Ang Aking Buhay Mga Nobela at Kwento

Unti-unti kong inayos ang sarili ko. Pinunasan ang luha. Tinuwid ang likod. Huminga nang malalim. “At least…” bulong ko, “gising ka na.” Hindi sa paraang gusto ko. Pero nagising ako. Sa katotohanan. Sa sakit. Sa sarili ko. At sa pagkakataong iyon…iyon ang simula. Hindi ng katapusan kundi ng bagong buhay na kailangan kong harapin.

Ava’s P.O.V ‘Life must go on’, ika nga. Kaya kahit marami na ang nagdaang unos ay tuloy lang sa pagsagwan sa buhay. Parang kailan lang ay waring ang bigat ng bawat paghakbang ko sa lupa, ngayon ay gumagaan na. Kahit papaano ay nakaya ko ring lampasan basta lapatan lamang ng tapang at tiyaga.

hahaha Alam niyo? sa totoo lang, isa na ito sa pinakamasayang pangyayari sa buhay ko maliban sa pinanganak ako ng mga magulang ko sa mundong ito. Biniyayaan ako ng taong hindi ko aakalaing mamahalin at rerespetuhin padin ang mga magulang ko kahit wala na sila sa mundong ito. Napakasaya ng puso ko ngayon dahil sa mga nalalaman ko hindi ko lubos maisip na sa loob ng 5 taon na hindi ko pagdalaw sakanila, pasikreto palang dumadalaw si Stefan sakanila. Hindi ko na mapigilan ang saya na nararamdaman ko ngayon, hindi ako nagkamali sa pagpili ng mapapangasawa ko. Masaya akong meron akong Stefan ngayon at panghabang buhay.

Go with the flow hindi love life ang pinaka bumubuhay sa sarili ko. Ano pa ba pinagbago ko? I am not this serious. My life is kinda fun before I met him or bago pa 'ko magpakasal sa kanya but somehow it was boring. Fun at the same time boring. Iba ang fun sa happy isn't it? Oh, Zach. Ano bang ginawa mo sakin. Nahahawa na talaga ako sa ugali mo.

bulalas na sagot nito. "Walang mangyayari sa iyo kung masyado kang magpapaka-martir at magiging sunod-sunuran ka kay Joel, Joanna. Pag-isipan mong mabuti kung ano'ng gusto mong mangyari sa iyong buhay. Hindi habang-buhay ay nandito kami para umalalay sa iyo, sa inyo ng kapatid mo... Paano kung wala na kmi, paano ang magiging buhay mo?" naiiyak na sabi ng ina.

Recommendation NAHAHATI ang puso't isipan ko sa parehong nanganganib na buhay nang parehong mahal ko sa buhay. Ganoon pa man ay mas nanaig pa rin ang pagiging ina ko. Alam ko naman na mauunawaan ako nila Mama dahil kailangang kailanga rin ako ng anak ko sa mga sandaling iyon.

I was left again. Tapos dumating ka sa buhay ko. Hindi ako nagkaroon ng sariling anak kaya tinuring kitang akin. Mahal na mahal kita tapos dumating ang anak mo na ipinangalan mo sa nanay mo. Nasaktan ulit ako pero itinago ko. Hindi ko kayang ipagkait sa'yo ang alaala ng ina mo gayong ako ang may kasalanan kung bakit siya nawala sa'yo.

Hirap na hirap ako. Mabilis kong nakalahati ang iniinom habang iniisip ang lahat ng nangyari sa buhay ko. Akala ko perfect na ang buhay ko noon. I have my Mama...and of course, Kylo. Akala ko lang pala.

Mag-e-enjoy na lang ako ngayon sa buhay ko, kasama ang mga mahal ko. THE END.

sagot naman nito sa akin "Well, salamat naman kung ganoon. At least, magiging kumpleto na ang buhay ng kambal. May matatawag na silang Mommy sa pang-araw-araw na buhay at kahit hindi ako ang magiging kasama nila hangang sa maging adult sila, masaya pa rin ako para sa kanila." bigkas ko habang feeling ko may bikig na nakabara sa lalamunan ko