Cavite El Viejo 소설 & 이야기

Ang compound ay malaki, malamig, at walang-buhay—isang mausoleum ng lumang kayamanan. Nakita ni Rafael si Elias, nakaupo sa isang madilim na sulok, naglalaro ng video game sa isang mamahaling handheld console. Ang bata ay may matigas na posture at mapupungay na mata na puno ng unprocessed grief. “Sino ka at bakit ka nandito?” tanong ni Elias, matigas ang boses, hindi man lang tumitingin kay Rafael. “Ako si Rafael Santiago-Illustre,” sagot ni Rafael, kalmado. “Ako ang asawa ni Lia, ang iyong pinsan. At ako ang magdadala sa iyo sa Palawan.”

Ni-hindi niya sinabi kung saang parte! "Alam mong malawak ang Cavite diba? Saan doon?" May gigil na tanong ko. Narinig kong malakas siyang sumipol para asarin ako. Naiinis na inilayo ko ang cellphone sa aking tainga at tiningnan ko ito ng mariin. Pinindot ko ang loud speak para marinig ang sasabihin niya. "Dasmariñas, Cavite," maikli niyang sagot.

Unless sa mga lugar na hindi pwede magsama kagaya ng sa vault room ng bangko. Pagbaba namin ng sasakyan, isang masarap na simoy ng naturang hangin ang sumalubong sa’ming tatlo. Maraming punong nakapalibo’t sa amin at kahit saan kami tumingin, malalaking puno ang nakikita namin sa gilid ng nag iisang malaking daan. Aguinaldo Highway. Mahaba ang Highway na ito na nagsisilbing daan mula probinsya, Mendez Cavite, hanggang sa capital city, Manila.

nagtatakang tanong ko sa kanya. "'Cous! Oh my god! Nakita mo ba ang lalaking iyon? 'Yong umaakyat sa ikalawang palapag? Nasa Cavite lang iyan kanina eh, bago ako nagpunta dito. Grabe! Hindi ko aakalaing nandito siya o baka naman sinundan niya ako dito? Oh my god!"

Kumulog muna ang kalangitan, isang matinding pagkulog, at nang kumidlat ang buong paligid, nanlosok ang aking mga mata sa aking nakita.Tumayo ito at nag-ayos sa kanyang sarili para tunghan ang panauhin sa ibaba. Simulang masakop na nang tuluyan ng mga Kastila ang malawak na kapatagan ay tinawag na itong Villa Sangrevida hanggang sa umunlad ito sa pagdating ng mga panahon at tuluyang naging isang ayuntamiento na ngayo'y tinatawag nang Sangrevida.“Aywan ko sa iyo, Natalia ngunit salamat sa iyong pag-alala sa akin.Nakita ni Don Agapito ang ngiti ni Eduardo sa amin.Napag-isipan kong mas mainam kung maglalayag ako papuntang Maynila buhat sa ilog lula ng isang bangka. May dalawang malalaking apara

Mayamaya kong tanong. "Isla Malinao ang pangalan ng lugar na ito may mga karatig isla dito at ang pinakamalaking isla ay ang Isla Pueto Luna pagmamay-ari iyon ng mga Leviste ang pinakamayamang pamilya sa buong Bicol. Nasa Catanduanes tayo." Paliwanag ni Aling Nely kaya napatango lang ako napaisip ako sa apelyido na binanggit niya kaya napalunok ako at parang may gusto akong maalala kaya napahawak ako sa ulo ko. "Okay ka lang po kuya?" Tanong ni Heart kaya napatingin ako dito agad akong umiling kaya napatango lang siya at nagpatuloy sa pagkain.

Ang isang malaking selebrasyon para kay Howard Vitale ay ginanap sa malaking bulwagan sa bakuran nang pamamahay ng mga ito. May isang malaki at matayog na cake na nasa pinakagitna. Ang lugar kung saan idinaraos ang pagtitipon ay hitik sa mga tao.

Naiisip mo parin ba kaya ako? Iyon ang kabilang bahagi ng isipan ni Isla. Katulay niya ay mula rin sa San Jose si Chef Vincent, isa iyong maliit na bayan sa Pampanga. Pampanga is a province in Central Luzon that is also known to be the Culinary Capital of the Philippines.

“Ang lapit n'yo talaga sa isa't isa, no? Paano kung doon na ang buhay n'ya sa Cavite?” “Napilitan lang kami dati ni Ate Elys dati na dito sa Manila muna paninirahan. Kasi no'ng aalis na kami sa bahay, sa Cavite. Biglang dumating si tatay. Una hindi ko inaasahan na siya pala ang totoo kung tatay. Gusto n'ya akong dalhin sa Manila dito. Hindi ako pumayag. Kasi si Ate Elys ay mag-isa nalang. Sabi ni ate sa akin, dito nalang daw kami di-diretso. Hanggang sa dito n'ya nakita muli si Kuya Sander. Tapos ako naman dito kita nakita muli.”

Kakaalis lang ni Maureen sa bahay... Tumanggap si Zeus ng tawag, "Mr. Acosta, may isang lalaki na pumunta sa Villa sa Cavite ngayon. Tinatawag siya ni Mr. Brix Lauren." Naglalaro ng golf si Zeus ng mga sandaling iyon. Nang marinig ito, dumilim ang kanyang mukha, "Anong ginagawa niya sa Cavite?"