โรแมนติก Web Novels & Stories

เพราะน้องสาวหนีวิวาห์ องุ่น จึงต้องเป็น เจ้าสาวจำยอม ชดใช้หนี้ให้มหาเศรษฐีใจร้าย ฟาเบียน คืนนั้นเขา ลงทัณฑ์ เธออย่างป่าเถื่อน หารู้ไม่ความผิดพลาดครั้งเดียวได้สร้าง สายใยมีชีวิต ที่ผูกมัดเขากับเธอไว้

เพราะความผิดพลาด เพียงค่ำคืนเดียว ทำให้ทั้งสอง ต้องเลื่อนสถานะ จากเพื่อนสนิท สู่คู่สามี ภรรยา และพ่อแม่ของลูก อย่างเลี่ยงไม่ได้ "แบงค์จะทำอะไรส้มท้องอยู่นะ" "ฉันเป็นหมอฉันรู้ว่าทำได้ หรือไม่ได้ เธอแค่นอนอ้าขาให้ฉันเอาก็พอ ให้สมกับที่เธอยอมลงทุนบากหน้าไปบอกเรื่องท้องกับพ่อแม่ฉันจนได้ตำแหน่งเมียไปครอง" "ส้มไม่ได้บอก ในเมื่อเราคุยกันรู้เรื่องแล้วว่าจะเกี่ยวข้องกันแค่ฐานะพ่อแม่ แล้วมีเหตุผลอะไรที่ส้มต้องบอกพ่อแม่แบงค์ด้วย" "เพราะเธอต้องการจับฉันไงส้ม ฉันรู้มาตลอดว่าเธอแอบรักฉัน เธอเลยใช้โอกาสนี้เพื่อให้ได้อยู่กับฉันไง" "มันจะไปกันใหญ่แล้วแบงค์ ก็บอกว่าส้มไม่รู้เรื่องไง ส้มไม่ได้เป็นคนบอกพ่อแม่แบงค์" "เธอไม่บอกแล้วหมาตัวไหนมันคาบไปบอก ในเมื่อเรื่องนี้เรารู้กันแค่สองคน"

เธอบอกเขาว่าท้อง แต่เขาถามกลับว่า…ท้องกับใคร? เขามั่นใจว่าตัวเองป้องกัน แล้วเด็กทะลุถุงยางมาเกิดหรืออย่างไร

"แต่งเมื่อไหร่กันล่ะคะ หนิงจะได้เตรียมตัว..." "ฉันจะแต่งวันไหนแล้วมันเกี่ยวอะไรกับเธอ" ร่างสูงเบือนหน้าหนีออกทางหน้าต่าง เขาไม่อยากจะมองใบหน้าเปื้อนคราบน้ำตาของคนที่กำลังเรียกร้องสิทธิ์ที่ไม่ควรจะได้ เขากับหล่อนมาได้เท่านี้ แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าเรื่องทายาทก็สำคัญ ไม่ว่าจะเกิดมาจากผู้หญิงคนไหน เขาก็คือสายเลือดของรักษ์สุขเกษม นั้นคือสิ่งที่เขาต้องการ "ทำหน้าที่ของเธอให้ดีที่สุด เด็กคนนี้เขาจะได้ทุกอย่าง ไม่แพ้ลูกในสมรส" นันนลินทร์เงียบไปครู่หนึ่ง หล่อนหน้าชาไปกับคำพูดจากปากเขา หล่อนตัดพ้อเขาทางสายตา คิดไม่ถึงว่าจะได้ยินคำคำนี้จากเขา หล่อนไม่อยากเจรจาต่อความยาวสาวความยืดกับเขาในตอนนี้ หล่อนแค่ขอเวลาคิด แต่แน่นอนว่าเจตนาของหล่อนนั้นไม่ได้ต้องการให้ตัวเองและลูกในท้องยุ่งเกี่ยวกับผู้ชายที่ชื่อธาฎา รักษ์สุขเกษมได้อีกต่อไป หล่อนเจ็บเกินกว่าจะทนเห็นเขา ในวันที่เขาไล่หล่อนออกไปจากชีวิต แล้วพรากลูกไปดูแลเพียงผู้เดียว

หลังจากวันนั้นผ่านไป 5 ปี เจอกันอีกครั้ง เธอเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยว และเจ้าตัวเล็กที่หน้าตาคล้ายเขาตอนเป็นเด็กยังกับพิมพ์เดียวกันไม่ผิดเพี้ยน การตามหาความจริงจึงเกิดขึ้น

ความผิดพลาดแค่คืนเดียว ทำให้เธอต้องกลายเป็นภรรยาที่เขาไม่ต้องการ เขาเกลียดเธอ เพราะความเข้าใจผิดเกี่ยวกับเหตุการณ์ในคืนนั้น สัญญาหนึ่งปีของชีวิตคู่เต็มไปด้วยความเย็นชา บาดแผล และน้ำตา แต่กว่าเขาจะรู้ใจตัวเองก็สายเกินไปแล้ว

