Bulacan To Baguio Novels & Stories

Hindi na baleng mapanis ang laway nilang dalawa. Hindi alam ni Elijah kung gaano katagal na silang nasa maingay at ma-traffc na lansangan ngunit napansin niyang palabas na sila ng Rizal. Mula sa bahagyang pagkakadausdos ng katawan sa upuan ng sasakyan ay umayos siya ng upo at humanda nang ipikit ang mga mata. Balak niyang matulog na lamang habang nasa biyahe kasi mabaliw siya sa katahimikan. "We are going to Bulacan."

wika nito sabay turo sa likod. "Ah! Si kuya Tonyo, saka ko na ipapaliwanag sayo. Ang mahalaga makalayo tayo ng Manila." sagot ko habang nagda drive papalayo ng Haiku University. "Saan tayo pupunta??" tanong niya. "Sa Baguio, doon muna tayo pansamantala." sagot ko. "Huh! Bakit??" naguguluhang tanong nito.

Balak niya 'kong isama sa pagpunta niya sa mga tourist attractions kahit sa'ng lupalop pa 'yan ng mundo. "Boracay..." Masaya kong bigkas nang tuluyan kaming mai-transfer ng isang yate sa maliit na isla ng Boracay galing Aklan airport. May sumundo sa'ming van kanina bago kami hinatid sa port papunta sa hotel namin.

Like what he used before. "Wait lang moo ha. Kukunin ko lang yung bag ko!"I glanced at him. And run faster. I get my things. Tapos bumalik na rin ako sakanya. Pinagbuksan niya ko ng gate at lumakad na kami papuntang sasakyan niya. Magiging mahaba ang biyahe namin dahil pupunta kami ng Baguio. Sa bahay nila dun. I'm so damn Excited! Omy!

Dahil late na kaming makarating at parang bitin pa ang mga biyahe at gala, nagdecide si Dad na mag-extend ng out of town naming apat. Idagdag pa na dumaan pa si Mommy sa Baguio Cathedral para lang magsimba. Idagdag pa na pinuntahan na din namin ang overview na lugar kung saan kitang-kita ang Taal Lake ng Batangas at iba pang mga domestic nature trips at sikat na tourist destination sa buong City of Tagaytay. Nasa plano din ang pagpunta sa Baguio, ang lugar na may pinakamalamig na klima at upang makita ang tinaguriang "Summer Capital of the Phillipines".

Mabuti narin iyon para hindi na mamoblema si Tita sa tuition f*e ko, kahit na alam kong si Tito Elio naman nagbabayad noon. But the SIC is located at Cebu. Kaya lahat kami ay tutungo ng Cebu ngayon gamit ang malaking yate na ito. But I heard it has several stops in between the islands—para makapag-ikot nadin sa mga lugar na hindi pa namin napuntahan. So, the travel may take us maybe approximately two to three months. Depends if we want to stay more in the province and it also depends on the weather.

Ni hindi ko nga alam ano ang itsura ng Laguna o kaya naman ng Bulacan. Basta ang nakikita ko lang ngayon ay isang two lanes na sementadong daan kasukalan na may mangilan-ngilan na mga bahay na gawa sa mga kawayan. Masasabi ko na isang probinsya na ang dinadaanan namin pero hindi ko alam kung ano ang tawag dito kaya napalingon ako kay nanay na nakatingin din pala sa labas ng bintana.

“Abala ngayon si Marion kaya ako muna ang tumitingin sa mga bata.” “I see… Sayang naman. Gusto pa naman sana kitang ipakilala sa mga investors ng Delpan Project.” Naalala nya ang isang partnership project ng firm nila at ng isang Taiwanese company para sa isang tulay sa may bandang Bataan. Tulay iyon na magdudugtong sa Bataan at Corregidor Island para mapalago ang turismo sa lugar.

Tumayo siya, inayos ang pagkaka-button ng kanyang pantaas, at tumingin sa aming dalawa ni Sebastian. "It's a pleasure doing business with you, Isabelle," sabi ni Lucas, ang tono ng boses niya ay medyo gumaan pero may pamilyar pa ring awtoridad. "Gaya ng pinag-usapan, ang Baguio ay sa inyo. Huwag ko lang makikita ang kahit anong anino ng pamilya mo rito sa Maynila pagkatapos ng gabing 'to." "Hinding-hindi mo na kami makikita rito," sagot ko habang tumatayong din mula sa sofa.

Huminga ako nang malalim bago ako tumayo mula sa desk ko, pilit na itinatago ang panginginig ng buong katawan ko. Akam ko na medjo nag-aalala sila Conor at Liezel sa akin, pero hindi ko muna pwedeng sabihin sa kanila ang mga bagay na nalaman ko. I need to know it all. Mahigit isang oras ang naging biyahe ko papuntang Bulacan. Sumakay ako ng bus at sumunod sa lokasyong isend ng contact ko. Habang papalapit ang sasakyan sa Bulacan, mas lalo akong kinakabahan sa loob ko.