Ang Aking Kapaligiran Novels & Stories

"May iba pa ba akong makukuha para sa iyo?" Umiling ako, humigop at hinayaang maputol ang init ng alak sa ulap ng aking mga iniisip. Ang kapaligiran ng bar ay isang malugod na pagbabago mula sa malamig na sterility ng ospital. Ito ay maaliwalas, hindi mapagpanggap-kung ano ang kailangan ko.

Ava Puting kisame agad ang bumungad sa akin pagmulat ko ng mata ko. Tahimik ang paligid, tanging ingay lang na nanggagaling sa aircon ang bumabalot sa kwarto. Nilibot ang paningin ko sa paligid at napagtanto na hindi pamilyar ang lugar.

bumaba agad siya kahit hindi pa ako sumasang-ayon, pagkababa ko nakita ko kaagad ang paligid na sinasabi niya. Mahangin at maaliwalas ang paligid maputi ang ulap at nagkukulay asul ang kalangitan, matindi ang init pero dahil sa malilim na puno naibsan iyon, hinayaan ko ang sarili na maupo at pagmasdan ang kapaligiran, mga batang naglalaro, mga kalabaw na nag-aararo at mga kabahayan na gawa sa pawid. “I searched your place, ganito ba sa inyo?”

Sobrang lawak at hindi maabot ng paningin ko ang hangganan ng lupain nila. Ang ulap na nagkukulay dagat, ang luntiang tanawin, ang mataas na sikat ng araw ay nagbibigay sa akin ng kapayaan. It's like a breath of fresh air. A new and refreshing environment for me. Malayong malayo sa buhay na aking kinagisnan, ang buhay na puno ng karahasan at ang buhay na gusto kong takasan.

Nakakahiya naman kung wala akong ibibigay. I sulked the entire trip while staring out the window. Nadadaanan na namin ngayon ay puro palayan na may masasaganang tanim, mga matataas na puno na nagbibigay ng preskong hangin sa paligid, mga nagliliparang ibon sa paligid. The environment in this province is considerably different from Manila. Wala sa sariling binaba ko ang bintana habang nilabas ang kamay at doon ko naramdaman ang hangin.

Hindi ko na nga napansin na hindi na pala nakakabit sa akin ang seatbelt. Nang makalabas ako ay balak ko ng suntukin sa mukha ang impakto nang mapatingin ako sa kapaligiran. “Anong klaseng lugar to?" napanganga ako ng libutin ko ang buong paligid. Puro nagtataasang mga puno na para bang nasa masukal kami ng kagubatan. Kahit maaga pa ay may kadiliman dahil natatakpan ng mga dahon ang langit at sumisilip lang ang liwanag mula sa araw.

I waited for him to finished transferring our things. Habang busy sila sa ginagawa nila ay inaliw ko ang sarili sa pamamagitan ng pagsuri sa kapaligiran. I embraced the sensation of the cold breeze while roaming my eyes around the blue seas and palm trees. Gusto ko kaagad magliwaliw dito. Ma-ulap ngayon kaya hindi maganda ang sunset. Wala akong araw na nakikitang papalubog. Natabunan ito ng mga makakapal na ulap. "I'll carry you."

mahinahong sabi nito. "Sige po, salamat," tugon ko. Mabagal. Nag-iingat kasi ako na hindi mabaliktad ang dila ko kapag nagsalita. Hindi nga ako sanay magsalita ng tagalog, kasi bisaya ako. Habang naghihintay, malaya ko namang nilibot ng tingin ang buong paligid. Ang ganda ng mga halaman kaya lang mukhang hindi na alagaan.

Nanatili sa utak ko ang imahe ni Riel, kaso nahinto ako sa paglalakad nang mapansin ang hindi pamilyar na kapaligiran. Nasaan na ako? Lumingon-lingon ako sa paligid. Mabilis ang pag-akyat ng kaba sa dibdib ko nang mapagtantong masyado akong nawala sa sarili at hindi man lang napansin na tuluyan na akong nakalayo sa bahay. Paano na ako niyan babalik?

May naririnig akong matamis na himig mula sa madilim kong kapaligiran. Ano kaya iyon? At tsaka...na saan ba ako? "P-parang pamilyar sa akin iyong himig..." ani ko, habang unti unting lumiwanag ang aking paligid at ang sahig ay parang malinis na salamin na sumasalamin sa aking mga galaw. Naglakad-lakad ako ng sandali sa sobrang puting lugar at may natanaw akong babae mula sa malayo na mukhang pamilyar.