Apology Lyrics นิยาย & เรื่องราว

“This time, it does not matter whose fault it was and I am not going to find an excuse for my unacceptable stupidity and arrogance. I just want to say sorry. After all, it is the least that I can do. And I do hope for you to find the people who deserve your love because you are all worthy of a better man.” “To Georgia, I’m sorry for lying to you about writing a song for you. The truth is, I do not know the first thing about writing a song. I can only learn to sing them. But I surely was not lying when I told you that you have the most captivating blue eyes I’ve ever seen in a while.”

Napalitan ito ng pagod, pag-aalala, at isang emosyon na hindi ko inaasahang makikita sa isang Lucas Villamor. "I’m sorry," panimula niya. Mababa ang boses niya, may gasgas na tono na direktang bumaril sa puso kong marupok. "Sorry saan? Sa pagiging yelo o sa pagiging kidnapper?" matapang ko pa ring sagot, kahit sa loob-loob ko ay gusto ko na siyang yakapin at sabihing, ‘Okay lang, baby, kahit saksakin mo pa ako ng pagmamahal mo, forgiven ka na!’

“Hold on for me, baby...” Hindi nagtagal, sabay kaming sumabôg, parehong hinihingal, parehong lunod na lunod sa isa’t isa. "I miss you, baby... I miss being inside you... I love you." Niyakap niya ako ng mahigpit at narinig ang mahina niyang hikbi. "I'm sorry. I'm sorry, Lylia. Patawad kung nasaktan kita."

Gusto talaga niyang malaman ang dahilan ni Apocalipsis pero ayaw naman niya itong pilitin. “Thank you, and I’m sorry for dragging you into this mess… kung alam ko lang sana ang totooo hindi na kita idinamay pa. I’m really sorry, Luck.” “What are you saying?” Frustrated na talaga si Lucky. Ano ba ang nakain ni Apocalipsis, at nag-sorry pa talaga ito sa kanya?

Naiintindihan ko ang tension, kay Ginoo Kong music. Sumulat ako ng bagong lyric: “I apologize so you’ll believe, but I’m chasing chords they cannot see.” Pop-up idea sa brain—the concept ko pang hugot ditong kanya‑kanyang apology: kay Mama, kay Daddy, at sa sarili kong ambition.

ugali ko at masama ako’ng tao. You’re my one and only friend pero tinaboy at binaliwala kita ng magtapat ka ng damdamin mo sa akin. Dapat ay hindi kita ipinahiya at sinaktan ng paulit-ulit. Dapat ay dinaan ko na lang sa mabuting usapan ang nararamdaman mo. I’m really, really sorry, J for treating you horribly and for breaking your heart. I know na hindi noon matutumbasan ng salitang I’m sorry ang lahat ng masamang pinagdaanan mo sa kamay ko at hindi rin naman noon na matutumbasan ang lahat ng masasakit na salitang sinabi ko sa iyo, sa lahat ng mga pambabalewala ko sa iyo but, J you deserve my apology. I’m so sorry, John Frederick Sy for every pain I caused you, for every heartaches I gave y

“I am sorry. Hindi ako mag-e-explain. Alam ko na mali ang ginawa ko. Gusto ko lang mag-sorry sa iyo. Tanggapin mo man iyon o hindi. Thank you. Pero sorry pa rin sa ginawa ko.” Pumalakpak ako, ang tipo ng palakpak para sa isang wonderful performance. Sakto naman na next on the playlist sa radyo ay Take A Bow ni Rihanna. Sumabay ako sa pagkanta. Akala niya ba, madadala ako ng drama at paiyak-iyak niya? Oh please! I love to see people crying, suffering, and feeling distressed from their own stupidity and pain. “Trying to apologize. You’re so ugly when you cry. Please, just cut it out.” Dinuro-duro ko siya, kuhang-kuha ang linya eh. “Don’t tell me you’re sorry ‘cause you’re not.”

Ang pagkabigo’y hindi sumisimbolo ng katapusan, kundi katapusan upang matutunan muli ang bagong kabanata. Hindi niya alam kung anong nangyayari sa kaniya pero nang hindi makayanan ang pagdadalamhati agad siyang tumakbo sa pintong nakasara. Hindi na niya alintana ang kung sinong kumakatok ba sa pintuan niya. Wala siyang naiisip sa kasalukuyan kundi maglabas ng sama ng loob. Pumasok siya sa loob ng banyo at humagulgol na umupo roon. “I’m sorry, Self. I’m sorry to be hurt. I’m sorry for being not enough for anyone. Sorry for my insecurities that affect you a lot. I’m sorry, please forgive me, Self.”

huminga ko ng malalim ulang impitin ng iyak ko dahil baka distorbo ko ang anak ko. "Honestly, In your arms again is where I want to be. Our love story is not over yet. Let's start our next chapter with an apology from me.." umaasang saad ko dahilan para lumapit siya kinuupuan ko na pinagtakhan ko. "You torn me into pieces.

“Nagulat at naguguluhan lang si Apollo kagabi, huwag mong isipin ‘yan. Kung galit siya sayo sa tingin mo ba magagawa ka niyang bisitahin sa ospital? Malalim ang naging samahan niyong dalawa, hindi iyon basta-basta matitibag ng galit.” “Dahil ganoong tao si Apollo, marunong siyang magpatawad. Pero hindi ako deserving para sa forgiveness niya. I made him live his life like this. He can’t see the world, he can’t see you. He can’t be a normal person and it is all because of me.” I was startled when Apollo’s hand reached my face. “I’m sorry,” He said as caressed the right side of my face.