Bitter Love Novels & Stories

ขอบคุณเพลงน่ารักๆ 🙏 Cr. Say Yes (ost. Moon Lovers) Thai ver. cover by crazyrir

“เช่นนั้นเทพธิดาเจิ้ง เจ้าจะยอมรับโทษนี้หรือไม่” เจิ้งจวงน้ำตาคลอหน่วย มองบุรุษผู้กุมหัวใจด้วยสายตาตัดพ้อ เพื่อนางมนุษย์ผู้นั้นแล้วเขาทำได้ทุกอย่างเพื่อกำจัดตนให้พ้นทางรักของพวกเขา ทำไมนางต้องรักบุรุษใจร้ายใจดำเช่นเขาด้วย “ท่านทำหัวใจของข้าป่นปี้ไม่มีชิ้นดี สัก วันท่านจะต้องเสียใจเพราะนาง”

ขนมผลักอกแกร่งให้ทิ้งตัวล้มลงนอนแล้วตามขึ้นคร่อมนั่งทาบทับเข้ากับแท่งร้อนที่เริ่มพองตัวพร้อมสู้รบชายหนุ่มปล่อยให้คนรักได้แสดงลีลาที่กร้านโลกด้วยตัวเองขนมจับมั่นความแข็งขืนให้เชื่อมต่อกับช่องทางรัก ก่อนจะค่อยๆ กดตัวลงมากลืนกินจนสุดทาง สร้างความรวดร้าวและเสียวซ่านให้ คนทั้งสองในเวลาเดียวกัน " อึก อื้อ " ใบหน้าหวานเริ่มบิดบี้ยวเกร็งตามช่วงล่างที่คับแน่นก่อนจะเริ่มออกแรงขย่มขึ้นลงอย่างเมามัน " อืม อย่างนั้นแหละที่รัก "

“ไหนบอกไม่ชอบไง” ฉันหันไปมองตามน้ำเสียงที่ไม่พอใจนั้น “น้ำหวาน” ฉันเอ่ยชื่อเธอ

รสชาติรักของชายหนุ่มที่เธอเคยรู้จัก มันนุ่มนวลอ่อนหวานกว่านี้หลายเท่านัก แต่สำหรับชายหนุ่มที่กำลังคร่อมร่างเปลือยของเธอจนแนบแน่น เขาทั้งหยาบคาย รุนแรง ดุดัน ติดจะซาดิสม์ ดิบเถื่อน ในทุกการขับเคลื่อนบทรัก มันจึงทำให้เธอรู้สึกเหมือนว่าเขานั้นไม่ใช่คนเดิมที่เธอเคยเจ

ริมฝีปากหนาโน้มจูบหน้าผากมนเพียงแผ่วเบาเป็นรางวัล พลางลูบไล้ส่วนโค้งเว้าของหญิงสาวอย่างมันมือจนร่างกายขาวเนียนแดงช้ำ ไร้ความอ่อนโยน สะโพกสอบไม่มีทีท่าจะผ่อนแรงลง กระแทกเข้าเสียดลึกซ้ำแล้วซ้ำเล่า “พะ…แพค…หะ…หายใจไม่ทัน อ๊า” “ถ้าแผลฉันฉีกเธอจะรับผิดชอบยังไง”น ัยต์ตาคมกริบมองบาดแผลไร้ผ้าพันแผล แรงกระแทกกายหยาบโลนของตนเองทำให้รู้สึกเจ็บแต่เขาก็ไม่ได้หวาดหวั่น หลงใหลกับความยั่วยวนของนินิวชอบมากจนไม่สามารถยับยั้งใจได้ เขาลืมความเจ็บไปชั่วขณะ

บรรยากาศยิ่งร้อนระอุ เต็มไปด้วยความตื่นเต้นกับการทำรักกลางแจ้งท่ามกลางแสงจันทร์ ฤทธิ์แอลกอฮอล์ทำให้ร่างแกร่งเพิ่มจังหวะกระแทกในจังหวะที่ดิบเถื่อนมากขึ้น จนความเดือดพล่านภายในกำลังจะประทุออกมา "อ่ะ อ่ะ มะ ไม่ไหวแล้ว" ร่องรักขมิบตอดรัดเอ็นร้อนเขามากขึ้น เขาออกแรงกร ะแทกอย่างหนักหน่วงอีกไม่กี่ครั้ง ลำรักก็กระตุก พ่นลาวาร้อนผ่าวทะลักเข้าไปในตัวเธอ ก่อนจะคำรามออกมาเสียงดัง

การร่วมรักคืนนี้มันไม่ต่างอะไรกับการทรมานแบบซาดิสม์ยิ่งอารมณ์ของชายหนุ่มพลุ่งพล่านมากแค่ไหนร่างเล็กของวารินทร์ที่รองรับก็ย่อมเจ็บปวดมากเท่านั้น อัก อัก อัก มือหนาบีบขย้ำที่ลำคอขาวจนวารินทร์ลิ้นจุกปากตาเหลือก เหมือนคนใกล้ตายพร้อมกับแรงกระแทกช่วงท้ายที่รุนแรง “ใกล้จะแตกแล้ว อ๊าา า”

ถึงขั้นนั้น แต่ความรู้สึกที่มีต่อเขามันค่อย ๆ ถูกบั่นทอน อธินินทร์ไม่ใช่คนรักแรงเกลียดแรง แต่ถ้ารักแล้วเธอจะรักอย่างเต็มหัวใจและถ้าลองได้เกลียดแล้ว มันก็จะหยั่งรากลึกจนไม่อาจขุดถอนมันขึ้นมา และถ้าต้นกล้าแห่งความเกลียดมันเติบโตจนแข็งแรงเป็นไม้ใหญ่ เขาก็อย่าได้คิ ดที่จะได้ความรักจากเธอกลับคืนมา แต่ในตอนนี้แม้จะโดนทำร้ายจิตใจให้เจ็บปวดสักเพียงใดเธอก็ยังต้องอดกลั้นอยู่กับมันต่อไป เธอยังมีสิ่งที่ต้องทำ อีกไม่นานแล้ว และโอกาสที่เธอคิดว่าจะให้เขาก็จะไม่มีอีกต่อไป

ภามม์ผู้หลุดพ้นจากความรักที่ทำให้เจ็บปวด ความรักที่เคยสัมผัส มันทั้งหวานทั้งขมและระทมไปด้วยความทุกข์เพราะรัก...