Anxiety Attack Quotes Novels & Stories

“O-Okay lang ako.” “Nesh, what happened? Tell me, Love. Tell me.” Ikinulong nito ang magkabila niyang pisngi, alalang-alala ang mukha. “Don’t ever scare me again like that.” “Nagkaroon lang siya ng anxiety attack. It seems she’s uncomfortable with dark places. Maayos na rin ang resulta ng CT scan niya at x-rays. Pwede na siyang ma-discharge bukas.”

“Gago.” “Pero noted,” dagdag niya, mas seryoso na. Huminga ako nang malalim, pinipilit kontrolin ang anxiety na gumagapang sa loob ko. Yung tipong gusto mo nang maunang pumasok sa sasakyan para makasama ka pero alam mong hindi pwede. Yung tipong nag-aalala ka pero wala kang magawa kundi magtiwala. At sa totoo lang…

Feeling ko lagi ay para akong nag-iisa kahit andyan naman ang mga taong laging naka suporta sakin , ang pamilya ko at ang quadro pero pakiramdam ko laging may kulang. 🎶I always stay at home 'Cause I'm not good in public I sit here on my phone I'm always disappointed I watch them live their lives I wish that I were happy Victim of my generation Time machines cannot erase it🎶 Tuwing inaatake ako ng anxiety ay lagi akong magmukmuk at umiiyak ng palihim at tahimik dahil lagi kong nararamdaman na walang maniniwala sakin at pagsinabi ko sakanila ay sasabihin lang kaartihan lang yan.

nakangiti na wika ni Dylan, pinapagaan ang malungkot na atmospera ng paligid dahil pareho silang dalawa ni Aliyah na mabigat ang damdamin. "I don't know if I can do that knowing that someone is threatening me," matunong siyang ngumisi. "I am brave. Pero kayang talunin ng anxiety ko ang tapang na meron ako. At baka ma depress ako knowing I'm alone, no one beside me."

Hindi sumuko. “I want you to stay,” bulong niya. “I want you to choose me.” NAGULANTANG SI MADAM VENUS. “Oh my Goooooood I am not equipped for this!!!” bulong niya, tila sinusumpong ng kilig-induced anxiety. Kinapa niya ang dibdib niya. “Kumakalabog! Diyos ko, baka heart attack ‘to!” Pero hindi niya mapigilang tumingin ulit.

My problem is I always say whatever I want to say without deciding if my words can hurt the feelings of people. I'm sorry, Azariella. ***

Paano kung mas tatanggapin nila ang nandito sa metropolis kesa mula sa malayong bayan? Gusto kong maging optimistic o yung positibo ang pananaw pero hindi ko maiwasan na hindi kabahan at mag-agam-agam. Lahat naman siguro talaga ng tao, nakakaramdam ng ganito di ba? Anxiety is the right term. Hindi ko na namalayan ng biglang tumunog na lang ang cellphone ko. Unregistered number ang nakalagay, pakiramdam ko ay ito na yung delivery.

Na medyo nagpagaan sa dibdib ko. Paano huminga kapag dumating ang anxiety. Paano ihiwalay ang “takot” at sa “katotohanan." Paano manataling mahalin si Ralph nang hindi sinisira ang sarili. At iba pa. Isang araw, tinanong ako ng therapist. “If Ralph could see you now… what would he say?” Napaisip naman ako agad. Kahit masakit ang utak ko sa pag-iisip. Pinilit ko pa rin sumagot pagdating kay Ralph. Sasagot ako.

"Salamat. I appreciate this conversation. Kahit hindi mo man aminin, alam kong tinuturing mo rin akong kaibigan." "Tsk! Kung di dahil kay Veron, hinding-hindi ko ibababa ang pride ko! Kaya wag kang mag-assume." "I don't assume anything. I'm just thankful." "Tsk! Geh, nasabi ko na kung ano ang dapat kong sabihin. Basta, pakiusap ko lang, wag kang gagagwa ng rason para ma trigger na naman yung anxiety nya. Sobra-sobra na yung nararanasan nya sa loob pa lang ng bahay nila kaya pakiusap, lawakan mo yang pagunawa mo."

Ito ang pinaka matindi na atake ng panic attack at anxiety ko ngayon, it's been four hours matapos umalis ni Navi, gabi na at may emergency sa company, dumaan s'ya za kwarto ko at sinabi na aalis s'ya, at hindi nya alam kung anong oras s'ya makakauwi. Kaya nakaupo ako sa gilid ng pool, dala ang wine, para sana makatulong sa akin na kumalma ngayon, sigarilyo at ang lamig ng tubig sa pool.