Novel & Cerita Finger Foods Philippines

Closure ang hinahanap ko para tuluyang maka-move on sa kanya? "Okay, I'll let you eat. But let me watch you to make sure na kumakain ka talaga." He gently said squeezing my hand. I heaved a sigh and went back to my seat to eat his prepared food for me. Sayang din kung hindi ko kakainin. I badly missed the Filipino dishes. May adobong baboy, Bicol express, vegetable salad, and fried chicken. "I cooked all of it. Masarap ba?" Tanong niya nang makasubo ako. Bigla naman akong napaubo sa tanong niya.

Dahil most of foreign loves Filipino foods. "Tiyak kong papatok ang plano mong iyan. By the way, may sample ba na seafoods na narito?" "Yes of course! Come on, pumasok na tayo sa loob. I'm sure na magugustuhan mo ang ilang seafoods na partially na inihanda namin. We have Squid adobo, Crabs in coconut milk, Grilled squid, Raw fish salad, and Shrimp in Tamarind Soup." "Oh, gosh! Really, hindi ko tuloy mapigilang matakam sa mga iyan. I think, I'm starving. Come on," nakangiting ani ko. Malugod naman akong inalalayan ni Orson.

Sumunod dito sina Eliza at Stacey na may dalang pagkain. "Pasensiya na dahil red rice meron sila rito. Sana makain mo," ani Eliza sa kanya. "Ang dami naman niyang pagkain, mukha namang masarap," aniya. "Yes, ang Chicken Kelaguen, Hot Non Babui, Shrimp Patties, and your favorite Filipino Lumpia siyempre ginawa namin ni Stacey na siyang paborito mo at ang huli ay ang Cucumber salad."

Doon ako tuluyang nakahinga ng maluwag. “Anong pagkain ito?” tanong ni Karyu na sunod-sunod ang subo ng kanyang soup. “Ngayon lang ako nakatikim nito. Ang creamy ng sabay at lasang-lasa ang mga sangkap.” “It is one of the comfort foods in the Philippines,” sabi ko. “Request ni Jyn kaya iyan ang niluto ko ngayon.” Nag-thumbs up sina Rajiv at Schlain na hindi na din makapagsalita dahil puno ng pagkain ang kanilang bibig. Isinabaw na din kasi nila sa kanin at mukhang sarap na sarap sila.

Pinaupo na niya si Prim at bahala na si Matthew sa kanyang pagkain. He took some dishes not usually served for breakfast kapag nasa Manila sila. Dried fish, freshly blanched green leaves with sawsawang bagoong na may kalamansi and steamed rice. Medyo kakaiba and for sure, Prim would love to try it. “Wow! d***g. I love this, Honey! Thank you.” Just what he thought. Napadami ng kain si Prim at bumalik pa ito para sa kanin.

I smiled at her when she looked at me and she smiled back. Kumunot ang noo ko ng makita ang mga hinanda niya; bacon, eggs, hotdog, fried rice, fried stuffed milkfish, grilled pork belly and breads. "Bakit ang dami ng hinanda mo? Kaya ba niyang ubusin 'yan?"

Chapter 8 Secret Nang mapagod ang anak ko kakalaro ay nagtungo naman kami sa isang seafood restaurant na madalas pag-dalhan sa akin ni Bea mapanoon man hanggang ngayon. Bea ordered a lot of foods, like finger seafoods platter. Dish iyon na pinaghalo-halo sa isang platter like fried tilapia of catfish fillet, shrimp, blue crab cake, stuffed shrimp, stuffed crab with French fries. Gustong-gusto ni Sam iyon, akala pa nga niya ay puro mga fried chicken lang lahat iyon, He loved crunchy foods. Mahilig kasi itong pumapak ng ulam.

Tukoy ng babae sa kinakain nila ni Letlet. Fishball at kikiam pala ang tawag rito sa kinakain niya. Masarap naman pala ang mga street foods. Muntik na n'yang mailuwa lahat ng kinakain niya ng makita na napakaraming hawak ni Birang at Letlet na hotdog. Tig pitong piraso kada isang kamay! Kung may pera pa sana siyang hawak ngayon ay hahayaan niya ang mga ito na kumain ng kumain—but damn! He only has five hundred pesos!

Hindi na siya kumontra so I guess, agree din naman siya sa gusto ko. “Ma’am Maegan, ready na po ang lunch!” sabi ng kasambahay na nakatalaga dito sa aming resthouse Inaya ko na ang mga kaibigan ko at dumulog na kami sa mesa at nagustuhan naman ng mga kaibigan ko ang hinandang pagkain sa kanila ng kasambahay namin. Sa pagdalaw naman kasi nila ng madalas dito sa Pilipinas ay nagkaroon na sila ng mga favorite na Filipino dishes gaya ng chicken adobo, Nilagang baka at chopsuey.

Medyo malakas ang paghigop ko ng sabaw. Napalingon siya. At doon ko unang nakita ang munting ngiti sa labi niya. “Gusto mo?” Alok ko saka inabot ang isa pang nasa basket. Umiling siya, na parang diring diri. “I can’t eat that. Why do so many Filipinos love that freaking food?” “Hoy! Masarap kaya ’to! At saka mukha ka nang nanghihina sa itsura mo, pampalakas to ng katawan baka akala mo” depensa ko sa paninda kong balut.