Novel & Cerita Bamboo Probinsyana Lyrics

Maaaring nang malamyos na boses nito o ng mga matang tila nagsusumamo. And I can't help falling in love with you. Parte ng lyrics ng kanta ngunit pakiramdam niya sa kanya direktang sinasaad iyon ni Luke. Na parang hinaharana siya. Natapos ang kanta. Natapos ang pantasya. "Ang galing!" Pumalit ang ingay at palatak ng mga pinsan. Kasabay non ay ang tila paggising sa malalalim na panaginip.

I've got sunshine on a cloudy day When it's cold outside I've got the month of May I guess you'd say What can make me feel this way My girl, my girl, my girl Talkin' 'bout my girl My girl Habang kinakanta ko ito sa kanya ay naka tingin lang ako dito ng buong pagmamahal. Gusto ko kasi na iparating dito na mahal na mahal ko siya. Sabi nga nila action speak louder than words kaya ito ang ginagawa ko. I've got so much honey The bees envy me I've got a sweeter song Than the birds in the trees

Pakiramdam ko kasi may kung anong bagay ang biglang namuo sa puson ko at ano mang sandali ay lalabas na ito. "I dont mind! Ilabas mo lang iyan...I love to taste your juice my Honeybunch Amber!" wika nito sa kabila ng pagiging abala nito. Hindi na ako nakatiis pa at ilang sandali lang ay may mainit na katas na biglang lumabas aking pagkababae. Kasabay ang pagtirik ng aking mga mata ang pagkaramdam ko ng panghihina. Pakiramdam ko nanginginig ang tuhod ko sa matinding pagod na nararamdaman.

Sermon ni Harmie. Muling natawa si Lance pagkatapos ay hinablot nito ang isang bulaklak ng rosas na hawak ni Harmie. "Akin na ito bye my honey pie!" Ani nito at mabilis na niyang iniwan ang dalaga. Hindi na nakapalag pa si Harmie at ni hindi na nito nahabol pa ang sutil niyang Senyorito. Kung kaya't naiwan si Harmie na bubulong-bulong at inis na inis Lance.

Ang pabango niyang gamit ay parang pamilyar rin sa akin. "Okay, next song na tayo. Ang title nito ay Maalala Mo Sana, 5...4..3..3..1" ani ng banda. Lyrics: "Naitago ko pa ang lahat ng iyong liham Unang ngiti mga yakap mo'y di Maalis saking isipan "Tutugtog ako ng gitara Baka sakaling masagi sa isip mo ang mga pangako "Maalala mo sana ako Dahil noon paman sa'yo lang nakalaan ang pag-ibig"

Humagikhik pa na parang pinagtatawanan yata ako. Umiling na lang ako at naramdaman ko ang kaunting hilo sa dami kong nainom. “Ayusin mo!” ani ko pa bago ako sumandal at pumikit, parang umikot ang paningin ko sa paligid at nakakahilo na rin ang dancing lights. “Yan! The best ka d’yan, Bubbles!” Narinig kong sabi pa ni Poyong nang matapos ang kanta ng kasama ni Bubbles at siguro nabasa ang title nang kakantahin ng kaibigan niya.

"If your sister really love that Monkey, then-" "Who's Monkey?" Kunot noong tanong ko. "Your sister's fiance," sambit nito. "Sabing hindi na sila engage, saka anong Monkey? He have a name!" Bulyaw ko. "I have a name too, Baby, but you keep calling me Probinsyano. Tawagin mo akong Probinsyano, ayos lang, basta tatawagin ko rin na unggoy ang unggoy na 'yun."

"Dito sa probinsya, walang bilyonaryong mananakit sa'yo. Ligtas ka na rito sa piling namin." Tumingin ako sa malawak na bukid sa harap ng bahay namin. Ang mga pananim ay nagsisimula nang tumubo nang berde sa ilalim ng sikat ng araw. Seryoso ang mukha ko, pero may kasama nang matured na paninindigan. Ang kwento ko sa siyudad ay tapos na, at ngayon, sa pagbabalik ko sa San Isidro, sisimulan ko namang buuin ang sarili ko nang mag-isa—nang walang kahit anong tulong mula sa isang bilyonaryong tulad niya.

“We will pray for that, babalik siya sa atin babe.“ Bulong nito sa akin kaya napangiti ako. Sa ngayon ayokong sabihin kina Samuel sa tungkol kay Simone, gusto ko na maging sigurado. Ayokong umasa sila tapos may biglang mangyari, gusto kong protektahan ang damdamin nila. Kung noon, halos ikamatay ni Sirone ang pagkamatay ng kakambal nito. Ayoko ko nang muling makita kung paano tila nawalan ng kalahati ng buhay nito ang kapatid ko. “We will get tru this babe, gagaling si Simone.“ Bulong ni Gabriel saka ako niyakap kaya napatango lang ako dito. Nang matapos ako sa ginagawa ko ay bumaba na kami ni Gabriel. Nakita ko na nasa labas ang mga kapatid ko at ang kambal, naglatag sila ng malaking banig

Hindi ko maiwang mapatingin sa daan kung saan kami tutungo ngayon. Mayamaya ay nakarating kami sa isang mataas na lugar. Hindi ko kailanman napuntahan ang lugar na ito. Inalalayan niya naman akong umakyat. Makikita sa ibaba ang magandang tanawin ng mga puno habang sa kabilang banda naman ay ang mga bahay bahay dito sa probinsiya namin. Hindi ko mapigilang mapangiti habang pinagmamasdan ito.