Araw Ng Mga Patay Novels & Stories

" Bakit hindi kayo naniniwala? Kitang kita ko ang mga luha sa mga mata ni Ate Angela." Sabi ni Perla sa mga taong naroroon. Ang mga tsismosang kapitbahay nila Perla ay nagtawanan at nag-usap usap. " Paano naman luluha ang Isang Patay? Ito'y Wala na ngang buhay." Sabi ng isang babaeng kapitbahay,

Napaluha ako ng muli akong balutin ng sakit at pangamba. Simula ng mapabalitang namatay si Drew ay ito na ang ika-anim na araw ng kanyang kamatayan. Hindi agad nakuha ng pamilya ang kanyang katawan na noong mga panahong iyon ay nasa pangangalaga ng mga militar.

Hindi kaya tikbalang ang makakalaban namin? “Arius, sa tingin mo tikbalang ang pumatay sa biktima?” ang tanong ko. Napahawak naman siya sa kanyang baba. May iba pa bang nilalang na maaaring gumawa noon? “May isa pa akong tiniingnan na nilalang. Ang kaluluwang tinatawag na Manliligaw,” ang sambit ni Arius.

Unable to speak. At sa totoo lang, ganiyan din ang naging reaksyon habang napapanuod ko si Atalia sa mismong personal habang pinapatay niya ang mga armadong tauhan ko. Sa video, kitang-kita kung paano sinalubong ni Atalia ang mga armadong lalaking ipinadala ko. Mga taong sanay pumatay. Mga taong may mga baril. Mga taong dapat sana ay kayang tapusin ang kahit sinong target. Pero sa loob lamang ng ilang minuto ay patay silang lahat.

Napabuga naman ito ng hangin. "Mabuti naman. Kailangan siyang mabantayan ng mas mahigpit. Mahirap na't may mangyayari na naman." napatango naman siya dun at muling napatingin sa mga larawan na nasa harapan. Iba't ibang mga larawan tungkol sa kaso noon. DEATH OF TEN. Mga larawan sa kung saan nandoon ang mga naunang biktima. The first victim to the 12th. Kinuha niya ang panghuling litrato ay nakita ang numerong 13. May mga dugo na nakapalibot dito.

"Hindi pa sila lumalabas. Patuloy lang sila sa pagsalba kay Fatima." "Ano ba kasing nangyari?" Mrs. Robles asked. "H-Hindi namin alam. B-Basta marami kaming nakitang mga patay na katawan at kasama sa kanila si Arturo. W-Wala na ring buhay si Fatima nang makita namin," bigla na lang siyang napaiyak. Silang tatlo ay nag-iyakan na. Halos maguho naman ang mundo ko. Wala na siyang buhay.

Agad niyang tinanong, "Sino iyon, Avery? Nabuhay ba si Wanda o ano?" Umiling si Avery. "Ang patay ay nananatiling patay. Ang mga taong nabubuhay ay isang bagay na lalabas lamang sa mga palabas sa telebisyon." "Mabuti!" Nakahinga ng maluwag si Tammy. "Kung gayon, sino ang tumawag sa iyo?"

"Is her death worth it for the whole organization? Then let's do it… for the sake of others." BAWAT madadaanan ng dalawang nagpapanggap na prinsipe at ni Arthyrn ay may mga naglalaban laban. At sa mga sandaling iyon ay parehas lamang pinapatay ni Arthyrn. Ang kaalyansa ng dark at blood organization. Wala siyang nilalaktawan. Wala siyang pinapatawad na sandali para makakita ng dugo. Tuwang tuwa naman ang dalawa sa nakikita. Hindi sila nakikialam sa kung ano ang gawin ng dalaga na tila uhaw na uhaw sa mga dugong lumalabas sa katawan ng mga napapatay niya.

Nanatili siyang tulala, walang pakialam sa paligid. "Nandito ako para kunin si Amara. She’s dead and she needs to be buried properly. Hindi siya pwedeng mabulok lang dito," dagdag pa ni Gavin habang sinusubukang kontrolin ang galit. Ang salitang patay ay tila tumama sa isang sensitibong ugat ni Argus. Dahan-dahan niyang iminulat ang kanyang madilim at walang buhay na mga mata. Ang tingin niya ay nakakatakot, punong-puno ng panganib.

Narito ako ngayon sa parang Isang malaking Living Room ito na kung saan simple lang ang desenyo. "Mahigit labi lima ang natatalang na matay na kabataan at 50 naman ang sugatan matapos paulanan ng bomba ang isang Eskwelahan sa Marawi. Ayon sa imbestigasyon kagagawan di umano 'to ng mga M group..." Napalingon naman ako sa TV at pinanood ang balita. Napaawang Ang labi ko at kumirot ng puso ko sapagkat mahigit labing kima ang namatay na kabataan.Ipinakita ang mga namatay, at mga nasugatan.