Ghost In Tagalog Novels & Stories

"Madame andito na po tayo" Napalingon naman siya at nagtaka. Dahil isang malaking gate lamang ang nandon. Sobrang tago ng lugar na iyon. Kaya naman my lungkot siyang naramdaman.Ganon ba talaga kawalang gana si Lanche na pakasalan siya? At sa ganitong lugar pa talaga para walang makaalam?

Doon, nakita na niya ang isang pigurang nakatayo. Nakalagay ang dalawang kamay nito sa likuran habang nakatingin sa bangin sa ibaba. 'Ito na siguro ang tinatawag na Ghost.' Nakatalikod siya kay Anton habang nakatanaw sa bangin, na para bang hindi man lang niya napansin ang pagdating nito. Nang sampung metro na lamang ang pagitan nila, biglang lumingon si Ghost. Diretsong bumagsak ang kanyang tingin kay Anton.

they continued saying that freaking phrase. Paano ako magkakaroon ng pulso wala ako sa katawan ko. I'm a ghost! Humawak ako sa katawan ko. "Gumising ka. Huminga ka." Breathe. I closed my eyes.

Agad siyang sumagot, na para bang hinihintay talaga niya ang tawag ko. Isang saglit na katahimikan. “Hello, Ghosty.” Dumagundong ang boses niya mula sa speaker ng phone. “Finally. Tumawag na rin siya.” Napatawa ako nang malakas. “Ghosty? Seryoso ka ba, girl? Talagang baliw ka na.” “Hindi, hindi ako.” Mabilis siyang sumagot. Nagkaroon ulit ng maikling katahimikan, na para bang iniisip niya kung saan magsisimula.

(No, that wasn’t just an accident. “Geurae, neo-ga malhaessji, nae-il-i o-myeon, nae-ge ne-ui saeng-gam-i pil-yohae, geu-ga nuguna-ui yeonhon-i anigo.” sagot niya halatang hindi kumbinsido. (Yeah, you said it yourself, as long as tomorrow comes, I need your brain, not the ghost of whoever that is.) “I’ll be there,” sagot ko saka pinutol ang tawag bago pa niya ako tuluyang asarin.

“From now on… you belong to me.” Parang binuhusan ng malamig na tubig si Laura. Napaatras siya, hawak ang laylayan ng kanyang damit. “A-ano pong ibig niyong sabihin. Walang emosyon, walang alinlangan. “It means exactly that. You can’t run. You can’t hide. Every single part of you… is mine. Until your last breath.” Napakagat-labi si Laura, nanlalabo ang paningin sa takot. “B-bakit ako? Wala naman akong halaga…”

hagalpak na naman ito ng tawa na-realise siguro nito ang pagkakamali niyang nasabi. "Haunt throb iyon, a ghost from previous relationship or (fling) that somehow got stuck in your mind. Kaya naman pala ang bitter mo Manong. Sino ang malas na babaeng iyon?" pang-aasar ko rin sa kanya. Sumimangot lang ito kaya napahagikhik naman ako. "Hindi talaga kita maisahan 'no?" natatawang sambit nito. "Mapang-asar ka ba naman, e, papatulan talaga kita with my unique witty brain cells." tumawa naman ito sa sinabi ko.

Sabi niya sa akin. Hala siya, Halatang seryoso ang gagi. Tapos yung 'I love you' niya walang can. Tapos panis! I can revive you daw ack! HAHAHAHA. Kaya kitang buhayin sa tagalog HAHAHA. Pak na pak at may dating Yawa.

Pinanghila nga ako ni Levi at doon na ako naupo sabay sabi ng. “Magandang hapon po.” Di niyo ba alam Halloween mamayang gabi? Di ba kayo natatakot na manirahan sa –. Wow! Maganda pala. “Talagang hinhintay ka namin.” Gising nila sa akin dahil natulala ako. “Po?” Sarap ko bukulan no? @Death Wish Hi sa lahat! Alam ako na ang makakapagbasa lang naman nito ay yung marunong umintindi ng tagalog. Ahahaha. So Nice to meet you all! Pa-REVIEW NA DIN PO.

"Maaaring oo, maaaring hindi. Ang future lang ang kaya kong makita, hindi ang intensiyon ng tao. May nakita akong usok na pula. Maaaring senyales ng sunog, galit, o matinding pag-ibig-ito ang magiging laban niya sa iyo. Kailangan mong maging maingat. Masyadong malaki ang usok na iyon." Minasahe ni Grandfather ang kanyang noo at si Lola Lou ay napainom ng coffee. "Sa province of Pangasinan siya naninirahan ngayon. Ang pangalan ng binatang iyon ay si-" Tumayo si Grandfather kaya bigla akong nahulog sa sofa. Hindi nila ako tiningnan kaya umiyak ako at hinagis ang sandals para magpapansin. "Grandfather! Ang sakit-sakit ng paa ko!"