Aladdin And Jasmine 소설 & 이야기

"At doon ko nalaman na mahal ko na ang Tito Jammie mo." Napatingin kami sa mga bata, na tila ba sobrang kinikilig. "Grabe, parang fairy tale!" sabi ni Jasmine, habang palakpak nang mahina. Napatawa kami ni Jammie. "Hindi naman," sagot niya. "Mas maraming plot twist ang kwento namin kaysa sa isang fairy tale!"

Maiiwasang madetect ng kaaway ang lokasyon kung walang gagamit ng mga gadgets. Dahil maihahalintulad sa fairy tale ang kasalang Pavlov-Jungslagger ay nag-ala Cinderella at snow white ang ilan sa mga kababaihang dumalo. Ang ibang kalalakihan naman ay nag-ala Aladin. Mala baby angel naman ang dating nina Alexander at Adrianne dahil sa suot nilang puting kasuotan na may pakpak at halo. Nasa magkabilang bisig sila ng ala prinsipeng si don Yuri.

Fudge! 'Di ko alam na may napaka-gwapong nilalang pala na nasa harap ko. Blessing in a disguise kang maalikabok na libro! Hindi ko tuloy mapigilan na matulala habang tinitignan siya. Nabalik ako sa reyalidad nang pumitik siya sa harap ko. "Bakit nakatunganga ka riyan? Ako nga pala si Calvin Clifford," "Arya Arabella Dasiria Camster." Inilahad ko ang kamay ko para makipag-shake hands.

"Amidst the stars' intricate dance, our promise was forged, destined to endure the trials of fate and time." Alessia Montague, a wealthy New Yorker who returns to the Philippines with her father, Alessandro, for a vacation at their family-owned resort. Amidst the serene backdrop of Santa Ana, Cagayan, Alessia encounters Luca. Despite their rocky start, Alessia finds herself drawn to Luca, Struggling with her feelings, Alessia must navigate the complexities of love, trust, and forgiveness. As she grapples with her emotions, Alessia learns that sometimes, the most unexpected encounters can lead to profound personal growth and lasting connections.

Mukhang nakalimutan na ng amo ang importanteng lakad nila! "N-Naku wala po." Tumawa si Lara kahit hindi naman siya natatawa. "Ang meron lang kami ay rose, carnation, tulips..." Habang nagsasalita si Lara ay hindi mapigilan ni Kaden na hagurin ng tingin ang kabuoan nito. Maganda ang hubog ng katawan ng dalaga at detalyado ang bawat kurba. Isa pa ito sa mga ikinakainggit ng magkapatid na Stephanie at Ailene.

Sa paningin ni Adriel ay hindi naman talaga naging sila. "Kaurat na buhay to oo!" Bulalas ni Sereia sabay hilot ng kanyang ilong. Lumipas ang isang oras ay may kumatok sa pintuan niya. Nabungaran niya si Jasmine. Sabi nito ay may delivery raw siya. Lumabas naman siya para kunin iyon. Sinabi niya rito ang kanyang lakad. Pumalakpak pa si Jasmine dahil sa saya. Nagpresenta si Jasmine. Gusto nito na ito ang mag - aayos sa kanya.

Mabuti nayong antayin nalang nila kami sa mansyon. Tsaka si jasmine naman bukas ng umaga ang alis nya papuntang thailand pero maaga na syang nag impaki ng mga gamit nya. Naikwento ni Jasmine sa amin na noong 15years old palang sya nakalaro at na training na sya sa pag protekta sa kambal na prinsesa, ngunit sa litrato at isang beses nya lang nakita ang mukha ng tunay na tagapagmana ng truno dahil ang nakasama nya habang lumalaki ay ang kakambal nitong humalili sa truno ng kapatid. Nasabi nya rin na ang taong gustong mag aral dito ang ang tunay na tagapag mana ng truno kaya kinakabahan sya na baka hindi sila magkasundo dahil hindi naman nya kabisado ang ugali nito.

“Give me the file.” Sabi niya kay Daniel. “Hindi.” “Then your children die.” “Hindi mo sila gagalawin.” “Try me.” Biglang lumapit si Adrian. “Daniel!” “Adrian, get Jasmine out.” “Hindi kita iiwan.” “Go!” Tumakbo si Jasmine. Hinawakan ni Adrian ang kamay ko. Pero may sumabog. BOOM! Napahawak ako sa ulo ko.

Alam kong iniisip ni Romeo na kasama ko si Vianna May. Ang ikinabahala ko ng husto ay nakita kami ng mga tauhan ni Romeo. Mabuti na lamang at natakasan namin sila. Pasalamat talaga ako at kasama ko si Nelson, kung hindi, sigurado akong nadakip na ako ng mga taohan ni Romeo.

Kapag lasing pa naman ang mga tao ay doon lumalabas ang tunay nitong nararamdaman at mabuti na lang talaga ay hindi niya ito hinayaang sumama sa lalaking iyon. Lumabas sandali si Jeddah para kumuha ng pamunas sana kay Jasmine ngunit pagbalik niya ay nakita niyang wala na ito sa kama. Nasa sahig ito nakasalampak, ang mga mata nito ay puno ng luha ng mga oras na iyon. “Please… huwag, huwag mo akong iwan…”