป็นบุรุษเมื่อในอดีต ทำให้อี้เฟิงตั้งครรภ์ กลับกลายเป็นว่าคนรักทอดทิ้ง ซ้ำยังโดนขับไล่ออกจากตระกูลเพียงเพราะอี้เฟิงเองก็เป็นบุรุษ ต้องใช้ชีวิตอย่างยากลำบาก สุดท้ายจึงตัดสินใจยอมขายตนเองและบุตรเพื่อเป็นทาส แต่คนที่ซื้อตัวเขาและลูกกลับเป็นคนรักที่ทอดทิ้งไปเมื่อหลายปีก่อน

ด้วยเหตุบังเอิญ...ในวันนั้นทำให้ฟานซินได้ช่วยเหลือชายหนุ่มที่บาดเจ็บ ทว่าเมื่อหายดีเขากลับทิ้งไว้เพียงแค่จดหมายและของแทนใจ "โปรดรอข้า ข้าจะรีบกลับมา ข้าสัญญา" เพราะยึดมั่นในคำสัญญาด้วยความรัก จึงทำได้เพียงแค่เฝ้ารอ วสันต์ฤดูล่วงพ้นถึงสองหน ในเมื่อคนรักไม่กลับมา เช่นนั้นเขาจึงต้องตามหา เหตุใดจึงมีพระราชโองการจากฮ่องเต้ถึงสองครั้งสองครา หนึ่ง ให้เขาเป็นบุตรบุญธรรมของเสนาบดีกรมพระคลัง สอง ให้เขาสมรสกับ ต้าเจียงจวินแม่ทัพหวังเทียนหลิว ผู้มีศักดิ์เป็นถึงจวิ้นอ๋อง แล้วเหตุไฉน แม่ทัพใหญ่ผู้นั้น จึงเป็นคนเดียวกันกับคนรักที่เขาเฝ้ารอ

จ้าวอู่ฉี อ๋องผู้เกรียงไกร ต้องเผชิญกับการสูญเสียครั้งใหญ่ เมื่อ “ซูเยี่ยน” ชายาผู้เป็นดั่งดวงใจหายสาบสูญไปหลังจากการศึกใหญ่ ท่ามกลางความโศกเศร้าและหน้าที่ที่ต้องแบกรับ จ้าวอู่ฉียังคงต่อสู้เพื่อปกป้องแผ่นดินและค้นหาความจริงเกี่ยวกับการหายไปของชายาหลายปีผ่านไป ระหว่างปฏิบัติภารกิจสำคัญ จ้าวอู่ฉีกลับได้พบชายผู้หนึ่งที่มีใบหน้าเหมือนซูเยี่ยนทุกประการ ทว่าบุรุษผู้นั้นกลับใช้ชื่อ “ไป๋ซือเฟิง” และไม่มีความทรงจำใด ๆ เกี่ยวกับอดีตของตนเอง ความสงสัยและหัวใจที่ไม่อาจปฏิเสธ ทำให้จ้าวอู่ฉีพยายามทวงคืนชายาอันเป็นที่รัก ความทรงจำที่หายไปของซูเยี่ยนและความรักที่ไม่เคยเลือนรางนำพาพวกเขากลับมาสู่จุดที่หัวใจต้องเลือก ความรักและความภักดีจะนำทางให้พวกเขากลับมารักกันอีกครั้งได้หรือไม่ หรือโชคชะตาจะผลักดันให้พวกเขาต้องแยกจากกันตลอดกาล...

เกิดใหม่ชาตินี้ หลินอวี้ตั้งใจจะรักตัวเองและยื่น ‘หนังสือหย่า’ ให้ท่านโหวผู้แสนเย็นชา “ข้าไม่ได้ทำผิดกฎสามี... เช่นนั้นหนังสือหย่าฉบับนี้ถือเป็นอันตกไป!” "ชาติก่อนเอาแต่วิ่งตามจนตัวตาย ชาตินี้ขอยื่นใบหย่าแล้วไปใช้ชีวิตให้คุ้ม!" เมื่อ 'หลินอวี้' ได้โอกาสย้อนเวลากลับมาในอดีตก่อนแต่งงานสามวัน ชาติก่อนเขาพยายามทำทุกอย่างเพื่อเอาชนะใจสามี แต่กลับได้รับการตอบรับเพียงความเงียบเหงาและโรคร้ายที่คร่าชีวิตไป ชาตินี้เขาจึงตั้งปณิธานแน่วแน่ว่าจะ "รักตัวเองให้มากกว่ารักท่านโหว" คืนเข้าหอ... แทนที่จะนั่งรอสามีอย่างสงบ หลินอวี้กลับยื่น 'หนังสือหย่า' ให้กับ 'เซียวเยี่ยนเหิง' ท่านโหวเจิ้นเป่ย แม่ทัพอันดับหนึ่งผู้เย็นชาและสุขุม ตั้งแต่นั้นมา จวนโหวที่เคยเงียบสงัดก็กลายเป็นศูนย์รวมความวุ่นวาย! หลินอวี้พาบ่าวป่วนเมือง เปิดสำนักพนันตกปลา แอบเลี้ยงห่าน และใช้วิธีแสบๆ แท็กทีมแก้เกมพวกขุนนางโกง โดยมีท่านโหวคอยกุมข้อกฎหมายตามปิดเกมให้แบบเนียนๆ ... แล้วสรุปว่าสัญญาหย่าหนึ่งปีที่ว่า มันจะไปจบที่ตรงไหนกันแน่?!

