Novel & Cerita Essay About Life As A Student

Tumango tango naman sila, at yung babaeng studyante ay umupo na, batid ko sa mukha niya ang konsensya. "Sa tingin niyo students, may tao bang gustong maging mahirap? Wala naman sigurong may gustong ipanganak sa hirap kahit na iyon talaga ang nakatadhana sa kanila. But everyone had given a chance to change their lives and that is to study hard.

Huminga muli ko ng malalim bago nagsalita sa kanya. "Maghahanap po ako ng puwedeng maging trabaho ko po doon habang nag-aaral po ako para may pang-tuition ako at pangtustos sa pag-aaral ko sa kolehiyo doon sa Maynila. Wala naman po sa akin masama na maging isang working student. Kaya ko naman po 'yon, eh, kahit sabihin na natin na mahirap. Kakayanin ko po 'yon para sa pangarap ko po na makatapos ng pag-aaral. Gusto ko po talaga makatapos ng aking pag-aaral dahil nais ko po na matulungan kayo balang araw at maiahon sa hirap ng buhay natin. Wala po akong ibang pangarap kundi 'yon lang po. Kaya gusto ko po na makatapos ng pag-aaral dahil kapag nakatapos po ako ay kaya kong gawin ang lahat ng gu

Tingin ko nga ay walang pumapasok sa isip ko. I am currently studying as a fourth year college student and I'm taking up Bs Biology. Ilang buwan na lang ay matatapos na ang paghihirap naming mga estudyante at ga-graduate na kami. I also maintain my high grades because I have been a certified honor student since elementary but in my current situation, tila nawawalan ako ng gana. "Okay ka lang? Malamya ka kanina sa class" puna ni Jess habang nasa cafeteria kami.

Tawa nito at sumabay pa ang mga estudyante na nakikinood. Wala ba silang balak na tulungan ako? Ah-ha-ha ano ba ang inaasahan ko? Tutulong ba sila sa PINANDIDIRIAN nila? No, imposible iyon. Kung sa w*****d life siguro pwedeng baguhin ang pangyayare ngunit iba 'to eh. Real life to. Mahirap takasan ang mangyayare. Kasalanan ko itong lahat...

Yung isa nga'y parang ambassadress pa ng Louis Vuitton. Hindi ko talaga mapigilang mamangha at mainggit sa mga estudyante dito araw-araw. Isipin mo 'yon, they are living their best life habang ako, mas mahirap pa sa daga at kailangan kumayod nang kumayod habang nag aaral para may pang tustos sa pang araw-araw dahil kung hindi ay mamamatay kaming mulat sa gutom.

Marami pa akong trabahong dapat tapusin kaya mas uunahin ko iyon kaysa mag-isip ng mga bagay na imposibleng mangyari. As a working student, I need to use my time efficiently. I am now a fourth year tourism student. Graduating student na ako at sa wakas ay magkakaroon na ako ng regular na trabaho. Matutupad ko na rin ang pangarap naming mag-ina na mag-travel sa iba’t ibang lugar sa bansa.

I am always busy with School stuffs pero magagawan ko ng oras ang bagay na'to kung gugustuhin ko. Para makasiguro na wala na siyang iba pang maidadahilan dinagdagan ko pa ulit 'yon. "Tsaka isa pa.No one will believe in me.Who would listen to a student?"facts Ansel.Listen to this facts. "Everyone will question me"mababang pahayag ko.

The pressure has come dahil nagsisimula ng magpresent ang mga kaklase ko ng thesis nila while James, I think they are almost finish na. This is the crucial stage of being a college student kase hindi ka kakagraduate if you didn't pass the thesis kaya kahit mahirap you should do everything para sa inaasam mong diploma. "Kailangan ko yata ng alak pangpa refresh ng utak." sabi ni Kevin

Ganito naman talaga ako noon pa, kaya no question na mahal ako ng mga naging estudyante ko at kahit karamihan na sa kanila ay nagsipagtapos na ng Junior High School, pero never nila akong nakalimutan. As what others say, karamihan daw ng nagtatagumpay sa career ay malas daw sa personal at family life. I think this is true in me. But it's okay. Matagal ko na namang natanggap ang lahat na wala na talagang magmamahal sa akin ng totoo except kay Alex. I mean, I am talking to a romantic love.

Sagot ko naman rito. Marami naman nagpapapart time na mga cafe doon sa harap ng university namin. Marami akong kilalang working student doon. "Anak, alam mo naman na ayokong nahahati ang atensyon mo sa pag-aaral. Ayokong—"