“ว่าแต่เธอชื่ออะไรนะ” "ฮานะค่ะ" "ชื่อเหมือนนางเอกหนังเอวี" ฮานะอ้าปากเหวอเมื่อได้ยินคำพูดของเขา "ทำไม? ฉันพูดผิดตรงไหน" "ถ้าฉันเปรียบเทียบชื่อคุณบ้าง คุณจะรู้สึกยังไง คุณกำลังบูลลี่ชื่อฉันอยู่ รู้หรือเปล่าคะ" "ฉันชื่อธันเดอร์ ไหนลองเปรียบเทียบมาสิว่าชื่อฉันเหมือนอะไร" "ชื่อเหมือนหมาที่คนแถวบ้านฉันเลี้ยงเลยค่ะ" "นี่เธอ!!!"

เขาที่เคยเจ็บปวดกับความรักมาก่อนกับเธอผู้ที่ไม่เคยมีความรักมาก่อน ทั้งชีวิตเธอรักแค่ยายของเธอเท่านั้น เธอจึงยอมทำทุกวิธีที่จะหาเงินมารักษายายผู้เป็นที่รัก ยอมแม้กระทั่งเอาตัวเข้าแลก

จะเป็นยังไงเมื่อลูกสาวเศรษฐีย้อนเวลากลับไปในยุค 1950's ต้องไปใช้ชีวิตในชื่อเหมือนตัวเอง 'จินเยว่' ยัยผู้หญิงเห็นแก่ตัว..เอาแต่ใจ ที่หน้าตาเหมือนตัวเธอเองเป๊ะ แถมยังต้องมาเลี้ยงหลานชาย หลานสาว กับน้องชายตัวร้าย ที่สำคัญยังมีสามีเป็นตัวเป็นตน..แถมไอ้ต้าวสามีหน้าหล่อสุดแสนจะเย็นชา..ในยุคที่เธอจากมาก็คือ..ไอ้เพื่อนสนิทคิดไม่ซื่อ..ตามวอแวเร้ารือเธอมาตลอดชีวิต แต่ครั้งนี้..แววตาคมกับมีแต่ความเกลียดชัง..รังเกียจ..ราวกับเธอไปเผาบ้าน หึ..คิดว่าเธอจะแคร์เหรอ? ไม่รักก็ไม่ต้องรักดิ..ใครสน ภารกิจทั้งหาทางหย่า..และเริ่มต้นหาเงินจึงเริ่มต้นขึ้นตั้งแต่นั้น!!!

สาวน้อยซึ่งถูกฝึกให้ใช้เล่ห์มารยาของสาวงามออกทำงานให้กับองค์กรลับ จนได้โยกกับชายหนุ่มหลายคนด้วยความเร่าร้อน แม้บางคนจะพอใช้การได้ แต่บางคนใช้ได้อย่างดีจนนางติดใจแทบปกปิดความอยากเอาไว้ไม่ได้ อาวุธลับของสาวงามจึงถูกนำมาใช้เพื่อให้งานสำเร็จและตอบสนองความเร่าร้อนของนาง

“เบบี๋ เหลืออีกอย่าง ที่รอให้เบบี๋ถอด...” อย่ายิ้มแบบนี้สิ อย่ายิ้ม! ยิ่งเห็นรอยยิ้มหวาน ๆ ของปลายฟ้า มือผมที่จับหนังสืออยู่ มันก็ยิ่งสั่น ตอนนี้หน้าอกหน้าใจของเธอนั้น มันถูกดันขึ้นมาเป็นเนินเขา จนผมเห็นแล้ว อยากจะวางหนังสือลง และ และ... บ้าเอ้ย! อีกสองหน้าก็อ่านจบแล้ว กูจะอ่านสองหน้าที่เหลือ... หรือจะกินนมก่อนดีวะ?

เกมรักในคืนร้อน กลับกลายเป็น ‘ลูกเสือฝาแฝดฟันหลอ’ สุดแสบที่เขาต้องรับมือในตอนนี้

"เธอแน่ใจใช่มั้ยว่าจะไม่เสียตัวฟรี" เสี่ยงรักรุ่นพี่ [มินตรา x ชาร์วี] เพราะความรักที่เธอมี เธอจึงยอม “เสี่ยงรัก” กับเขา [ชาร์วี] วิศวะฯ ปี 4 ไม่สนใจความรัก คาดเดายาก ชอบเล่นกับความรู้สึกคนอื่น [มินตรา] บริหาร ปี 2 น่ารัก มองโลกในแง่ดี ไม่ทันคน รักใครรักจริง มั่นคงในความรัก "มินชอบพี่ชาร์วีค่ะ" "งั้นเหรอ..." "...ทำไมไม่ลองอ้าขาให้ฉันดูล่ะ เผื่อฉันจะสนใจเธอบ้าง" "..."