“ชาติก่อน ข้าฆ่าคนที่รักที่สุดด้วยมือของตนเอง…” ภาพสุดท้ายในชีวิตของ ‘หลินจื่ออวี้’ คือความเหน็บหนาวอันเดียวดายในตำหนักเย็น เสียงพายุหิมะพัดผ่านร่างที่ซูบผอมจนสิ้นลมหายใจ ฮองเฮาคู่บัลลังก์ผู้สง่างามและบริสุทธิ์ต้องจบชีวิตลงด้วยคำสาบานที่แหลกสลาย เพียงเพราะ ‘เซียวหลงเหยียน’ จักรพรรดิผู้เป็นที่รัก ตาบอดหลงเชื่อคำใส่ร้ายของเหล่านางสนมและขุนนางกังฉิน ก่อนสติจะดับสูญ จื่ออวี้ทำได้เพียงหลั่งน้ำตาและอธิษฐาน… หากชาติหน้ามีจริง ขออย่าได้พบพานคนใจร้ายผู้นี้อีกเลย ทว่าสวรรค์กลับเล่นตลก… เมื่อเซียวหลงเหยียนสะดุ้งตื่นขึ้นมาอีกครั้งในปีที่เพิ่งครองราชย์ได้เพียงสองปี! ศักดิ์ศรีมังกรถูกโยนทิ้งลงคูเมือง… สนมตัวร้ายถูกตัดไฟแต่ต้นลม ขุนนางชั่วที่คิดแตะต้องตระกูลหลินถูกลากเข้าคุกหลวง แผ่นป้ายหยกฝ่ายในถูกสั่งเผาจนวอดวาย วังหลังอันกว้างใหญ่กลายเป็นพื้นที่รกร้าง เพราะฮ่องเต้ผู้ยิ่งใหญ่กลับกลายร่างเป็น ‘ปลิงมังกรคลั่งรัก’ ที่เกาะติดฮองเฮาแน่นหนึบตลอดยี่สิบสี่ชั่วยาม!

"ในเมื่อสวรรค์คืนชีวิต ข้าจะพลิกกระดานนี้ให้กลายเป็นสุสานของคนทรยศ" "ชาติก่อนตายอย่างหมากเบี้ย ชาตินี้จะยืนเคียงข้างพญามัจจุราชเพื่อทวงแค้น"

ในตำหนัก 1 แดนที่เป็นแดนเจ้าแห่งมังกรจันทราเมื่อ 10 ปีก่อนได้บุกรุกในแดนมนุษย์ ได้กับกาย กลายร่างเป็นมนุษย์เมื่อ 500 ปีก่อนดังนั้นจึงโดนเก็บผนึกวิชาตัวเองไว้จึงกลับกลายให้ตัวเองเป็นชาวบ้านอาศัยอยู่ตามหลักซุ้มนาพื้นที่และหมู่บ้านทั่วไปทำมาค้าขายทั่วไป ดังนั้นเจ้าแห่งมังกรนั้น จึงได้เปลี่ยนผ่านชีวิตตัวเองเป็นคนธรรมดาซึ่งได้ตกใจ ในการมาพื้นที่ถิ่นแปลกใหม่โดยที่ไม่รู้ตัว ดังนั้นเขาจึงตกน้ำลงมาและหลับไหลอยู่เป็นเวลาช้านานเพราะตัวเขานั้นได้โดนกักขังแห่งดวงวิญญาณให้หลับไหลดังนั้นมีชาย CEO ผู้เป็นเจ้าของบริษัทนั้นได้เกิดเหตุการณ์ตลาดไม่พลาด คาดฝัน ในการได้พบเจอทะลุข้ามมิติในครั้งนี้ดังกล่าวดังนั้น เจ้าแห่ง มังกรจันทราจึงได้ตกไปในสระน้ำโดยที่ CEO นั้นไปว่ายน้ำในสถานที่สระว่ายน้ำแห่งหนึ่ง ในย่านแถวฝังชุย จึงทำให้เขานั้นได้ตกใจและ