Romans & histoires Caregiver Quotes

"Kagagaling lang namin sa labas ni Mr. Martinez para magpaaraw. Maganda ang mood niya ngayon, mukhang masigla." Napangiti siya ngunit may bahid iyon ng pag-aalala. “Thank you. I brought some fruit. Please share it with everyone.” “Oh, Miss Lianne, you’re too kind,” tugon ng caregiver. “I’ll leave you two alone.” Dahan-dahang isinara ng caregiver ang pinto at muling bumalik ang katahimikan ngunit sa pagkakataong ito ay mas mabigat. Tinulungan niya ang kanyang ama na mahiga nang maayos. Maingat ang bawat galaw niya na parang takot siyang masaktan ito.

hindi makapaniwalang tanong ni Berry sa kapatid. "Ikaw Dad, sasama ka ba? matagal ka na ring hindi nakakapangibang bansa. Isasama din natin ang caregiver mong si Lara kung papayag siya. Hindi naman kase pwedeng walang ibang mag aasikaso sa iyo doon bukod kay Berry."

Mag tatanong pa sana sya nang biglang bumukas ang pintuan at iniluwal non ang caregiver na may dalang mga prutas. "Sinasabi nanaman ba ni Lolo ang pangalan ni Carmela at Pearlyn?" Bungad nitong tanong. Tumango sya. Malungkot na ngumiti ang Babae, "ganyan na talaga si Lolo noon palang... Madalas nyang sabihin ang pangalan ni Carmela at Pearlyn... Hulaan ko, humihingi sya ng sorry kay Carmela noh?" Mukhang madalas na pala nitong sinasabi ang mga bagay na 'yon kung kaya pati ang caregiver nya ay kabisado na ang kanyang mga lantayan.

dagdag pa nito at sa kabila ng edad nito, ramdam ko pa rin sa boses niya ang tikas at awtorosismo "Lo, you know how busy I am. If you need anything, just let me know now." seryosong sagot ko "Lapastangan!" galit na sigaw niya sa akin kasunod noon ay ang sunod-sunod nitong pag-ubo. Kaagad din naman siyang dinaluhan ng kanyang dalawang caregiver para pakalmahin. "Kung pinapunta niyo po ako dito para pagalitan, mabuti pang aalis na ako. Baka mamaya, ako pa ang masisisi ng lahat sa wala sa oras mong pagkawala." malamig kong wika.

"Who are you?" "A-Caregiver po..." nanginginig na sagot ng babae, halatang natatakot sa tensyon. "So, marunong ka nang kumuha ng caregiver para sa sarili mo?" Sarkasmo ang namutawi sa tono ni Azrael bago ito mapangahas na ngumisi. "You can leave now." Para sa caregiver ang utos na iyon.

Huwag po kayong mag aalala Don Victor nasa walong taon nang naninilbihan ang caregiver na ito sa ating hospital '' isa siya sa may malaking share sa hospital kaya minsan nasasabihan siyang pag mamay ari na niya ito . '' good to hear '' may tiwala siya sa kanyang doktor kaya tatanggapin niya ang caregiver na iyon . Bukas niya ito makikilala para masanay ito sa kanya dahil isang linggo pa naman siya sa America dahil madaming aasikasuhin bago uuwi ng bansa at doon na talaga mag for goods hanggang sa mamatay siya . ''balita ko ikaw ang itatalagang caregiver ni Don Victor'' inayos muna niya ang kanyang gamit bago umupo para makipag usap sa kaibigan niyang kapwa ding pinay .

Subalit, nakatingin sa estado ni Joel, pakiramdam niya na sobra ang kanyang iniisip tungkol sa kalokohang ito. Kung kaya, umubo siya ng mahina at sinabi, “Nagsabi ako kay Chester ngayon lang at sinabi ko sa kanya na ayusin ang pinakamagaling na caregiver para alagaan ang iyong ama. Kakausapin niya din ang top leading na mga espesyalista sa ibang bansa para pagusapan ang kondisyon ng iyong ama...” “Maraming salamat,” Matapat na sinabi ni Catherine.

"Tangina mo tigilan mo ang caregiver ko. Huwag mo siyang pakialam dahil baka masuntok ko iyang pagmumukha mo." Malakas na tumawa si Lewrick mula sa kabilang linya. "At bakit naman? Wala ka namang pakialam sa kanya di ba? At saka ang sabi mo, caregiver mo lang siya. Pero para sa akin, higit siya sa pagiging caregiver. Sa tingin ko nga, magiging maganda ang buhay ko at nagkakaroon ng direksyon kung mapapangasawa ko siya."

“Habang lahat kami rito halos hindi na natutulog para sa daddy mo, ang asawa mo nakaupo lang diyan at nagse-cellphone.” Bahagyang umangat ang kilay ni Bianca matapos marinig iyon. “The caregivers are already doing everything,” malamig nitong sagot habang muling sumusubo ng mansanas. “Ano pa bang kailangan n’yo sa ’kin?” Agad na nanlisik ang mga mata ni Clarisse.;“Seriously?” hindi makapaniwalang saad nito. “Lolo namin ’to, Bianca! Kahit konting respeto man lang sana.”

"Diba si mama nasa New York, Who will take care of her ?" Kaya naman pala .nag aalala siya para sa future mother in law ko hehe I will settle everything before we left italy . Ayoko nakikita siyang nahihirapan "Don't worry mi amore, I will tell her personal doctor na kumuha ng caregiver " She give me a warm smile .bago ako niyakap ng mahigpit This woman are really amazing . Her smile gives me strength para harapin ang mga unos.