Flash Marriage Mga Nobela at Kwento

เมื่อมีสาวงามมาเสนอตัวให้ถึงที่ ชายชาติทหารอย่างเขามีหรือจะปล่อยผ่านไปได้ แต่พอตื่นขึ้นมาอีกทีนางกลับหายไป เขาตามหานางแทบพลิกแผ่นดิน แต่เมื่อพบนางแล้วสิ่งที่นางเอ่ยออกมามันทำให้เขาแทบทรุดลงกับพื้น

เธอและเขาเริ่มต้นชีวิตคู่...ด้วยความเข้าใจผิด​​ เธอพยายามทำทุกอย่างเพื่อให้เรื่องของเรากลับมาเป็นเหมือนเดิม​ แต่เขาเลือกที่จะหันหลังให้เธอและยังคอยทำร้ายจิตใจเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนหัวใจของเธอแตกสลายไม่เหลือชิ้นดี " นันรักพี่ภูมิ ทำไมพี่ไม่เห็นค่าความรักของนันเลย" "เธอจะให้ฉันรักผู้หญิงที่วางยาตัวเองงั้นหรอ ฉันรังเกียจผู้หญิงประเภทนี้ที่สุด จำใส่สมองเธอไว้ด้วย!!" " แต่นันไม่ได้ทำ!! " " เหอะ... คนอย่างเธอไม่เคยยอมรับความจริงหรอนันทิกา จะไปตายที่ไหนก็ไป "

หมอหมาหน้าหนวดคนเย็นชาหน้าดุผู้เคยตกหลุมรักฝันดีเมียพี่มานะมาแล้ว (ทุกคนปกติดี?) แต่ภายใต้ความดุคือความอ่อนโยนม้ากมือเบาสุดในสามโลก ปะทะ สตีเฟ่นหรือน้องนุ่มญาติลุงสี่  (วาเลนไทน์ปีนี้อยากมีลุงเป็นแฟน) ที่หนีพ่อแม่จากอังกฤษมาอยู่ต่อยมวยกับลุง เป็นคนตัวเล็กแต่มือหนักตีนหนักจับอะไรก็แตกหักถึงชกชนะได้แชมป์มากว่า20สมัย! และ ลูกส้มแมวส้มไม่ทราบที่มาที่นุ่มบังเอิญเจอแล้วแอบเก็บมาเลี้ยงในห้องให้เมียลุงสี่ที่สนิทกันบ่นได้ทุกวี่ทุกวัน

'เขา' เจ้าของไร่ที่พ่วงมาด้วยตำแหน่งอาหนุ่ม แต่ความรู้สึกที่ยากจะอธิบาย กำลังทำให้เส้นแบ่งที่เขาขีดเอาไว้ไร้ค่า เมื่อหัวใจเรียกร้องให้มองเขาเป็นมากกว่าอา

"จะพูดว่าคบกับฉันน่ะ...ผู้ชายในสต็อกโละหมดหรือยังล่ะ" "แล้วไง? ก็ถ้าฉันอยากจะโยนนายเข้าไปไว้ในสต็อกอีกคนมันจะมีปัญหาอะไรหรือไงล่ะ?" "ชอบฉัน?" เขาเลิ่กคิ้วถามพลางผลักไหล่ฉันจนฉันเซถอยหลังไปชนกับกำแพง ก่อนจะยกแขนขึ้นมาเท้ากับกำแพงเพื่อกักฉันไว้ ฉันเชิดหน้ามองเขาอย่างท้าทาย "ที่อยากจะได้ฉันไว้ในสต็อกเนี่ย เกิดชอบฉันขึ้นมาแล้วหรือไง?" "แล้วถ้าฉันบอกว่าใช่ล่ะ?" ตะวันกระตุกยิ้มมุมปากเหมือนที่ฉันทำก่อนจะก้มหน้าลงมาจนปลายจมูกของเราชนกัน "ชอบฉันจริงเหรอ?" เขาถามขึ้นอีกครั้ง ฉันมองตาเขาก่อนจะกลั้นใจตอบออกไป "อืม...ชอบ" สิ้นสุดประโยคจากปากฉันเขาก็ตามมาทาบทับริมฝีปากลงบนปากฉันและถึงแม้ว่าฉันจะไม่ได้ขัดขืนหรือผลักเขาออกเหมือนทุกทีแต่ฉันก็แอบตกใจอยู่ลึกๆ ตะวันแค่สัมผัสริมฝีปากลงบนปากฉันกดมันลงมา

