Essay About Life As A Student Novels & Stories

Ganun talaga ang buhay para mabuhay! Nasa gilid ako ng kalsada alangan naman sa gitna. Pakamatay lang ang peg? Di ako ganun! Marami din akong nakasabay habang naglalakad kung sabagay uwian na kase eh. Especially mga estudyante like me but—absent ako this afternoon. Tinatamad akong mag-aral this afternoon kaya di ako pumasok. Ewan ko ba sa utak ko basta tungkol sa math umaatras ang brain ko. Akala ko talaga noon walang math sa grade 12 meron pala. Lalong-lalo na sa Research paper. Bakit ba kase iniimbinto yang thesis na yan?!

Hindi na siya ‘yung dating nakikitira lang at umaasa sa padala o abuloy ng iba. “Ngayon,” sabi niya minsan sa sarili, “wala na akong kailangang i-please para lang mabuhay.” Naalala niya pa noong college—para makatipid, nakikihati siya ng meal card sa kaklase. Nag-part time sa mga fast food, nag-tutor ng mga estudyante tuwing Sabado, at minsan nag-a-apply ng student loan para lang may pambayad ng dorm at panggastos sa araw-araw.

“You’re too hard on yourself. You’re home. You must take a break for a while. Dibale nang ma stress ka ulit sa school. Make home a place where you unwind. Not where you throw your stress at.” Inalok ko ang tsaa sa kanya at kunot noo naman siyang bumangon. “You’re not even doing bad. You just feel like it because some students are smarter than you. You don’t have to always be on the top. I think college is all about actually surviving it. Not a competition of who's smarter and who's not.” “Did you fail all of your subjects?” “No.” “You just failed one quiz right?” tanong ko at tumango siya.

"We haven't enjoyed our student days enough yet." School days were pages in battlefield. Students risked their freedom to enjoy in exchange for high grades. Pero kung tutuusin, iyon din ang panahon na punong-puno nang napakaraming mga ala-ala. Memories of sacrifices, pain, and struggles, but there were also happiness, excitement, and completeness. Studying made me feel so alive. Hindi dahil madali, pero dahil doon ako masaya. "Halos buong college nga tayong naging abala sa pag-aaral." Pagpapaalala ko sakanila habang natatawa. "Kaya sige, payag din ako diyan!"

I stopped and I bit my lower lip. College life was not just about studying what is written in the module, College also taught us to learn deep what's the meaning of life. Hindi lang naman tungkol sa science or math ang pag-aaral, it's also about life. How you cope up with your problems, kung paano ka magpapatuloy sa buhay kahit na ginagago ka na ng lahat at kung paano mo maipagsasabay ang reyalidad sa kung ano ang hindi naman kailangan.

Kaso lihim siyang napangiti sa isinagot nito. "Hindi naman sa wala akong ambisyon sa buhay, Kuya. Tama may mahigit isang taon pa ako sa pag-aaral pero ngayon pa lamang ay sasagutin ko na ang nais mong malaman. Civil Engineering student ako, Kuya pero wala akong balak iwan ang rancho. Maaring hindi ito akma sa pinag-aaralan ko pero maraming paraan upang mabuhay ng marangal. Biyente na po ako, ganyan na rin ako katagal dito kaya't alam ko na ang pasikot-sikot dito. Kung paano mabuhay ng matiwasay," sensero nitong sagot saka rin tinungga ang laman ng bote.

SOFIA’S POV Hindi talaga maiwasan ng mga studyante na hamakin ang lahat huwag lang bumagsak sa subjects kahit pa anong kapalit nito ay hindi na ito magdadalawang isip pa, kahit nakataya na ang pagkatao nito. That is life of being students but it is not the solution in every problem just find ways, do not do such thing that might ruin your reputation as a human being or students.

Kailangan na niyang harapin ang totoong buhay. Pero napangiti siya nang bahagya sa sarili niyang isip. Hindi pa ba totoong buhay ang dinadaanan niya? Simula first year college, siya na ang nagpapaaral sa sarili niya. Siya ang nagbabayad ng tuition. Siya ang naghahanap ng part-time. Siya ang nagtitipid para may pambaon. Wala siyang magulang na naghahatid. Wala siyang magulang na magbibigay ng allowance. So ano pa ba ang tinatawag nilang “real world”?

We stopped expecting to catch a glimpse of the other at the end of the day. Parang naging parte na lang iyon ng aming routine araw-araw. And I wasn't sure if I should be worried about that. *** Nasa cafeteria ako ngayon. Sa gitna ng maiingay na college students. Pero hindi ko na binigyang pansin ang kaingayan sa paligid. Naka-focus lang ako sa pagsubo sa pagkaing in-order. Madaling-madali, na akala mo ay pati dito ay may deadline. These days, eating felt more like a task than an actual break.

We might not be together the way we are now, but that doesn’t mean our friendship will not last. Also, studying was hard but having no education at all was harder. Studying wasn’t just about the title or having a degree. It’s knowing and understanding things that can be useful in our life. With education, we can achieve our dreams better. Not that we can’t achieve our dreams when we’re not schooling. It’s just that, education will bring us to somewhere more. So as long as we have the opportunity on education, everyone should grab it. Learn new knowledge. Because life is a never-ending learning.