Controlling Novels & Stories

Sabi niya, "Hindi ko man lang siya makontrol mag-isa. Paano ko makokontrol ang mas maraming tao?" Mahinahong sinabi ni Jordan, "Victoria, sa kompetisyon ng purple mutant sa araw na iyon, lahat ng mutant ay manonood sa laban. Bagama't one-on-one ang kompetisyon at hindi makakatulong ang iba pang mutant, may pagkakaiba sa pagitan ng actively attacking at passively attacking. Kung gagamit ka ng mental control para kontrolin ang ibang low-level na mutant sa pag-atake, hindi ito labag sa mga patakaran."

At hindi na ako papayag na mangyari iyon ulit, sawa na akong i-please ang iba. “I am not controlling you. I just don't like it when you are close with someone, but you can't even look straight to my eyes.” He looks frustrated now. Para bang naiinis ito pero pinipigilan nitp ang sarili. Maging ang boses nito ay kontrolado rin marahil natatakot din ito na may makarinig sa amin o ’di kaya ay magising ang kambal at makita kaming nagtatalo na naman.

Ilang beses ko na ring halos… halos angkinin siya nang buong-buo doon pa lang, pero pinigilan ko ang sarili ko. Control. Iyon ang lagi kong sinasabi sa sarili ko. Pero lately, parang siya na mismo ang unti-unting kumukuha ng kontrol na iyon mula sa akin. Kahit na pinipigilan ko, I still make her come more times than she can count. Using only my hands, my mouth, my voice… para iparamdam sa kanya kung ano pa ang pwede kong ibigay. Parang preview lang ng kung anong mangyayari kapag tuluyan ko na siyang sinakop sa paraan na pareho naming ginugusto.

tanong niya, walang bahid ng pag-aalinlangan sa boses. "Handa na," tugon ko, bagamat ramdam ko pa rin ang kaba sa dibdib. Lumapit siya at tinapik ang balikat ko. "Ang unang hakbang ay kontrol. Hindi lang ito tungkol sa lakas ng katawan. Kailangan mong matutunan kung paano kontrolin ang isip mo. Sa anumang laban, ang pinakamalakas na sandata ay disiplina."

"Sabihin mong talo ka na. Sabihin mong kontrolado kita." Umiling si Paola, ang kanyang buhok ay nakakalat sa ibabaw ng mga basag na screen. "Hindi mo ako kontrolado, Kristoff. Pero pagmamay-ari mo ako. May pagkakaiba iyon. Ang kontrol ay sa isip... ang pagmamay-ari ay sa kaluluwa. At ang kaluluwa ko? Matagal mo nang hawak, kahit noong sinusubukan mo pa akong patayin."

Tanaw ang lungsod na minsan akong hinusgahan, tinignan, at iniwan sa gitna ng eskandalo. “Access,” sabi ko. “Oversight. Authority without visibility.” Hindi kapangyarihan ang hinihingi ko. Kundi kontrol sa katahimikan. Isang sandaling tahimik ang silid. Pagkatapos, ngumiti siya—hindi ngiti ng panalo. Ngiti ng pag-unawa. “Done,” sagot niya. At doon ko unang naramdaman na hindi nasayang ang lahat.

sagot ko, tahimik, pinipilit kontrolin ang pagyanig ng boses. Tumayo siya malapit sa bintana, at ang katahimikan niya ay parang musika sa aking mga tenga—parang inaanyayahan akong magbukas, ngunit sabay na nagbabantay. “Nakikita ko ang dedikasyon mo, Rosemary. Ngunit minsan, kailangan mo ring magpahinga. At kailangan mong tanggapin na may mga bagay na hindi mo kontrolado.”

Mabilis na tinakpan ni Zion at ng matanda ang kanilang mga tainga, sapagkat malapit na silang mawalan ng kontrol matapos silang mawalan ng kontrol Naapektuhan ng mga ungol na umaatake sa kanila. "Hmph. Naisip mo ba talaga na ang isang pamamaraan lamang ng pagkontrol ng papet na tulad nito ay makakapigil sa akin? Gaano ka-walang muwang!" Tumango si James bago niya agad ibinuka ang kanyang bibig. Maya-maya pa ay agad na nahulog sa kanyang katawan ang itim na hamog na nakapalibot kay James.

Kundi bilang paghahanda. Ang kontrol ay mas epektibo kapag hindi napapansin. “Maintain distance,” utos niya sa assistant. “But never absence.” Isang simpleng utos, pero mabigat ang kahulugan. Ibig sabihin noon, mararamdaman ni Lia ang presensya niya—sa katahimikan, sa seguridad, sa biglaang pag-aayos ng mga problemang hindi niya inakala na may solusyon—nang hindi nito alam kung saan nagmumula.

dagdag ko, “magpadala ng representative sa Rotterdam. Hindi kailangan na pa-email. Hindi rin tawag. Physical presence. I want real-time updates.” May mabilis na nata-type sa laptop. “At pang-apat,” sabi ko, “maglabas tayo ng controlled communication sa key clients. Transparent but strategic. Sabihin nating may minor supply adjustment pero on track ang delivery.” Hindi ako papayag na mauna ang tsismis sa balita. Mas mabuting kami ang magkontrol ng narrative. Halos isang oras ang meeting. May mga tanong. May mga pagtutol. Pero sa huli, malinaw ang direksyon.