Cruel World Meaning 소설 & 이야기

Wala kang mahihingan ng tulong. Ibang bansa? Bulag at bingi sila. Walang nakikialam at walang nais mangialam. Wala kang takas. Para itong hawla, at isa ako sa mga nakakulong. Isa ako sa mga naghirap at lumuluha, isa ako sa mga naging mahina. This world is so cruel.

seryosong tanong sa'kin ni Reist, pansin ang pangingitim ng ilalim ng mata niya't nakatingin siya sa mesa. "This world seems cursed or some sort, there are beasts, and people who just randomly accused you for something." I chuckled silently and softly, because I feel hopeless for our situation. "Yeah..I think the same," he answered. "What can we call this?" he asked again. "Curse in the other world?" "Curse in the other world?" Sabay naming nasabi.

Pero sadyang mas nangingibabaw talaga sa kaniya ang galit sa mga oras na iyon kaya hindi na niya ito pinagtuunan pa ng higit na pansin. Hindi niya alam kung bakit siya nito gustong patayin. Naging mabuting kaibigan naman siya kay Flint mag mula pa noong una kaya labis na sama ng loob ang nadarama niya ng mga oras na iyon. In this cruel world, kindness is certainly as unsafe virtue. Other people might think that kind people are innocent and stupid. But they were not. They just simply think that everyone has a good heart.

"Yes, and a good one. My sister was an epitome of a woman with a kind and pure heart. Wala siyang pinipiling pasyente at hindi pera ang kanyang iniintindi kundi ang makatulong sa mga taong may sakit sa pag-iisip. Until now, I still don't understand why fate was so cruel to her despite her good deeds before." "Cruelty can happen either to good or bad people. Walang itong pinipili tao. Even how many good things you did, if your life was meant for something cruel, you can't escape it," sabi ko at bumagsak ang tingin sa sahig. "Just like what's happening to you now?" Anito saka ako nilingon. "Cruelty can split into two. A natural cruel fate and one that we call karma. Alin ka kaya sa dalawang 'y

What? Gusto ko sana magtanong kung ano ang ibig niyang sabihin pero hindi ko alam kung mapagkakatiwalaan ba o hindi. Obviously hindi. The world is a cruel place to live. Everyone is capable of betraying you. In order to survive, you have to be cruel too. To fit in. "You can stay outside..." Hindi ito gumalaw at tinitigan lang ako. Huminga ako ng malalim at malakas na binuga ang hangin.

sabi nito at nagtatakbong umalis ito sa Pavillion. Habang siya ay nakatulala pa rin sa sinabing iyon ng kinilala niyang ina. Hindi niya alam kung maniniwala siya rito at kung totoo nga ang sinabi nito. "Aries, the world is just too cruel to me," muling hagulhol niya at dinaluhan agad siya nito at niyakap siya. Hinayaan nitong umiyak siya sa dibdib nito.

Halatang naging malungkot ang kanyang ekspresyon ng marinig niya ang naging sagot ko. "I understand dahil kahit ako ay nakakulong din. I can only see the outside world by watching on my window pane. We are too jailed in this world." Malungkot niyang saad na pakiramdam ko ay parang babagsak ang mga luha niya. "The world is too cruel for us." "Wala tayong magagawa. Hindi bukas ang isipan nila sa atin. Itinuturing nila tayong mga halimaw." Naging komento ko dahil iyon din naman ang naranasan ko.

Kahit na nawalan na ito ng malay ay patuloy pa rin nitong nila-latigo si Czar, parang inihahalintulad sa isang animal ang pag-trato ng mga ito sa isang bata. Hindi niya na alam kung ilang beses siyang nagmakaawa. Hindi siya inalintana ng mga ito at patuloy lang sa ginagawa. Tumigil lang ang mga ito, nang magawa ang isang daan na ini-uutos sa pag-latigo. Paano nagiging ganito ka cruel ang mundo sa kanila? Sa dami ng uri ng parusa ay bakit ito pa? Bakit kailangan nilang pagdaanan ang ganitong uri ng pagma-maltrato?

Kinindatan nitong muli ang dalawa na ikinahagikgik nila. Sumaludo pa ang dalawa at tumingkayad para halikan kami. They are so sweet as always. At ang inosente pa nila. Alam Kong kailangang magsinungaling ni HArve para na din sa kanilang ikabubuti. Tama NG wala siang Alam para Hindi sila masaktan sa malupit na mundong ginaglawan nila. Cruel world, right? Life is really that unfair. Kahit na anong ayos ng buhay ang gusto mong makamit--- darating at darating talaga sa puntong bigla na lang itong magugulo sa isang kisap lang ng mata.

But cruelty would always charge you a karma. Life will always be fair, the world isn’t. You may think that life has been unfair to you, but your surroundings will always be. The world is too cruel for everyone, some people would just love to adapt it. Sometimes, the were left with no options but to be in the dark side. It has always been you. Reflect on how you should act in front of everyone and assess the situation. Maybe you could build a hope within the lines where everyone could make a silver lining upon this seesaw’s riding.