Novel & Cerita Atonement

Ito ay reconciliation—isang pagbabalik ng lahat ng nasirang pangako, ng lahat ng sakit, at ng lahat ng pagnanasa. Hinawakan niya ang buhok ko, at parang may tahimik na kasunduan: mutual consent. Wala nang kasinungalingan. Wala nang pagtatakip. Lahat ng damdamin ay nakaharap. Dahan-dahan, inilipat niya ang labi niya sa aking noo. Sa aking labi. At kahit alam kong matagal na kaming nagkakilala, ang halik niya ay bago, matindi, at puno ng pangakong hindi mauulit ang sakit ng nakaraan.

Isang ngiti lang ang iniwan niya — tahimik, puno ng lihim. At sa mahinang ihip ng hangin, tila narinig ni Ben ang boses na matagal na niyang iniiwasan: “Forgive me, Father… for my only sin was loving you.” [Will you go back to Euphoria?] Father Benedict: Euphoria is the place and guide for the lost souls to find their peace. I found my peace in that place. Yes, if there's a chance. Margarita: Yes, for the memories. Some sins are meant to be confessed, others are meant to be remembered. – END –

Kasal na lang sana ang kulang sa relasyon nina Meg at Jazz. Pero isang araw ay nakipaghiwalay bigla si Jazz kay Meg dahil may ibang babae na itong nagugustuhan. Dala ang pira-pirasong puso, tumakas si Meg at nagpakalayo-layo. Nanalangin siya na sana, habang-buhay na ‘di na sila magkikita ng taksil na lalaki. Dininig ng Diyos ang dasal niya—sa loob ng pitong taon nga lang. Ngayon, nagkrus ulit ang landas nila. Hindi lang isang beses. Hindi dalawa. Parang hindi aksidente. Parang sinasadya. Kung bakit? Hindi niya alam. Ang alam lang ni Meg ay kailangan niyang iwasan si Jazz bago pa nito matuklasan ang kanyang sekreto.

“Please, God, bring her home. We need her. I need her. We ask this sincerely in the name of the Lord Jesus Christ. Amen.” “Happy birth—” Kasabay ng pagmulat ng mag mata namin ang naudlot na pagkanta sana ni Hope ng pagbati dahil wala isa man sa amin ang sumabay sa kaniya. Gano’n kasi ang ginagawa namin sa tuwing may nag-b-birthday sa pamilya. Bago kumain, mag-p-pray muna kami para sa celebrant at after ng ‘Amen’, kasabay ng pagdilat namin ang pagbati namin ng ‘Happy birthday’. At itong si Hopia, ang sarap kutusan. Kahit sa ganito kaseryosong bagay ay binabaon pa rin talaga ang kalokohan. “Sorry, Faithfully. I was just trying to lighten up the mood. Umiiyak ka kasi,” baling niya sa ‘kin nang

sagot niya na wala nang nagawa pa. Tumayo siya at lumakad papunta sa maliit na altar sa sulok ng silid. May mga rebulto roon. Lumuhod siya sa harap ng altar at itinaas ang isang kamay saka bumigkas ng panunumpa. "Ako, si Denver James Victorillo ay nangangako sa harap ng Panginoon na si Ria lang ang babaeng mamahalin ko. Hindi ko na siya sasaktan kailanman. Iingatan ko siya, ipagtatanggol, at mamahalin habang buhay."

ang imporma ni Carmen sa pamangkin. "Maraming salamat po, Tiya." ang excited na sagot ni Raleigh. Makalipas pa ang ilang sandali ay naghanda na siya papunta ng simbahan... ================================= Nakatayo sa church entrance door si Raleigh, habang hawak Niya ang bisig ng ama. Hinihintay na lamang nilang magbukas ang pinto para paglalakad niya sa aisle... Nang bumukas na ang pinto ay dahan-dahang nang naglakad ang mag-ama papasok sa simbahan. Kasabay noon ay ang pag-awit ng church choir ng "Annies Song" by John Denver.

- Maxine "Ang pagkakamali ay hindi pwedeng sundan ng isa pang pagkakamali. Ang galit, puot at hinanakit ay walang magandang maidudulot sa ating buhay. Matuto tayong magpatawad kahit pa sa mga taong nakasakit sa atin. At laging isipin na huwag maging sakim o manakit ng kapwa para lang makuha ang gusto natin, buong pusong yakapin at tanggapin ang kung ano ang meron tayo sa buhay at binigay ng Diyos sa atin." - Luke

"I want an annulment, Ashburn! F-Free me! Free Kelly!" Nakataas pa ang isa niyang kamay habang nakayukom ito. "D-Dapat pala pinaulit kong ipa-bless i-itong bahay para walang masamang espiritu na magpunta. Espiritung fashion d-designer," mahinang wika niya habang tumatawa. Nang magsawa siya sa lamig doon ay dahan-dahan ulit siyang bumalik sa loob at natumba pa siya nang matisod siya sa upuan.

Kaia's POV Isang malakas na buntonghininga ang pinakawalan ko habang nakatingin sa repleksyon ko sa salamin dito sa banyo. Ngayon ay nakikita ko na ang ebidensya kung bakit ayaw maniwala sa akin ni Dr. Adin na hindi ako kulang sa tulog. There are dark circles under my eyes that I didn't notice lately. Sobrang halata sila dahil maputla ang balat ko. Ang payat na rin ng Kaia na nakikita ko sa harapan ko.

Kiming ngumiti na lang din siya kahit parang nakalutang sa ulap ang pakiramdam niya. "I have a gift for you." Bigla ay hinubad nito ang kwintas na suot. Kanina pa niya iyon napapansin dahil bago sa paningin niya. Hindi niya akalaing para sa kanya pala iyon. Nang matitigan niya ang pendant ay saka niya napansin na magkadikit na letter A at C ang pendant. Initials nilang dalawa ni Arthur.