ตั้งแต่วันที่พ่อแม่ประสบอุบัติเหตุเสียชีวิต ไพลินก็ถูกอุปการะจากเพื่อนสนิทของพ่อ ไพลินกลายมาเป็นลูกบุญธรรมของตระกูลดัง แต่ชีวิตของเธอมันไม่ได้สุขสบายอย่างที่ใครหลายๆ คนคิด เมื่อคุณหญิงของบ้านกลั่นแกล้งเธอสารพัดเพราะคิดว่าเธอเป็นลูกเมียน้อยของสามีตัวเอง แล้วยังเป่าหูลูกสาวลูกชายให้เกลียดเธอ มิหนำซ้ำคุณท่านที่เป็นพ่อบุญธรรมของไพลินยังมาเสียชีวิตจากไปโดยไม่มีวันกลับ ทำให้ชีวิตของสาวน้อยไร้ที่พึ่ง กลายเป็นนางบำเรอลับๆ ของลูกชายเจ้าของบ้าน

ชมพูแพร สาวน้อยน่ารักที่ดันไปมี one night stand กับคนไม่รู้จักที่ผับเพราะความเมา แต่แล้วก็มารู้ทีหลังว่าเขาคนนั้นเป็นหมอหนุ่มสุดเนื้อหอมลูกชายเจ้าของโรงพยาบาล พ่วงด้วยตำแหน่งเจ้าของผับในคืนที่เกิดเรื่อง ที่สำคัญคือดูเหมือนทุกอย่างมันจะบังเอิญมากเกินไป เพราะเธอกับเขาดันอยู่คอนโดห้องตรงข้ามกัน.....

กว่าจะรู้ว่าสำคัญ ก็คงหากันไม่เจอแล้ว ...... ช่วยรักตัวเองหน่อยได้ไหม เป็นประโยคที่หลายคนชอบพูดกับฉัน ใช่... ก็เพราะรักตัวเองอยู่นี่ไง ถึงได้กลัวตัวเองเจ็บ กลัวตัวเองจะเสียใจ จนไม่กล้าปล่อยเขาไปเสียที ----------- ust Friends ให้เป็นแค่เพื่อน หนึ่งในซีรี่ส์ โชติภิวรรธ (รุ่นลูก ๆ ของ ซีรี่ส์ สามหมอ) เรื่องนี้เป็นเรื่องของ ปลื้ม ปรมะ โชติภิวรรธ (ลูกชายคนโตของทนายวิศรุต) และ ตะวัน หยาง (ลูกสาวคนโตของประธานรวี) งานนี้บอกเลยว่ามีแตกหัก! เพราะไอ้ปลื้มมันปากสุนัขไม่รับประทาน และตะวันก็ยอมมันไปซะหมด เอ๊ะ! แล้วจุดแตกหักล่ะจะอยู่ตรงไหน ฝากติดตามไปพร้อม ๆ กันด้วยนะคะ

ยี่หวา ตายแล้วเกิดใหม่เป็นหญิงคณิกาหอเยว่โหลว ถูกพ่วงดั่งซื้อเหล้าแถมเบียร์ เข้าสู่จวนท่านแม่ทัพใหญ่ ทว่าข่าวลือท่านแม่ทัพชื่นชอบบุรุษ อ่า..เข้าทางข้า รับจ้างหลี่ฮูหยินช่วยลูกชายหายจากชอบบุรุษเป็นสตรี

"ถ้าไม่อยากเอว​ร้าวก็อย่าห้าวกับคนแก่!" [โคแก่​ หญ้าอ่อน​ เร่าร้อน!]

และแล้วเหตุการณ์อันวุ่นวายกับชีวิตของเธอก็ได้เกิดขึ้นเมื่อเธอต้องมาเล่นละครเป็นภรรยาจำเป็นอย่างไม่เต็มใจ...

"ตัวมึงแม่งโคตรสกปรก ไม่รู้ว่ามีเชื้อโรคติดตัวมาบ้างหรือเปล่าวันๆเอาแต่คุ้ยถังขยะเก็บขยะ แม่งแค่คิดกูก็จะอ๊วก  มึงจะไปนอนที่ไหนมึงก็ไปแต่อย่ามานอนห้องกู กูรังเกียจไป๊!!!" ผลัก!!!! ตุ่บ!!!! "โอ๊ย!!!" "หึสมน้ำหน้า กูไม่จับมึงโยนออกไปนอกบ้านก็ดีเท่าไหร่แล้ว"