Ang Alamat Ng Mayon Novels & Stories

“Hindi na mahalaga yun. Yung iba nga ilang taong nag-live in tapos naghiwalay, pero sa huli naka move-on pa rin. Ako pa kaya, eh hindi naman ganun kalalim ang namagitan sa aming dalawa.” Huminto ang sasakyan ni Macy sa gilid ng Starmall EDSA – Shaw terminal. May inabot siya sa aking papel at tinanggap ko. Nakasulat dito ang address ng bahay nila sa Alfonso, Cavite.

Mukhang malabo. Hindi kasi lahat ng businessman, nakapost ang address. Kapag nakausap ko na lang siguro saka ko hihingiin. BANDANG alas singko nang hapon nang makausap ko si Daddy. Sinabi ko sa kan’ya na ngayon ang punta namin ng Maynila. “Really, anak? Mapapaaga ang punta niyo?” Halata ang sigla sa boses niya kaya napangiti ako.

Muling paalam ko. "Bye ma! Ingat po." Pagkalabas ng bahay ay nagabang na ako ng jeep na masasakyan. Ilang oras na biyahe ang aking tinagal hanggang sa makarating ako sa address na aking hinahanap. Monte Ville Subdivision A private and secluded village. Halatang pangmayaman. Sa may gate pa lang makikita mo na kung gaano kahigpit ang mga bantay at hindi basta-basta nagpapapasok.

Maya-maya, pinunasan niya ang kanyang luha at tumayo. "This is my number. Wala na akong pera, so I won't be able to help you financially." May inabot siyang papel saakin pero hindi ko binigyan pansin 'yon. "But call me if ever you would like meet me. I live alone in a small island in Visayas. Bumisita lang ako dito sa Manila dahil may kailangan akong puntahan. Yvonne, now that I've found you, I'll do anything you would want me to do."

Maya-maya pa lumabas na mga ang detalye about Atara. Hindi n'ya na muna binigyan ng pansin ang ibang detalye nito. Kinuha lang nila ang importanti at ito muna ang gagamitin nila sa paghahanap sa dalaga. Nakita nila ang isang address, at masasabi n'yang bahay ito dahil alam n'ya ang lugar na sinasabi dito. Isa itong private property na matatagpuan sa malayong lugar at secluded area somewhere in Tagaytay.

Hanggang sa dumiretso sa aking leeg at hinalikan roon. "Ano ba! Hindi ba nanliligaw ka pa lang." Nakita kong napailing 'to. "Sorry, hindi ko lang mapigilan, ang ganda mo eh," Pigil na sumilay ang aking ngiti. "Saan ba tayo pupunta?" "Sa bayan ng Algao," Sabay kabig sa aking bewang. ______ Namangha ako ng makita ang yate. "Saiyo ito?" Simple lang itong tumango.

“Ano ba talagang nangyayari sa ‘yo?” “Gusto ko man sabihin sa’yo pero hindi ko masabi nang personal.” “Let’s meet up then. Miss na rin kita, gaga ka.” “Pero hindi mo mahahanap kung saan ako nakatira.” “Ha? Hindi ba nasa Maynila ka pa rin? Para ka namang lumipat sa ibang planeta. Bigay mo sa’kin ang address mo. Pupuntahan kita.” “Ise-send ko sa’yo, kaso baka maligaw ka, kaya ipapasundo na lang kita.”

Kundi dahil alam niyang maraming sugat ang muling magdurugo. Maya-maya'y marahan siyang tumango. "Sige." "Pero sasama ako." Ngumiti ako nang bahagya. "Salamat." Kinabukasan. Bandang alas-diyes ng gabi. Tinungo namin ang address na ibinigay ni Miguel. Pagdating namin sa Tondo... Nanlumo ako. Hindi ko akalaing dito na siya nakatira. Isang maliit na eskinita.

Na nami-miss niya ako. But I could not forget. I could not forgive. “Ang Papa mo, hinahanap ka niya. Gusto ka niyang makita.” Kinuha ni Tita Maria ang bag at naglabas ng nakatuping papel. Inilagay niya iyon sa mesa papunta sa direksyon ko. "Number niya 'yan. Address niya. Nakatira siya sa maliit na apartment sa Quezon City. Hindi maganda. Pero 'yun lang ang kaya namin."

Bumiyahe sila sa malayo at nagtataka sila kung bakit napakalayo naman ng address na pinuntahan nila. Kumbaga Alabang at Quezon city ang layo ng biyahe nila. Dahil sa natrapik pa sila ay inabot na sila ng hapon ng makarating sila sa pupuntahan nila. Ngunit laking panghihinayang ni Jayden dahil wala sa bahay na iyon ang pakay niya. Hiningi ni Jayden ang contact number ng amo ng guwardiya ngunit hindi siya nito pinagbigyan dahil hindi raw ito allowed sa trabaho at mahigpit na bilin na wag basta magbibigay ng information. Naintindihan naman iyon ni Jayden at alam niyang ginagawa lang ng guard ang trabaho nito.