Novel & Cerita Colour Of Happiness

Isa itong imahe ng karangyaan na sadyang bumabagay sa kanya. Mula sa makintab niyang kurbata ay iniangat ni Sophia ang tingin sa gwapo nitong mukha na perpekto ang hugis. Dark blue ito ang paboritong kulay ni Francis. Napangiti na lamang si Sophia habang napatingin naman siya sa kanyang suot na red dress.

"Sir Maui, baka nabo-bored na po kayo sa pinag-uusapan natin?" "Nope. I'm interested to know," sinserong sabi niya. "'Yong purple po kasi, sabi po ng isa sa mga member ng BTS, si V, 'yon po ang huling kulay sa rainbow and 'yon daw po ay kulay ng love..." Pinutol niya ako sa pagasasalita ko habang napapa-isip, "ROY G BIV.. .violet 'yong huli. Anyway, they are of the same shade as purple, so, yeah, continue."

Wala dito ang mga mas bata dahil iba naman ang activity nila ay ibang volunteer ang hahawak. Una kong pinaalala sa kanila ay ang paghahalo ng mga kulay. Ipinakita ko na pagpinaghalo ang yellow at blue, nagiging green ito; red at yellow, nagiging orange; blue at red, nagiging violet.

"Ano sa tingin mo ang motif na babagay rito?" "Uhm, cream and pink. Those are my favorite colors." "Bakit hindi na lang itim?" Napatingin ulit ang dalawa kay Fate na nanatili lang sa puwesto nito. "Pardon?" paarteng asik ni Trixie. Nag-angat naman ito ng mukha mula sa pagtitipa sa hawak na tablet. "Para pamatay ang kulay. And a little unique." "Naiinggit ka ba?"

Hindi siya kaagad nakapagsalita at hindi niya namalayang nakalapit na sa kanya ang binata. "Happy birthday." Tinanggap niya ang munting regalo na iyon. Napangiti siya nang mapansin ang kulay nito. Magenta kasi ang paborito niyang kulay. Hindi ito nalalayo sa kulay ng mga rosas at balot ng bouquet. "Do you like it? I heard that your favorite color is magenta so…" Mabilis na napalingon sa kanya ang babae. "Paano mo nalaman 'yan? Stalker ka ba?"

aniya habang hawak ang isang folder sabay pakita ng mga kulay na nakakahon na naka-print sa isang bondpaper. "Ito ba 'yung magiging kulay o theme ng reception?" wika ko at nabaling ang aking tingin sa ibinigay na bulalaklak ni Alex sa akin kanina. Well, technically iniwan ito dito sa desk ko. It's a dandelion bouquet. It gives me good vibes when it's bright yellow color flashes before my eyes at medyo nakagugutom din ang kulay na ito. Ang ganda niyang tingnan na para bang ginagawa ka niyang bubuyog at kaniya kang binibighani papunta sa kaniya at nang maamoy mo siya.

She giggled. Hindi na kami masyadong nagtagal sa pag-uusap dahil kailangan ko pang magbihis. Sinabi kong susunduin ko na lang siya mamayang 7 p.m sa kanila. Noong naibalik ko na sa bulsa ko ang phone ko, muli kong hinarap si Hope at Love. May hawak silang tigdalawang T-shirt na binili ko sa New Jersey. Well, para sa kanila talaga ‘yon. Base sa kulay, alam na nila kung alin ang sa kanila. While at black kay Love. Red at green naman kay Hope. Hope loves color red dahil masaya raw tingnan ang kulay no'n. Habang ako, sa tanda kong 'to, hindi ko pa masabi kung ano talaga ang paborito kong kulay.

“What the hell is this?” Bulyaw ni Honey sa lalaki. “Opisina mo,” parang wala lang na sagot ni Zack kay Honey. “Ano ako? Bata? Mahilig sa pink?” Pilosopong tanong ni Honey kay Zack. Paano ba kasi hindi siya magagalit kung ang opisina niya ay puros pink na kulay ang nakikita niya. Pink ang kulay ng swivel chair, pink na lamesa, pink na sofa, pink na bubong, pink na kurtina. Kulang na lang pati kisame ay kulayan din ng pink.

Kinuha ko ang kulay dilaw na tulip na ang ibig namang sabihin ay happiness and friendship. “Yellow means I’m trying to be your friend again—without messing it up this time.” Napahawak ako sa pisngi ko. “Damn it!” Kinilig ako e… ayaw ko man, pero parang nag-vibrate ang tiyan ko. Para akong tangang tinakpan ang mukha ko. Ayaw ko nang makita ang mga bulaklak. Para kasing si Bart ang nasa harap ko. Nagpapa-cute, nagpapa-charming. At natatakot na ako sa sarili ko. Baka tuluyan nang matunaw ang yelong nakabalot sa puso ko.

Namamanghang tugon ni Xue habang pinagmamasdan ang paligid. "Oo. Makikita mo ang kulay pula at dilaw sa bawat sulok. Ang pula ay nangahuhulugan ng kasiyahan at lupa naman ang dilaw. Hindi lang ang palasyo ang maganda, pati ang kahulugan nito, kasiyahan sa lupa," masaya kong tugon.