เคยไหม..ตกหลุมรักใครบางคนเพียงเพราะ รอยยิ้ม และ ความใจดีที่เขามีให้สัตว์ตัวเล็กๆ หลังจากอกหักจาก คุณหมอหนุ่มสุดเย็นชาวันเวฬา สาวนิเทศ สายลุยที่กำลังจะปิดใจแต่ใครจะไปคิดว่าโชคชะตาจะส่งหนุ่มวิศวะมาให้ ตัวละคร เหตุการณ์ และสถานที่ในนิยายเรื่องนี้เป็นเพียงเรื่องสมมติที่แต่งขึ้นเพื่อความบันเทิงเท่านั้น ไม่ได้มีเจตนาพาดพิงถึงบุคคลหรือองค์กรใดให้เกิดความเสียหาย สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 (และฉบับเพิ่มเติม พ.ศ. 2558)ห้ามมิให้ผู้ใดคัดลอก ลอกเลียน ดัดแปลง ทำซ้ำ หรือนำเนื้อหาส่วนหนึ่งส่วนใดในนิยายเล่มนี้ไปใช้ ไม่ว่าจะเป็นในรูปแบบสื่อบันทึกใดๆ หรือวิธีการใดๆ และไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของลิขสิทธิ์ (นักเขียน) ยกเว้นเพื่อการประชาสัมพันธ์และการวิจารณ์เท่านั้น

ผู้ชายอะไรปากหมา! (ไม่ชอบขี้หน้าตั้งแต่แรกเห็นแต่แล้วพรหมลิขิตก็ผลักทั้งคู่ให้มาพบกันและรักกัน)

“มิล่า” ที่ก่อแต่ปัญหาให้ครอบครัวไม่หยุดไม่หย่อน จนเกิดปัญหาภายในครอบครัว เธอจึงถูกลงโทษโดยการถูกส่งตัวมาที่ “เซนต์อาเรียแห่งความหวัง”  ซึ่งเป็นโรงเรียนที่มีชื่อเสียงเรื่องวินัยและหลักศาสนาเข้มงวดเธอย้ายมาปรับตัวในสถานที่แห่งนี้ เธอมักโดนกลั่นแกล้งเสมอ แต่มีหรอที่คนแบบมิล่าจะไม่ตอบโต้กลับ เธอตอบโต้กลับทุกครั้งที่มีโอกาส แต่ดันโชคร้ายของเธอ ที่พระเจ้าไม่เคยรับฟัง ทำให้เธอถูกลงโทษอยู่เสมอ ระหว่างที่เธอเริ่มหมดศรัทธาในพระเจ้านั้น เธอก็ได้พบกับ “มาร์ช” เขามองเห็นถึงความเจ็บปวดในแววตาของมิล่าและค่อยๆเข้ามาในชีวิตของเธอในฐานะ ‘เพื่อน’แม้ทั้งสองจะรู้ว่าพวกเขาไม่ควรรักกัน เป็นเพราะกฎของโรงเรียน มิล่ายังคงติดอยู่กับซากอดีตที่เธอไม่อาจหนีพ้นท่ามกลางผู้คนมากมายที่แซ่ซ้องร้องสรรเสริญ พร้อมกับเสียงอธิฐาน

ทุกคนในแก๊งลือกันว่า “นั่นเมียเสี่ย” แต่คนที่ปากแข็งสุดกลับเป็นเด็กดื้อคนนั้นเอง ปากบอก “ไม่ใช่เมีย” แต่พอใครเข้าใกล้เสี่ย ก็มีตาเขียวตามมาเสมอ เสี่ยผู้เย็นชา กลับค่อย ๆ กลายเป็นแมวตัวโตขี้อ้อน เมื่ออยู่กับ "เมียเด็ก" ที่เขาไม่อยากปล่อยให้หนี

“หนูไม่ได้อยากอยู่แค่ในใจพี่อย่างเดียวนะคะ แต่อยากอยู่บนเตียงกับพี่ด้วย”