Novel & Cerita Forsaken In Tagalog

Sumandal ito sa likod ng kanyang inuupuan. "Napagtanto kong isa kang tao kaya minabuti kong dalhin ka rito dahil ito lamang ang alam kong ligtas na lugar para sa'yo. At kung hindi kita madadala rito sa lalong madaling panahon ay mawawala na ang nakabalot na amoy sa iyong katawan na naiwan sa'yo ng isang Fecanes at paniguradong kinabukasan, may balitang makakarating sa akin na may isang taong nilapa at pinagpyestahan ng mga bampira."

Dahil sa pagkabigla ay hindi na nakapalag ang dalaga ay hinayaan na lang na mapahiga siya dito. Mabilis na pinatong ng lalake ang tuhod niya sa ibabaw ng sofa sa tapat ng nakabukang hita ng dalaga, “tell me, Danica… Did you know what sponsor means sa isang katulad mo na artista na kailangan na kailangan ng tulong?” Mahina ang boses nito na para siyang inaakit. “You offering yourself as their prostitute, now tell me, are you going to accept my sponsorship and willing to be my prostitute hm?”

Hindi ko alam kung panaginip o totoo ito pero umaasa akong totoo. The last sentence I've heard from her is "magpakatatag ka anak. Malalagpasan natin ang lahat. Hindi man tayo magkasama ngayon, magkakasama naman tayo balang araw sa tamang tinakda ng Panginoon. Sa ngayon ay sumunod ka muna sakanila para sa ikabubuti mo. Pangako, babalik ako at babawiin kita sakanila. Mahal na mahal kita anak." At malamig na haplos ang naramdaman ko bago ako nawalan ng malay.

Halos gusto na niyang magma-kaawa. "Kung mahal mo ako, at ibibigay mo ang lahat ng gusto ko. Then, ibigay mo sa akin ang pagkakataon na ito. Babalikan kita at kapag bumalik ako we can be together and magpapakasal na ako sayo.." Katahimikan.. " For now, Hayaan natin ang isat isa na mamukadkad " Kinagat niya ang pang ibabang labi at tumayo.

Mas ligtas. Masakit. Lalo sa dibdib. At alam kong hindi lang ito pisikal. Ito 'yung sakit na walang gamot. 'Yung alam mong mahal mo ang isang tao, pero hindi ka kailanman mamahalin pabalik. Tama ba ang desisyong tanggapin ang alok niya na bigyan ng pagkakataon ang pagsasama namin?

Hindi lang kasi simpleng away o samaan ng loob ang mayroon sa amin na gaya ng iniisip niya. “I’m sorry… kasalanan ko. Mali naman talaga na hindi ko ipinaalam sa `yo kung ano talagang klaseng pill ang ibinigay ko sa `yo. Alam ko kasi kung gaano ka ka-prudish at gusto ko lang naman talagang makatulong. But instead of helping, I think I just put you into a big trouble. Sorry talaga, girl. Alam kong hindi maaayos ng ‘sorry’ ko ang lahat. Pero puwede kitang damayan sa lahat ng pinagdadaanan mo ngayon. Umiyak ka lang kung kailangan. Baka makatulong maski paano.”

I was left again. Tapos dumating ka sa buhay ko. Hindi ako nagkaroon ng sariling anak kaya tinuring kitang akin. Mahal na mahal kita tapos dumating ang anak mo na ipinangalan mo sa nanay mo. Nasaktan ulit ako pero itinago ko. Hindi ko kayang ipagkait sa'yo ang alaala ng ina mo gayong ako ang may kasalanan kung bakit siya nawala sa'yo.

Yeah, you're worth the wait All of my dark, dim, and lonely days Every goodbye and heartbreak was pointing me home I was just holding on Praying you'd be out there Holding strong Took me forever to find you But finally, forever's just two words away Baby, you're worth the wait. “Ipapaubaya ko ang anak ko sa ‘yo, hijo. H’wag na ‘wag mong sasaktan. Kasi kapag nangyari iyon babawiin ko siya sa'yo kahit pangalawang kasal n'yo na ito.”

Pero walang siyang ibang ginawa kundin ang umiyak nang umiyak. Ayaw niyang nakikita siya ng mga magulang niya na nasasaktan, dahil kahit ayaw man ng mga ito sabihin, alam niyang nasasaktan niya din ang Mama niya. Nagpasya siyang bumalik sa Laguna at agad niyang tinawagan si Anton. "Sorry, ha? dinadamay pa kita sa madrama kong buhay!" biro niya rito. Narinig niyang tumawa ito.

Magsasalita sana siya ng nagsalita ang lalaki. “I don’t f*cking care about you. Leave us, miss. I will fr*aking talk with this woman beside you. ALONE.” Utos niya while his looking into my eyes. Diniin pa talaga niya ang salitang alone na alam kong wala na akong takas. Ito na talaga ang kapalaran ko. Ang mapa sa kamay ng isang damuho. “Ay wala akong pake! Pero sige na nga para may love life na itong si Azura. Basta Azur yung pinag-uusapan natin huh? If mabu—.”